حاکمان بر آن شدند که رعیت پیشه‌ خویش از سر گیرد و خزانه آباد کند. «پلید صغیر» هم بر بخت خوشِ خویش خَه‌خَه بگفت و در میدان روزگار، اسب کُشتار دواند و بسیاری از دم تیغ گذراند.

باری؛ سران دُوَل و رئوس ملل را تصمیم برآن شد که خلایقْ زمانی در خانه به سر کنند و مجالی به خود دهند تا «پلید صغیر»، رحل اقامت از زمینِ سکونتْ برگیرد و رختِ رِحلت برتن کند. مردمان به سرای شدند و ایوانِ سکونت، آباد شد. زمانی چند بر این بگذشت .

در خبر است که ایالت جهان مدتی به جهالت و رذالت می‌گذراند و بزرگانش از هر طایفه به مال‌اندوزی محشور و از خلایق مهجور بودند. دزد اول در طلب مال و جاه به دیگری می‌تاخت و آن دگر به دفاع می‌آمد و سومی هرآن چه داشتند به تباه می‌برد.