Davetul İslam

00:01:17 - Giriş

00:01:50 - Mukarreb Melekleri

00:04:09 - Hamelei Arş Melekleri

00:04:39 - Arşı taşıyan meleklerin Subhaneke okudukları doğru mu?

00:05:14 - Müdebbirat Melekleri

00:06:06 - Kiramen Katibin Melekleri

00:08:28 - Gece ve gündüz melekleri

00:10:42 - Cennet Melekleri

00:12:43 - Sayısı belli olan meleklerin sayılarının bir hikmeti var mıdır?

00:14:21 - Kur'anı Kerimde Allah melekleri nasıl anlatmış

00:15:31 - İnsan ile meleklerin fazilet kıyaslaması nasıldır?

00:16:43 - Melekleri inkâr Etmek

00:19:20 - Kızlara melek ismi konulabilir mi?

00:20:41 - Çocuklara melek ismi konur mu?

#islam #tevhid #akaid

Ehli Sünnet akaidi Oynatma Listesi:

https://youtube.com/playlist?list=PLw_dec0EVOjqEMFoCzH9ryXXvAlY0iZhA&feature=shared

EY ÎMAN EDENLER! ÎMAN EDİN! (Çok önemli, okumanızı tavsiye ederim)

Allah Azze ve Cell Nisâ sûresi 136. Âyetinde şöyle buyuruyor:

يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُٓوا اٰمِنُوا بِاللّٰهِ وَرَسُولِه۪ وَالْكِتَابِ الَّذ۪ي نَزَّلَ عَلٰى رَسُولِه۪ وَالْكِتَابِ الَّـذ۪ٓي اَنْزَلَ مِنْ قَبْلُۜ وَمَنْ يَكْفُرْ بِاللّٰهِ وَمَلٰٓئِكَتِه۪ وَكُتُبِه۪ وَرُسُلِه۪ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالاً بَع۪يداً

“Ey îmân edenler; Allah'a, peygamberine, peygamberine indirdiği kitaba ve daha önce indirdiği kitaba inanın. Kim Allah'ı, meleklerini, kitâblarını, peygamberlerini, ve âhiret gününü inkâr ederse; şüphesiz derin bir sapıklığa düşmüştür.”

Bu âyet oldum olası dikkatimi çeker. Zîrâ bu âyet îman etmiş olanlara, yâni mü’minlere hitap etmekte ve “îman edin” diyor. Îman esaslarına zâten îman etmiş olanların yeniden îman etmesi de ne olaki? Bunu araştırdığımda, İbni Kesîr rahimehullah’ın bu âyeti şöyle tefsir ettiğini gördüm:

“Allah Teâlâ; îmân eden kullarına, îmânın bütün hükümlerine, şûbelerine, rükünlerine ve temellerine girmelerini emrediyor. Bu, hâsıl olanı yeniden tahsîl anlamına değil, bilakis kâmil olanı daha mükemmelleştirme, yerleştirme ve ona devam kabîlindendir. Nitekim mü'min her namazında : «Bizi, doğru yola ilet.» der; bunun anlamı, bizi bunda basiretli kıl, bizim hidâyetimizi artır ve bizi bunda sabit kıl, demektir.”

Mevdûdî rahimehullah ise bu âyeti şöyle tefsir etmiş:

“Burada, iman eden kimselere, "Ey iman edenler! İman ediniz" denmektedir. Bu ilk bakışta bazı kimselere tuhaf gelebilir. Fakat aslında "iman" kelimesi, burada iki anlamda kullanılmıştır. Birincisi, bir insanın küfürden vazgeçip iman etmesi ve ehli imandan sayılması anlamındadır. İkincisi, bir insanın tüm kalbiyle iman etmesi ve ciddi bir şekilde ihlasla düşüncelerini, zevklerini, sevgilerini, hayat tarzını, dostluk ve düşmanlıklarını, ilişkilerini inancına uygun bir biçime sokması, buna uygun arkadaşlıklar kurması, düşmanlıklarını ona göre ayarlaması ve tüm çabalarını inancına uygun bir yapıya sokması anlamınadır. Bu ayet, birinci anlamda müslüman olanlara, ikinci anlamda, yani tam bir mümin olmalarını emretmektedir.”

Bütün bu îzahları bir cümle ile özetleyebiliriz:

Ey îman edenler! Îman esaslarına inanılması gerektiği gibi, Allah ve Rasûlünün istediği gibi îman edin!

