Σε αυτό το επεισόδιο του ΚΟΤΣΙ ΚΑΟΥΤΣ ΠΟΔΚΑΣΤ ξεγυμνώνουμε τα δεδομένα της Google και ενός ακόμη hub, αποκαλύπτοντας τι πραγματικά ψάχνατε το 2025.

Τάσεις, απορίες, εμμονές. Όλα στη φόρα, και δεν θα μείνει κανέν@ σώο.

Σε αυτό το σούπερ special επεισόδιο αναλύουμε τα αποτελέσματα του ΚΟΤΣΙ ΚΑΟΥΤΣ ΠΟΔΚΑΣΤ!
Μπαίνουμε επίσης στα δικά μας προσωπικά Wrapped, σχολιάζουμε τις μουσικές και podcast συνήθειές μας (και ναι, εκτιθέμεθα λίγο…) και συζητάμε τι σημαίνουν όλα αυτά για το μέλλον του ποδκαστ!

Σε αυτό το επεισόδιο, αφήνουμε για λίγο την τρέλα της πόλης έξω από την πόρτα του studio της Baked SKG και καθόμαστε – όπως πάντα – στον καναπέ που χωράει ιστορίες, γέλιο και λίγο παραπάνω αλήθεια απ’ όσο παραδέχεται κανείς.

Μιλάμε για τα μικρά-μεγάλα της ζωής: τα σεμινάρια που μας έκαναν να νιώσουμε έναν κόμπο στο στομάχι αλλά και λίγο πιο έτοιμοι, τις cringe στιγμές του Instagram που όλοι προσποιούμαστε ότι δεν βλέπουμε, τα ονόματα που δικάζονται και μας κάνουν να σηκώνουμε φρύδι, και τις διεθνείς ειδήσεις που μοιάζουν με σενάριο που δεν πέρασε ποτέ από editing.

Κάπου ανάμεσα σε αστεία, σκέψεις και εκείνη την αίσθηση ότι η καθημερινότητα τελικά είναι πιο ποιητική απ’ όσο νομίζουμε, βρίσκουμε χρόνο να ρωτήσουμε το μεγάλο ερώτημα:
Τελικά γιατί κάποιοι κάνουν ό,τι θέλουν; Από άγνοια, από δύναμη, ή από έναν κόσμο που τους έχει μάθει να μη βλέπουν καν τον εαυτό τους;

Κι όπως πάντα, η πόρτα του Cozy Couch είναι ανοιχτή.
Έχεις ιστορία; Έχουμε καναπέ.
Έχεις περιέργεια; Έχουμε επεισόδιο.

Ο καναπές γεμίζει ξανά, γιατί ναι, ο Σκοπελίτης επέστρεψε από την πνευματική (και σωματική) του εξορία. Σ’ αυτό το επεισόδιο πιάνουμε ένα θέμα που τσιμπάει όλους μας: εθισμοί. Από νικοτίνη και gaming μέχρι doomscrolling και “μόνο ένα επεισοδιάκι ακόμα”.
Μιλάμε για το πώς λειτουργεί ο εθισμός, πώς μετακινείται αντί να εξαφανίζεται, τι σημαίνει να κάνεις T-break, και γιατί τελικά το φαγητό είναι ο πιο ύπουλος απ’ όλους.
Και φυσικά, ανοίγουμε τις νέες φόρμες στο προφίλ του Baked για feedback και ιστορίες από εσάς — γιατί το Cozy Couch είναι καναπές που χωράει κόσμο.

Κάτσε, χαλάρωσε, και έλα κι εσύ στο Κότσι Κάουτς.

Σήμερα έχουμε ένα special not episode — γιατί ο Σκοπελίτης λείπει, είναι άρρωστος, και οπότε το Cozy Couch γίνεται… ακόμα πιο cozy. Solo vibes, κουβέρτα, και μια διάθεση λίγο πιο προσωπική.

Μιλάμε για το πού βρίσκεται το project σήμερα, πώς μεγαλώνει η κοινότητα, και τις δύο νέες φόρμες που ανέβηκαν στο Baked: μία για feedback και μία για να μπαίνετε κι εσείς στο podcast, να αφήνετε θέματα, ερωτήσεις, και requests.

