Bazen ruhun sığmaz, dünya bir beden büyük gelir sana burada yaşanan kötülüklerin, karanlığın ardında kalanların acısında. 25 yıllık bir cinayet büro amirinin gözünden nasıldı acaba dünya?

Sahi, karanlığı bir kez bütünüyle gören bir göz, ışığa bir daha asla aynı saflıkla bakabilir mi?

Nilgün Marmara’nın bir dizesinde söylediği gibi: “Yabancıların en yakınıydın sen…”

Bir zamanlar en yakınımız olan birine zamanla yabancılaşmak; bazen büyük kırılmalarla değil, aynı odanın içinde büyüyen küçük sessizliklerle başlar. Bu bölümde, Prof. Dr. Yalçın ÖZDEMİR ile birlikte, ilişkilerde yakınlığın nasıl aşındığını, insanların neden birbirine temas etmeden yaşamaya başladığını ve modern hayatın “biz” duygusunu nasıl dönüştürdüğünü konuşuyoruz.

Adef bir ev inşa etti belki ama kendini feda etti.

Kendine kendini verebilmek için ruhunda da bazı şeyleri yıkması gerekti.

Derler ki; insan sevdiği birini kaybettiğinde yüreğinde kırk mum yanarmış.
Her geçen gün bir mum sönermiş.
Kırkıncı gün, geriye tek bir mum kalırmış
ve sadece o mumun ateşi sonsuza dek sürermiş.

Bazı masallar kırk gün sürer belki;
ama laneti kırk birinci günde başlar sanki.

Bu masalda da unutulamayan, yarım kalan aşklarda
yetişkinler nerede durdu, kendinde nasıl soluklandılar acaba?

K1: Bu masalın içinden geçen bir yetişkin olarak bu masal sana ne çağrıştırdı?
K2: Ya da bir yetişkinin içinden geçen bir masal da diyebiliriz buna…

Bu bölümde Ateşböceği ile Ayçiçeğinin masalından yola çıkarak ilişkilerdeki ilk parıltılara, hızlı yakınlaşmanın büyüsüne ve love bombing’in gölgeli yanlarına baktık. Ayçiçeğinin ışığı sıcaklık sanışı, çoğumuzun ilişkilerde hissettiği o çekici ama kolayca yanıltan duygulara çok benziyor.

Masalın içinden geçip gerçek hayattaki ilişkisel döngülere uzanmak istersen, bu bölüm tam sana göre. Sohbet ederken kimi zaman gülmekten cümlelerimiz yarım kaldı, kimi zaman da sessizliğin fısıldadığı gerçekliklerde durup soluklandık.

Bir başka yetişkinin içinden geçen bu masalın ışığını ve gölgesini birlikte keşfetmek ister misin?

Bu ilk bölümde, “Yetişkin Masalları” serisinin nasıl doğduğunu açıklamaya çalışacağım. Masalların çocuklara ait olduğunu düşündüğüm bir dünyadan yetişkinlerin dünyasında da yaşadığının anlayışına varmam biraz zaman aldı. Ayrıca büyümenin biraz kaybolmakla, o kırk kapılı saraylardan geçmekle başladığını ve masalların bize sessiz bir köprü sunduğunu anlamam da zaman aldı. Düşündüm de bu unutulan sessiz köprüyü birlikte yeniden hatırlayarak geçebiliriz-hem bir başka yetişkinle ve hem de seninle.