Şimdi, birer mü’min olarak bizler kendimize şu soruyu soralım; hepimiz elhamdülillah mü’miniz de, aceba inanılması gerektiği gibi mü’min miyiz? Allah’ın tüm emir ve yasaklarına tereddütsüz teslim oluyor muyuz? Yoksa işimize gelen yerlerde uyuyoruz da işimize gelmeyen yerlerde Allah’ın hükümlerini görmezden mi geliyoruz.

Mesela âile yapımızda bir koca olarak eşimizin (karımızın) hak ve hukukuna uyuyor muyuz? Yoksa atadan, deden gördüğümüz gibi canımız istediği zaman bağırıp çağırıyor, canımız istediği zaman dövüyor muyuz?

Çocuklarımıza göre annelik babalık sorumluluğunu yerine getiriyor muyuz? Mesela; Allah Rasûlü sallallahu aleyhi ve sellem efendimiz:

"Çocuklarınız yedi yaşına geldiklerinde onlara namazı emredin. On yaşlarına gelince (namaz kılmazlarsa) onları dövün. Ve yataklarda aralarını ayırın." (Ebû Davut, Salât, 26, h.no: 495; İbn Ebî Şeybe, I/304, h.no:3482; Darakutnî, I/230; Hâkim, Müstedrek, I/311, h.no: 708; Beyhakî, Şuabu‘l-İman, VI/398, h.no: 8650) buyurduğu halde çocuklarımıza yedi yaşına geldiklerinde dinlerini öğrettik mi? Onların namaz kılmalarını sağladık mı ve onları bu hususta devamlı kontröl ettik mi? Yoksa onların dünyevî bütün isteklerini yerine getirirken dîni yönlerini ihmal edip onları ateizmin veya deizmin kucağına mı ittik?

Emanetler konusunda nasılız? Emanetlerimizi koryabildik mi veya koruyabiliyor muyuz?

İnsanlarla aramızdaki hukuka dikkat ediyor muyuz? Kul hakları ile aramız nasıl?

Evet, sorular, sorular. Ama bu kadarı yeter sanırım. O halde bu âyeti bir daha, bir daha okuyalım.

“Ey îmân edenler; Allah'a, peygamberine, peygamberine indirdiği kitaba ve daha önce indirdiği kitaba inanın. Kim Allah'ı, meleklerini, kitâblarını, peygamberlerini ve âhiret gününü inkâr ederse; şüphesiz derin bir sapıklığa düşmüştür.”

#islam #tevhid

00:01:00 - Nafaka sebepleri

00:01:19 - Evliliğin Geçimi

00:08:56 - evlilik nafakasını doğuran şartlar ve nafakanın başlaması

00:11:20 - Evlilik nafakasının miktarı ne kadardır?

00:19:45 - nafakayı düşüren sebepler nelerdir

İlmihal Derseri:

https://www.youtube.com/playlist?list=PLw_dec0EVOjo0ws8PpqZprQkiZ37jwyfc

Sorun Söyleyelim:

https://www.youtube.com/playlist?list=PLw_dec0EVOjqRr3hX4_H1LcAQcjeES3RQ

Cuma Hutbesi:

https://www.youtube.com/playlist?list=PLw_dec0EVOjqEjykW2SZD_46t85Y4tKCn

Rasûlullah (s.a.v) Efendimiz’e İttibâ Edenler

Allah’ın muhabbetini elde edebilmek için en mühim rehber, Rasûlullah (s.a.v) Efendimiz’dir. Âyet-i kerîmede şöyle buyrulur:

“De ki: Eğer siz Allah’ı seviyorsanız hemen bana tâbî olun ki Allah da sizleri sevsin ve günahlarınızı mağfiret eylesin! Allah, Ğafûr’dur, Rahîm’dir.” (Âl-i İmrân 3/31)

Rasûlullah (s.a.v) Efendimiz’e ittibâ etmek, onun sünnet-i seniyyesine tâbî olmak; bizi Allah’ın sevgisine eriştirmektedir. Zira Allah Rasûlü (s.a.v); yaşayan, canlı bir Kur’ân-ı Kerim’dir. Onun muazzam ve mükemmel ahlâkı, Kur’ân’dır. Kelâmullah olan Kur’ân’ı yaşayanlar ise onun sahibi olan Allah tarafından sevilirler. Allah’ı sevmenin en büyük göstergesi de O’nun kelâmına ve elçisine uymaktır.