Πιάνουμε ύπνο (ή την έλλειψή του), gaming μέχρι αργά, χειμωνιάτικες Κυριακές που είναι σαν therapy session, και λίγο design talk — τα εργαλεία που πραγματικά αξίζουν (Colour Combinations Directory, Affinity, Photoshop, Illustrator) και πώς μου έχουν σώσει projects στην Baked.

Κλείνουμε χαλαρά, με ζεστή ενέργεια, και με μια υπόσχεση:

Ο Σκοπελίτης θα επιστρέψει. Ή τουλάχιστον έτσι μου είπε πριν τον πάρει ο πυρετός.

Περάστε από τις φόρμες, ρίξτε τα σχόλιά σας, κι ελάτε να χτίσουμε παρέα αυτό το μικρό cozy σύμπαν.

Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για τη ζωή στην πόλη όταν ανεβάζει θερμοκρασία.

ΛΕΞ live, ένα ολόκληρο πλήθος που αναπνέει σαν σώμα, και από την άλλη, ο τύπος που νομίζει ότι το πεζοδρόμιο είναι δικό του.

Μετά πάμε Κρήτη, Βεντέτες, τιμή, φωνές, άντρες που μάθανε πως «δεν μασάμε» αντί για «μιλάμε».

Και τι σημαίνει να κουβαλάς μια κουλτούρα βίας που δεν σου ανήκει καν, αλλά την αναπαράγεις.

Και επειδή δεν γίνεται να μείνουμε εκεί μέσα — κοιτάμε αλλού.

Σε Zohran Mamdani.

Στην πολιτική που χτίζεται με κοινότητα, όχι εξουσία.

Στην πιθανότητα ότι τα πράγματα μπορούν όντως να γίνουν αλλιώς.

Δεν υπάρχει τελικό συμπέρασμα.

Υπάρχει μόνο το τώρα.

Και το τι κάνεις με αυτό.

Σε αυτό το special επεισόδιο έχουμε έναν αγαπημένο φίλο, συνοδοιπόρο στη ζωή και νούμερο 1 φαν του Κότσι Κάουτς — τον Μπίλλυ.
Μας μιλάει για το πώς είναι να δουλεύεις με “οικογένεια”… και πόσο δύσκολο γίνεται όταν αυτή η “οικογένεια” έχει πιο πολύ από abusive vibes παρά από αγάπη.

Μιλάμε για εξουσία, ευθύνες που δεν σου ανήκουν, και το πώς ένα “σαν οικογένεια” μπορεί να γίνει μια εμπειρία από την οποία απλώς θες να αποδράσεις.
Γέλιο, αλήθεια και λίγη πίκρα — γιατί μερικές ιστορίες πρέπει να ειπωθούν, για να μην τις ξαναζήσει κανείς.

Από “μπάτσους με γυαλιά ευαισθητοποίησης” μέχρι τις θέσεις πατινιών του Δήμου Θεσσαλονίκης, ένα επεισόδιο για το πώς η αισθητική, η επικοινωνία και η πραγματικότητα συγκρούονται κάθε μέρα γύρω μας. Μιλάμε για φίλους στο εξωτερικό, για την Mamma Erasmus, για δημιουργία και αυθεντικότητα — και κάπου εκεί, ο Κώστας συναντά έναν άγνωστο έξω από το σινεμά και πιάνουν κουβέντα για τη ζωή.

Ένα επεισόδιο με παρατηρήσεις, vibe, και λίγο… public design gone wrong.

Σήμερα βλέπουμε τον Stephen Hawking να κάνει θαύματα με τη βοήθεια του AI, προτείνουμε ταινίες από το Round Midnight του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και ρίχνουμε μια ματιά (και μερικά σχόλια) στην επερχόμενη ταινία του Γιώργου Λάνθιμου.

Σε αυτό το επεισόδιο, χαμένοι κάπου ανάμεσα σε μπύρες, politics και τη μοναξιά του feed, προσπαθούμε να βρούμε λίγη γαλήνη.
Ο Κώστας έκλεισε το TikTok, ο Σκοπελίτης άνοιξε μπύρα, και κάπως έτσι ανακαλύπτουμε ότι τελικά... η ζωή κάνει scroll πιο γρήγορα κι από μας.