مدعیان ریز و درشت فلسفه را در ایران در بهترین حالت می‌توان دوستاران فلسفه نامید. اما گمان نمی‌کنم در میان آنان حتی یک فیلسوف به معنای غربی کلمه یافت.

اگر این وضع اصلاح نشود، ایران در سی سال آینده کشور ارواح می‌شود. تمامی پیکره‌های طبیعی آب خشکیده‌اند. ایران دارد به کویر تبدیل می‌شود. در کویر اگر باران هم ببارد دیگر ثمری ندارد، زیرا سفرۀ آب زیرزمینی خشک شده است.

رهبران کشورهایی که درگیر کشاکش‌های قومی‌اند، از تجربۀ بروتانْی و روش دولت فرانسه در حل مسئلۀ قومی در این کشور بسیار می‌توانند بیاموزند. نخست باید پژوهشگرانی را که دارای ورزیدگی فکری، آزمودگی و استواری اخلاقی‌اند برای مطالعۀ جنبه‌های گوناگون این مسئله بسیج کرد.

همزمانی نوروز و روز اول بهار را ایرانیان مدیون عمر خیام هستند که در سال 1074 میلادی تقویم جدید جلالی را بنیان گذاشت و نوروز را در روز اول بهار ثابت نگاه داشت. از آن زمان تاکنون این جشن در اول فصل بهار برگزار می‌شود.

چهارشنبه سوری را در هر شهر و روستایی به شیوۀ خاصی برگزار می‌کنند و این نشان می‌دهد که در هر جایی معنای ویژه‌ای به آن داده‌اند. بیشتر جشن‌های کهن خاستگاه دینی دارند. سرچشمۀ چهارشنبه سوری را نیز در باورهای دینی ایرانیان باید جست.

ضرب المثل‌هایی که با سازهای موسیقی ساخته شده‌اند، بومی‌تر از ضرب المثل‌های دیگرند. زیرا گذشته از ظرافت‌ها و حساسیت‌های فرهنگی و زبانی هر ملتی، از موسیقی آن ملت نیز که ساحت بسیار خاصی است، الهام گرفته‌اند.

باغ- بهشت‌ها بیان زمینی نظم آسمانی بودند. در آن‌ها، شهر و باغ و بهشت یکجا گرد هم آمده بودند. آن‌ها محل یگانگی حقیقت آسمانی و واقعیت زمینی بودند. با وحی قرآنی این یگانگی از میان می‌رود. بهشت از هستی زمینی‌اش جدا می‌شود و در آسمان هفتم قرار می‌گیرد.

دو ویژگی در فعالیت‌های نوع‌دوستانۀ اُدُن وَله ستودنی است. نخست آن که به نفس آموزش می‌اندیشد و در پی ترویج دین یا پیشبرد مرام سیاسی خاص و یا تبلیغ ایدئولوژی ویژه‌ای نیست. دوم آن که رو به انسان‌های دیگر جهان دارد. از همین‌رو می‌توان او را نوع دوست به معنای ناب کلمه نامید.