Chansons Hommages PB

De in Frankrijk geboren Nederlander Ramses Shaffy riep ooit "Laat me!" In het gelijknamige lied.

De hartekreet was gebaseerd op het chanson :"Ma dernière volontè" van Serge Regianni, die zong over zijn laatste wil.

Vivre! Leven!

Reden voor een nieuwe podcast.

Barbara … La Dame en Noire, de dame in het zwart

Een joods meisje dat met het hele gezin moest onderduiken. Op haar 12e zag ze hoe een verzetsstrijder werd gefusieerd. Vlak na haar dood in 1997 werden haar mémoires gepubliceerd: `Il était un piano noir'. Daarin onthulde ze dat ze misbruikt werd door haar vader.

Begin jaren ´50 vertrok ze naar Brussel in een poging om haar jeugd te doen vergeten. Ze was arm, had geen geld, geen vrienden. Ze zong er onder andere Brassens en Greco in een nachtclubs, en ontmoette Jacques Brel. Die moedigde haar aan om met zingen door te gaan.

De poétische teksten van Barbara deden niet onder voor die van Brel en Brassens.

Teksten over leed, liefde,…  over de dood.

Ze werd 67. Barbara rust op de joodse begraafplaats in Bagneux, bij Parijs

Haar laatste concert eindigde in een alleszeggende finale toen ze haar publiek toezong: mijn grootste liefdesverhaal zijn jullie …  ma plus belle histoure d’amour, c’est vous!

Volgens zanger Patrick Bruel was ze de allergrootste, geen twijfel over mogelijk: "C’est la plus grande sans conteste"

Geheel in het kader van de Tour de France een bijgestelde hommage aan Yves Montand met zijn La (en niet À) byciclette.

"Yvo monta" riep zijn moeder tegen hem, "sta op!"

En Yvo stond op!! Yves Montand zou uitgroeien tot een showman pur sang.

"The greatest gift France has sent us since the statue of liberty", zo luidde de intro van de film.Let's make love waarin Montand de tegenspeler van Monroe was.

Zijn chanson "Les feuilles mortes" maakte hem onsterfelijk. Het zou een internationale jazz standaard worden, "Autumn leaves".

Montand overleed in 1991 op 70 jarige leeftijd. Hij ligt begraven op Père Lachaise, samen met de vrouw van zijn leven Simine Signoret. 

Lieve mensen,

Voici les clés de ton bonheur!!!

In de podcast van deze week vieren we het leven met het beroemde chanson van Gérard Lenorman: "Voici les cléfs".

De man heeft, als kind, veel meegemaakt Hoe mooi is het dat juist hij de kracht vond om ons in dit lied, het origineel is van de Italiaan Toto Cutugno, de sleutel voor geluk aan re rijken.

Un trésor de la chanson Française

Een schat van het Franse lied

Francis Cabrel

In Frankrijk één van de populairste chansonniers van zijn generatie, samen met Jean Jacques Goldman.

Francis Cabrel is geëngageerd. Strijd tegen armoede, aids en komt op voor het milieu. Net als zijn voorgangers Brassens en Ferrat, met wie Cabrel vergeleken wordt.

In 1994 sprak hij zich uit tegen La Corrida de Toros, ofwel de Frans-Spaanse traditie van het stierenvechten.

Een hartekreet, in een lied zowel in het Frans als in het Spaans gezongen, vanuit het perspectief van de stier, getiteld La Corrida.

Leitmotiv van het chanson:

Est-ce que ce monde est sérieux? Is deze wereld serieus?

https://www.nporadio5.nl/nieuws/evergreens/d6d242a4-80ee-4e5b-80af-2534ab0bf5b7/paul-boerboom-eert-francoise-hardy

Jacques Brel

"De grootste persoonlijkheid van het chanson" aldus Georges Brassens, in een emotioneel interview kort na Brel's overlijden op 9 oktober 1978.

In mijn eerste hommage aan Brel vertelde ik hoe hij, in 1954 huis en haard verliet om zijn muzikale droom na te jagen in Parijs.

Brel groeide uit één van de 3 grote B´s van het chanson samen met Barbara en Brassens.

Hij was een avonturier. Na een korte, indrukwekkende, zangcarrière probeerde hij het als filmregisseur en reisde hij later de wereld over met zijn zeilboot.

Zijn laatste jaren bracht hij door op de eilandengroep Les Marquises, in Frans Polynesië. Hij werd er piloot. Met zijn vliegtuigje transporteerde zieke eilandbewoners naar het dichtsbijzijnste hospitaal in naburige Tahiti.

Het chanson Les Marquises is geschreven in deze periode.

Brel wist dat hij zelf ziek was. Zijn longkanker werd hem fataal. Hij overleed op 49 jarige leeftijd.

Zijn nagedachtenis is immens. Zo vertelde zanger Patrick Bruel mij in een interview:

"Il m´a insouflé la force de l´ínterprétation.

Hij heeft mij de kracht van de interpretatie ingefluisterd, om alles te geven, de grenzen op te zoeken.

Brel ligt begraven op de Marquisen, de plaats waar hij het meest gelukkig was.

Één van de grootste talenten van zijn generatie. 

Begin jaren '70 stond hij in de schijnwerpers tijdens de Franse versie van de musical Hair.

Als kind van gescheiden ouders werd hij tussen twee werelden op en neer geslingerd. Hij zingt daarover in het lied "Double enfance".

Hij wordt ook.wel.de vibrato van het chanson genoemd. Die unieke stem bijvoorbeeld goed te horen in zijn chanson "Femmes..  je vous aimes".

Meer dan een halve eeuw in de top van de hitlijsten met 27 albums, een icoon in de Franse muziekwereld.

Op zijn meest recente album Les jours heureux brengt hij een hommage aan andere iconen die hem geïnspireerd hebben, zoals Montand,, Barbara en Trenet.

Zijn lijfspreuk : Liedjes schrijven is als de liefde, hoe meer je schrijft hoe meer je moet schrijven.

Het is niets ...Ce n'est rien