Dei versa eg reflekterer over i denne episoden avsluttar Salme 118, og med det den såkalla "Lovsongen" (Salme 113-118) som jødane song i samband med feiringa av påskemåltidet. Denne må Jesus ha sunge før han gjekk ut i natta for å møta bødlane sine. Han song: "Gje frelse, Herre, lat det lukkast!" Og så gjekk han ut og fullførte frelse for alle. 

Kristendomen starta med Abraham. Dersom me trur som den truande Abraham, er me kristne. Det les me ut av Galaterbrevet. Heilt frå starten har den kristne trua våre ei global rørsle. Gjennom Abraham og hans etterkomarar ville Gud velsigna alle verdas folkeslag. Det har skjedd, men målet er enno ikkje nådd fullt ut. Å vera kristen er å vera ein globalist fordi den Gud som bur i oss er nettopp det. Og hans frelse gjennom Jesus Kristus er universell. 

Hensikten med Guds frelse er ikkje berre å få oss inn på trygg grunn, men også det å gje oss ein bodskap å gå til verda med. 

Det er i den lokale kyrkjelyden at Herrens hand er synleg. 

Denne episoden handlar om kampen me kristne står i, og så kan du vera med i ei bøn for aringafolket i Uganda

I tillegg ber me i dag for alle turkmenarar i Turkmenistan og andre stader i verda, og for indiske kristne som stadig er utsette for innskrenkingar i trusfridomen.

Jesus brukte ordet "sæl" eller "salig" då han skulle fortelja sanninga om oss kristne. Dette er eit sterkt ord for lukke. 

Guds miskunn skal proklamerast til alle av alle som ved trua på Jesus tilhøyrer Herren. I denne episoden ber me for Tonga og Trinidad og Tobago.

Salme 117 har dette overraskande globale perspektivet som mange salmer i GT har. Også i GT handlar det om frelse for heile verda.

Episoden innheld 4 min med bibelundervisning og 9 minuttar med bøn for Lier kommune, Tanzania og Zaranofolket i Tanzania