Berg en Dal

Op sociale media afficheert tekenaar Peter Depelchin zich als volgt: 'He takes care of history in his own way'. Hij scheurt de geschiedenis open en haalt er martelingen, driften en moorden uit te voorschijn. Kortom, niets menselijks is hem vreemd. Peter is gek van mythes en verhalen, en over de renaissance kan hij niet zwijgen. Is hij misschien een ontdooide zestiende-eeuwer?

In haar shows laat comédienne Dena Vahdani er niet de minste twijfel over bestaan. Ze roept het enthousiast uit. "Ik ben Iraanse, bruxelloise en lesbienne." And she is proud to be. In haar vaderland is dat ondenkbaar. Ze noemt Iran "een soort Noord-Korea in het Midden-Oosten." Een grap of om te huilen?

Na haar gigantische bestseller 'Het Smelt' wachtte Lize Spit vijf jaar om haar meest persoonlijke boek te publiceren tot nu toe. In 'Ik ben er niet' schrijft ze over een onmogelijke liefdesrelatie die verdacht veel lijkt op die van de auteur zelf. "Wij waren de twee scheefgezakte pilaren die, zodra je ze tegen elkaar aan deed leunen, steviger zouden staan dan één ongeschonden, op zichzelf staande pilaar ooit kon. Het zou goed komen met ons, zolang we samen bleven.” Een indringend gesprek.

Hij is danser en schrijver. Of Ish Ait Hamou de twee combineert – al dansend schrijven of al schrijvend dansen – is tot op heden onbekend. Maar succesvol, dat zeker. De enen kennen hem van So You Think You Can Dance, de anderen van zijn bestsellers Hard Hart of Cécile. "Dansen maakt veel los," weet Ish,"je staat oog in oog met jezelf, met je talenten en je gebreken."

Er is niemand in de Lage Landen die zo vrolijk wanhopig durft te zijn als cabaretier Hans Dorrestijn. “Op leeftijd raken,” zegt hij, “ook zoiets. Je bukt steeds moeilijker, terwijl je juist dan meer en meer uit je poten laat vallen.” Of: “Zelfs Christus aan het kruis had het beter dan ik thuis.” En: “Een suïcidaal ziet soms nog licht aan het eind van de tunnel, dat is dan de trein die er aankomt.” Enfin, geen betere gast om van op te kikkeren dan hij.

Pieter Waterdrinker woont in Moskou. In zijn weinig aan de verbeelding latende autobiografische roman Tsjaikovskistraat 40 neemt hij de lezer mee op een duizelingwekkende trip door de Russische geschiedenis en door zijn eigen leven. Zijn laatste roman, De rat van Amsterdam, is een vlijmscherp en vernietigend portret van het huidige Nederland en Europa op drift. Stilistisch spierballenvertoon. Maar ook – gelukkig – een zinderend verhaal over liefde, het eeuwige verlangen en het geluk.

Anna Enquist eet van vele walletjes. Ze is behalve auteur ook psychoanalytica, pianiste en celliste. ‘Sloop’ heet haar nieuwste roman. Over kunst en liefde, scheppen en baren. Vrijwel haar hele oeuvre – zowel poëzie als proza – cirkelt steeds om drie leidmotieven of thema’s: psychologie, verlies en muziek en hoe die met elkaar zijn verbonden. Dat is haar leven samengevat in drie woorden.

Actrice en comédienne Veerle Malschaert kan je kennen van televisie, als Carla uit Flikken. Ze heeft intussen echter ook al vijf onewomanshows op haar palmares staan. De laatste was 'Deel mij', een hartverwarmende tragikomische voorstelling over alleen staan en samen vallen.

Een nieuw jaar. Daar horen als vanouds goede voornemens bij die we over enkele weken weer glorieus zijn vergeten. Maar veranderen kan. André Pelgrims verdient er zelfs zijn brood mee. Hij noemt zichzelf een beetje duur change & culture architect. In mensentaal, veranderingscoach. Dansen naar Vrijheid heet zijn boekdebuut. We dansen met hem een uur lang een pas de deux, het verse jaar in.

Als u ook overhoop ligt met algoritmes omdat ze vooral hun eigen leven leiden en niet het uwe, één adres: Ann Dooms. Zij bedenkt ze. Dooms is gespecialiseerd in cybercriminaliteit. Ze zet wiskunde in om onder meer kunstwerken en oude manuscripten te bestuderen, en voor het opsporen van vervalste foto's en kunstwerken. Ann schreef voor de Nerdland-reeks van Lieven Scheire een nieuw boek over haar passie. Het heet kort en bondig 'Wiskunde'.