146. Bütün dünya ateş içindeyken, bunu gören bir insan nasıl gülebilir, nasıl mutlu olabilir?

147. ….Sürekli olarak değişen ve çürüyen şu ölümlü bedeniniz üzerine tefekkür edin. 

148.Türlü hastalıklarla dolu, sürekli yıpranan bu beden, günün birinde çürümeye, yıkılmaya, çözülmeye ve yok olmaya mahkumdur. Her yaşam, mutlaka bir gün ölümle son bulacaktır. 

(Dhammapada, Yaşlılık, 146-148)

135. Yaşlılık ve ölüm, tıpkı bir çobanın koyunlarını otlaklara sürmesi gibi, tüm yaşayan varlıkları ölüm yerlerine doğru sürer.

136. Ahmak kişi yanlış bir davranışta bulunduğu zaman, günün birinde aslında içinde yanacağı bir ateş yaktığını anlayamaz.

145. Su yollarını yapan kişiler başı boş akan suları kontrolleri altına alırlar, marangozlar ağaçları nasıl kullanacaklarını ve demirciler malzemelerini ne için ve nasıl kullanacaklarını gayet iyi bilirler; aynı şekilde Bilge kişiler de zihinlerini kontrol etmesini ve kullanmasını gayet iyi bilirler.

(Dhammapada, Ceza, 135-145)

129. Tüm canlılar tehlike karşısında korkar ve ölümden titrerler. Bunu düşünüp tefekkür eden kişi, ne başka canlıyı öldürebilir ne de onun ölümüne sebep olabilir.

130. Tüm canlılar tehlike karşısında korku duyar. Çünkü hayat bütün varlıklar için aziz olan bir şeydir. Bu yüzden, Bilge kişiler hiçbir canlıya zarar vermezler.

131. Sırf kendi mutluluğu için başkalarına zarar veren kişiler, hiçbir zaman Gerçek mutluluğa erişemezler.

133. Asla hiç kimseye acı verici, kırıcı, kötü sözler söylemeyin. Çünkü ağızdan çıkan kelimeler yayından fırlamış oklar gibidir ve bir daha geri döndürülemezler. Hiddetle söylenen sözler, karşı tarafa acı vericidir ve darbe üstüne darbe etkisi yaparak onlara zarar verir.

(Dhammapada, Ceza, 129-132)

119. Kötü ve yanlış davranışların sonucu ortada görünmediği sürece, kişiye zevk verebilir. Ancak bu kötü davranışlar, meyvelerini vermeye başladığı zaman kişi neyin iyi neyin kötü olduğunu tam olarak görmeye başlar.

120. İyiliğin meyveleri ortada görünmediği sürece, kişi yaptığı iyilikler nedeniyle acılar çekebilir. Ancak bu iyilikler meyvelerini vermeye başladığı zaman yaptıklarının ne kadar doğru olduğunu görmeye başlayarak huzur ve mutluluk duyar.

121. “Bu küçücük bir şey” diye düşünerek, değeri az görülen bir yanlışta ısrar etmeyin. Çünkü damlaya damlaya göl olur. Ahmak insan, bazı yanlışlarını küçük görür ancak bunlar zamanlar birikerek sonunda büyük bir göle dönüşür ve son derece büyük acılara sebep olur.

122. “Bu küçücük bir şey” diye düşünerek yaptığınız iyi ve güzel şeylerin değerini de hiçbir zaman küçük görmeyin. Çünkü zamanla onlar da birikerek bir göl haline dönüşür ve o insana büyük mutluluklar verir.

113. Sürekli olarak, tüm şeylerin nasıl var olduğunu ve yok olduğunu düşünen kişinin tek bir günü bile, bunları düşünmeyen insanların yüzlerce yıllık yaşantısına yeğdir.

114. Kişinin ölümsüzlüğünü keşfettiği tek bir gün, bu Gerçeği göremeyen ölümlü kişilerin yüzlerce yıllık yaşantısından yeğdir.

115. Kişinin Mükemmellik yolunu gördüğü tek bir günü, bu yolu göremeyen insanların yüzlerce yıllık yaşantısından yeğdir.

(Dhammapada, Binler, 113-115)

110. Tefekkür içinde ve Erdem kazanmakla geçirilen tek bir gün cehalet içinde düşüncesizce yaşanan çok uzun bir ömürden yeğdir.

111. Tefekkür ve hikmetle dolu geçen tek bir gün, cehalet içinde düşüncesizce yaşanan çok uzun bir ömürden yeğdir.

112. Cesaretle ve nefis mücadelesiyle geçirilen tek bir gün, tembellik ve zayıflıkla geçirilen yüzlerce yıldan yeğdir.

(Dhammapada, Binler, 110-112)

106. Kişinin nefsini yenme çabasında harcadığı bir an; o kişinin yıllar boyunca Tanrı'ya sunduğu binlerce adaktan yeğdir.

107. Kişinin nefsini yenme çabasında harcadığı bir anın değeri, o kişinin onlarca yıl ibadetinden çok daha değerlidir.

(Dhammapada, Binler, 106-107)

100. İnsana huzur veren tek bir söz, yararı olmayan binlerce kelimeden yeğdir.

101. İnsana huzur veren tek bir beyit, yararı olmayan binlerce beyitten yeğdir.

102. Yine kişiye huzur ve sevinç veren bir şiir, bu duyguları vermeyen binlerce şiirden yeğdir.

103. Nefsine galip gelen insanın zaferi, bir başkasının savaşta binlerce kişiyi yenmesinden yeğdir.

104. Çünkü zaferlerin en büyüğü, kişinin kendi nefsine karşı kazandığı zaferdir.

(Dhammapada, Binler, 100-104)

76. Yüzüne karşı hatalarını söyleyen kişiyi, sana gizli bir hazineyi gösteren ve hayatın tehlikelerini haber veren Bilge bir insan olarak kabul et. O kişiyi izle, çünkü böyle bir insanı izleyen kişi kötülük değil büyük iyilikler görür.

80. Su kanallarını yapan kişiler başıboş akan suları kontrolleri altına alırlar, marangozlar ağaçları nasıl kullanacaklarını ve demirciler malzemelerini ne için ve nasıl kullanacaklarını gayet iyi bilirler. Aynı şekilde, Bilge kişiler de zihinlerini kontrol etmesini ve onu nasıl kullanacaklarını bilirler.

(Dhammapada, Bilge Kişi, 76, 80)

"Sağlam kaya nasıl sarsılmıyorsa rüzgarda, bilge olan da öyle sarsılmaz, ne övgüden ne yergiden (karşıt-ikiliklerden) etkilenmez." (Dhammapada, Bilge Kişi, 81)