Chansons Hommages PB

Alain Bashung

Één van de meest gelauwerde artiesten in de Franse muziekgeschiedenis met 9 overwinningen op het toonaangevende festival Les Victoires de la Musique.

De laatste 2 jaar van zijn leven streed hij tegen longkanker.

Alain onderging chemotherapie maar bleef optreden. Op het podium was hij geniaal.

Steevast eindigde hij met zijn interpretatie van Nights in White Satin van de Moody Blues ..

I love you.

Daverend applaus, hij hield van zijn publiek én vice versa.

Zwarte hoed, zwarte zonnebril om zijn ziekte te verhullen.

Tijdens de Victoires de la musique in 2009 kreeg Bashung drie prijzen: één voor de beste mannelijk artiest, één voor het beste album getiteld Le Petrol, en één voor de beste tournee.

Na een strijd van 2 jaar tegen de longkanker werd hij in 2009 op 61-jarige leeftijd bijgezet op de beroemde begraafplaats Père Lachaise in Parijs, tussen de allergrootsten.

Bashung geldt als voorbeeld voor jongere artiesten, zoals Bénabar en Raphael. Zijn muziek leeft voort.

Zijn chanson Immortels, onsterfelijk, begint met de strofe:

"Je ne t'ai jamais dit, mais nous sommes immortels."

Ik heb het je nooit verteld, maar wij zijn onsterfelijk.

Frida Boccara

De zangeres met de diepe rivierstem overleed in 1996, op haar 55e.

Ze had nooit nergens spijt van, "Non je ne regrette jamais rien".

Liet ze weten in een interview in 1970

Behalve dan dat ze graag opera had gezongen.

Onvergetelijk was haar overwinning van Eurovisie songfestival in 1969.

Er waren, toen maar liefst 4 winnarressen onder wie Leny Kuhr met "de Troubadour" en Frida Boccara met "Un Jour, un Enfant"., Eén dag, één kind

Édith Piaf overleed in oktober 1963 aan leverkanker. Ze was 47.

Als kind had ze op straat gezongen.

La môme de la cloche, vrij vertaald het dakloze straatkind werd haar geuzennaam.

Er was enorm veel leed. Op haar 17e kreeg ze een dochter, die ze 2 jaar later zou verliezen.

Muziek en zang werden haar uitvlucht.

"Tu es triste, mon Dieu pourquoi"

"Viens et entre dans ma chanson"

Je bent triest, mijn God waarom,

Kom en zing mee in mijn lied

Zou ze zingen in het lied: la chanson qui courait dans la rue.

Ze veroverde Parijs en vloog naar New York. Zelfs Broadway lag aan de voeten van deze vrouw van 1m47. 

Haar leven lang had ze liefde gezocht, een terugkerend thema in haar chansons zoals la vie en rose 

Piaf' leeft voort en inspireert veel jonge artiesten zoals. Haar chanson Hymne à l'amour werd onlangs nog vertolkt door Céline Dion tijdens de opening van de Paris Olympics 

De grootste zangeres van het chanson bleek een zwaar alcohol en drugsprobleem te hebben 

Ze had gesnakt naar een normaal leven met kinderen en een huis met mooie gordijnen, schreef ze in de liefdesbrieven brieven die na haar dood zijn gepubliceer

Op zaterdag heb ik haar herdacht bij BNN Vara's FM op 5.

Hierin komen haar grootste leerlingen aan het woord zoals Yves Montand en Charkes Aznavour.

Een voorproefje:

https://youtube.com/shorts/BHeaYEL7e9E?si=72uzKxVDEudBkdw-

Le Prince Charmant

Philippe de Châteleux de Villeneuve-Bergemont de Duras

Artiestennaam: Philippe Chatel

Het was 1976.

Philippe Chatel en zijn vrouw Catherine hadden toen net hun eerste dochter gekregen: Èmily.

Zijn eerste chanson raakte meteen de juiste snaar bij het publiek.

 J't'aime bien Lili

Voor haar schreef Philippe Chatel een kindermusikal die leidde tot zijn doorbraak: Émily Jolie.

In Frankrijk is Émily Jolie een klassiek sprookje voor kinderen geworden.

In de loop van de decennia volgden er een drietal versies. De grootste artiesten traden er in op, van Brssaens, tot Julien Clerc en Françoise Hardy.

In 2006 was Chatel betrokken bij een ernstig autoongeval in de buurt van Aix-en-Provence. HIJ lag drie maanden in coma. Tijdens zijn revalidatie bracht hij lange tijd door in een rolstoel. Philippe was voor de rest van zijn leven licht verlamd aan zijn kaak

Tien jaar na zijn ongeval bracht Chatel een album uit met de titel Renaissance. Moto: Het leven is teruggekeerd

Hij stierf aan een hartinfarct in 2021 in Parijs, vier dagen voor zijn 73ste verjaardag.

Philip Chatel zong over de goede en slechte kanten van het leven in.één van zijn grootste successen: 

Mister Hyde

Véronique Sanson.behoort al meer dan 50 jaar tot de top zangeressen Frankrijk.

In deze hommage vertel ik over haar relatie met haar muzikale geestverwant het genie Michel Berger, met wie ze onder andere het chanson Amoureuse produceerde, haar omstuimige huwelijk met Steve Stills van CSNY, en hoe zijn drugsverskaving haar muziek beïnvloed heeft, denk aan het chanson Le maudit, de vervloekte 

Sanson trad vorig jaar nog op in het Cirque Royal in Brussel, waar een dolenthusiast publiek haar toejuigde.

Une drôle de vie!

Sommige fransen noemen hem de vader van de Franse popmuziek. Samen met Gainsbourg. Anderen dé Franse Rockster. Samen met Johhny Haliday.

Michel Polnareff, le provocateur. 

In 1972 trad hij op in de Olympia naar aanleiding van zijn album Polnarevolution. De singer-songwritter stond met blote billen op de posters. Een schandaal in die tijd. Nu wordt de originelen tegen recordprijzen verhandeld op eBay.

Zijn handelsmerk: een zonnebril met een dikke witte ovale rand.

In 1973 ruilde hij Frankrijk in voor de V.S. om als onbekende zanger opnieuw te beginnen. De rockster Polnareff trad op met PinkFloyd en schreef de soundstrack voor de film Lipstick.

Zijn hart bleef in Frankrijk zoals blijkt uit zijn chanson Lettre à France, brief aan Frankrijk.

1 van dé klassiekers van Michel Polnareff dateert uit 1966 :

La poupée qui fait non, de pop die nee zegt

France Gall

"Ik ben een pop van was, Een lappenpop die geluid maakt"

Je suis une poupée de cire, un poupée de son

liet Serge Gainsbourg haar tijdens het songfestival in 1965  zingen. France Gall won.

De jonge France was nog naïef. Ze werd (volgens analysten) door Gainsbourg in meerdere liedjes neergezet als een ttienerhoertje. Denk aan les Sucettes.

Vader Robert greep in en besloot om zelf teksten voor haar te schrijven. Succes bleef uit, totdat ze het muzikale genie, de singer singwritter, Michel Berger ontmoette.

Het eerste chanson dat Michel voor haar schreef was een regelrechte liefdesverklaring

"La Declaration d’amour"

De knappe France Gall had inmiddels relaties gehad met Julien Clerc en Claude Francois.

In 1976 zou ze trouwen met Berger. Ze kregen twee kinderen.

Michel Berger en.France Gall beleefden hun hoogtepunten un de jaren '80 met chansons als Il jouait du piano debout en Ella elle l'a.

Ze bleven samen tot aan Michel's plotselinge dood in 1997.