Wanneer jy God se sorg aanvaar, dan kan jou lewe nie dieselfde bly nie. Ja God versorg ons, ten spyte daarvan dat ons dit eintlik nie verdien nie, maar dit laat ons ook die lewe in 'n ander lig sien.

Die Psalmskrywer wil doen wat reg is.  Hy wil kan onderskei tussen goed en kwaad.  “Lei my op ‘n gelyk pad, Here”, vra hy.

Hou my staande, selfs wanneer my vyande valse getuienis teen my lewer.  Om ‘n reguit pad te loop, maak 'n mens sterk.

Soms verloop ons lewe rustig en belewe ons vrede, en ons is lief vir almal en almal is lief vir ons. En dit gaan goed. Ons weet van al die moontlikhede dat dit kan sleg gaan.  Om die waarheid te sê, ons ken 'n klomp voorbeelde van hoe dit met mense kan sleg gaan. En ons weet ook hoe ernstig-sleg dit met mense kan gaan. Maar omdat dit met onsself goed gaan, weet ons nie met ons hart van die sleg gaan nie.

Totdat ons onverwags, by wyse van spreke, tussen die krokodille beland...

Ons verstaan so min van die lewe want ons sien nie die dinge raak wat regtig saak maak nie. Ons vra vir manna en kwartels, en vir water uit 'n rots uit – maar ons sien gewoonlik nie raak wat God klaar vir ons in ons lewensreis tassies ingepak het nie.

Ons verlang terug na die vleispotte van Egipte, altyd terug. Ons onthou altyd hoe dit was. Ons verwys altyd na die goeie ou dae – die dae toe ek in beheer van my eie toekoms was. Die tye toe ek presies geweet het wat voorlê, en ek kon beplan. Nou? Nou verlang ons terug na die tye toe alles reg was.

'n Kraai kan niks wat blink uitlos nie. Hulle gaan maak al hierdie blink goed bymekaar en dra alles nes toe. Later is daar absoluut geen plek vir enige iets anders nie. Hulle self moet ongemaklik bo op die gemors sit en tog is hulle nooit tevrede nie. Hulle bly die blink soek.

Blink goed maak jou nie gelukkig nie en beslis ook nie tevrede nie, want daar sal altyd iets blinkers wees as wat jy het. Iemand anders se blink sal altyd vir jou blinker lyk, maar eintlik is dit net die son van onvergenoegdheid wat daarop skyn.

Ons beginpunt moet nie wees wat ek wil bereik of wat ek nie het nie. Nee, my beginpunt moet wees dat ek besef dat God vir my sorg. Begin by tevredenheid en dan kan jy dit wat jy van God ontvang het, bewerk, verbeter, vermeerder, laat groei en bewaak, beskerm, versorg.

Moenie huil oor goed wat nie oor jou kan huil nie. Dinge kan nie oor jou huil nie. Gee meer om vir mense as vir dinge!

Psalm 124:8: Ons hulp kom van die Here wat hemel en aarde gemaak het.

Psalm 139: Here, U sien dwarsdeur my, U ken my. Of ek sit en of ek opstaan, U weet dit. U ken my gedagtes nog voordat hulle by my opkom. Of ek reis en of ek oorbly, U bepaal dit. U is met al my paaie goed bekend. U omsluit my van alle kante, U neem my in besit. Dié wete oorweldig my. Dis te hoog vir my begrip.

Elkeen van ons het deel van daardie vernietigende sprinkaan DNA in ons wese. Ons gebruik en verbruik en vermors. Deur ons oorvloed kerm ons oor dit wat ons nie het nie of oor dit wat van ons weerhou word.

Klaagliedere 3: 8-12: Al roep ek  en al smeek ek om hulp,  Hy weier om my gebed te verhoor. 9 Hy het my pad met klip toegebou,  vir my geen uitkomplek gelaat nie. 10 Hy is soos ’n beer wat my inwag,  soos ’n leeu wat my voorlê, 11 Hy het my eenkant toe gekeer  en verskeur,  my vermink laat lê. 12 Hy het sy boog gespan  en my ’n teiken vir sy pyle gemaak. 13 Hy het sy pyle diep in my liggaam  ingeskiet.

God het nog nooit verander nie.  In moeilike omstandighede soos ’n vol Jordaanrivier wat voor ons lê - dink terug, onthou vir God, en onthou Wie s’n jy is en wie jy is. Glo, kom in beweging, God sal vir die res sorg.