Isang baryo sa paanan ng bulkan ang tila napakatahimik at maaga magsara ang mga bahay pagsapit ng dilim. Nang mapadpad doon ang isang biyahero, napansin niyang walang umiimik at lahat ay nakamasid lang sa kanya. Pagsapit ng hatinggabi, maiintindihan niya kung bakit—dahil hindi pala tao ang karamihan sa mga residente.

Isang misteryosong imbitasyon sa piyesta ang dumating mula sa kamag-anak na matagal nang hindi nakikita. Pagdating nila, sobra ang handaan at kabaitan ng mga tao—pero may kakaibang tingin ang lahat sa mga bisita. Pagsapit ng hatinggabi, malalaman nila na hindi pala sila bisita… kundi handa.

Habang bumibiyahe sa kabundukan, napadpad ang isang grupo sa baryong wala sa mapa. Tahimik ang paligid at tila luma ang pamumuhay ng mga tao—walang signal, walang kuryente, at bawal umalis pagdilim. Kinabukasan, nag-iba ang daan palabas… parang ayaw silang paalisin ng baryo.

Pagbalik ko sa baryong kinalakihan ko, parang may nagbago. Mas kaunti ang tao, mas tahimik ang paligid, at tila may itinatagong sikreto ang bawat bahay. Habang tumatagal, napagtanto kong baka hindi na tao ang mga kapitbahay ko.

Isang baryo sa Dingalan ang may kakaibang katahimikan. Masyadong mababait ang mga tao, pero walang gustong lumabas kapag dilim na. Nang ma-stranded ang isang grupo roon, matutuklasan nila kung bakit walang gustong umalis—at walang pinapayagang makatakas.

May kakaibang tiyuhin na minsan lang umuwi galing Samar—tahimik, mailap, at hindi kumakain kasabay ng pamilya. Ngunit tuwing may nawawalang hayop sa baryo, lagi siyang wala. Hanggang isang gabi, may masaksihan ang pamangkin na hindi niya malilimutan.

Akala nila tahimik at probinsya life ang lilipatan nila sa Capiz. Pero pagsapit ng gabi, may mga aninong gumagala sa bubong at mga matang nagmamasid sa bintana. Sa lugar na kilala bilang pugad ng aswang, baka mali ang napili nilang tirahan.

Isang akyat-bundok ang dapat sana’y adventure at self-discovery. Ngunit sa Mount Apo, may mga lugar na hindi dapat tapakan at mga nilalang na hindi dapat gambalain. Sa episode na ito, isang karanasan ang magpapatunay na hindi lahat ng bundok ay para sa tao—ang ilan ay pag-aari ng mas matatandang nilalang.

Isang trabaho ang tinanggap sa isang baryong malayo sa sibilisasyon. Walang signal, kakaunti ang tao, at may mga alituntuning hindi ipinaliliwanag. Habang tumatagal, unti-unting nauunawaan na ang trabaho ay hindi basta hanapbuhay—ito’y bahagi ng isang ritwal na matagal nang isinasagawa ng baryo.

Sa likod ng maliwanag na ilaw ng siyudad, may isang black market na hindi nakikita ng karaniwang tao. Dito ibinebenta ang mga bagay na hindi dapat umiiral—anting-anting, bahagi ng katawan, at mga kontratang hindi pera ang kapalit.