Mü’minler

Allah’ın sevgisinin anahtarı, olmazsa olmaz şartı; tâlim buyurduğu esaslar ile kulun kendisine samimî bir kalp ile inanması, yani sahih bir îmandır. Âyet-i kerîmede şöyle buyrulur:

“Allah mü’minlerin dostudur.” (Âl-i İmrân 3/68. Bkz. el-Bakara 2/257)

“Allah, küfürde ve günahta ısrar eden hiç kimseyi sevmez.” (el-Bakara 2/276)

Muhsinler

Allah Teâlâ’nın sevdiği vasıflardan biri de ihsândır. Yani bir işi en güzel şekilde yapmak, cömertlik, infak, iyilikte bulunmak ve Allah’ı görüyormuş gibi kulluk etmektir. Kulluğun ihlâs ve samimiyetle, zâhirî ve bâtınî güzelliğin kemâlinde edâ edilmesidir. Âyet-i kerîmede buyrulur:

“Allah yolunda infâk ediniz de, kendi ellerinizle kendinizi tehlikeye atmayınız. Bir de ihsanda bulununuz! Zira Allah, muhsinleri sever.” (el-Bakara 2/195)

Bir rivâyete göre bu âyet-i kerîmenin nüzûl sebebi şudur: Ensâr, tasaddukta bulunuyor, Allah’ın dilediği kadar veriyorlardı. Ancak bir sene kıtlık olunca onlar da sadaka vermeyi azalttılar. Bunun üzerine bu âyet-i kerîme nâzil oldu.[1]

Demek ki Allah Teâlâ, kendi yolunda infâk eden, İslâm’ın yayılması ve öğretilmesi husûsunda tembellik göstermeyerek devamlı gayret eden ve ihsân duygusu içinde hâyatını devam ettirerek insanlara faydalı olmayı şiâr edinen güzel kullarını sevmektedir.

Cenâb-ı Hak, sevdiği takvâ sahibi muhsin kullarının nasıl davrandıklarını ve kendilerine ne mükâfatlar verildiğini şöyle beyan buyurur:

“Rabbinizin mağfiretine mazhar olmak ve takvâ sahipleri için hazırlanmış olup gökler ve yer kadar geniş olan cennete girmek için yarışın! Onlar (takvâ sahipleri) bollukta da darlıkta da Allah yolunda infak ederler, öfkelerini yenerler, insanları affederler. Allah ihsân sahiplerini sever. Onlar çirkin bir şey yaptıkları veya kendilerine kötülük ettikleri zaman Allah’ı hatırlarlar da hemen günahlarının bağışlanmasını dilerler. Zaten günahları Allah’tan başka kim bağışlayabilir ki? Onlar, yaptıklarında bile bile ısrar etmezler. İşte onların yaptıklarının karşılığı Rableri tarafından bir bağışlanma ve altlarından ırmaklar akan cennetlerdir. Onlar orada temelli kalacaklardır. Böyle amel edenlerin mükâfatı ne güzeldir!” (Âl-i İmrân 3/133-136)

Cenâb-ı Hak diğer âyet-i kerîmelerde muhsinleri şöyle târif eder:

“Nice peygamber vardır ki onunla birlikte birçok Allah erleri savaştılar. Allah yolunda başlarına gelenlerden ötürü gevşemediler, yılmadılar, boyun eğmediler. Allah, sabredenleri sever. Onların sözü şunu demekten ibaretti: «Rabbimiz! Günahlarımızdan ve işimizdeki aşırılıklardan ötürü bizi bağışla, sebatımızı arttır, kâfir topluluğa karşı bize yardım et!» Bu yüzden Allah onlara dünya nimetini ve âhiret nimetinin de güzelini verdi. Allah muhsinleri sever.” (Âl-i İmrân 3/146-148)

Rasûlullah (s.a.v) Efendimiz de ihsan şuurunu muhtelif yönleriyle tarif ederek, onun Allah’ın muhabbetine vesile olduğunu beyan buyuruyor:

“Allah (c.c), sizden biri bir iş yaptığında onu sağlam ve güzel yapmasını sever.”[2]

“Allah Teâlâ; cömerttir, cömertliği sever.”[3]

Tevekküle Sıkı Sarılanlar

Âyet-i kerimede şöyle buyrulur:

“Sen onlara sırf Allah’ın lutfu sayesinde yumuşak davrandın. Eğer kaba, katı kalpli olsaydın, hiç şüphesiz etrafından dağılır giderlerdi. Onları affet, onların bağışlanmasını dile, iş hakkında onlara danış, karar verince de Allah’a tevekkül et, doğrusu Allah kendisine tevekkül edenleri sever.” (Âl-i İmrân 3/159)

Çok Tevbe Edip Çok Temizlenenler

Cenâb-ı Hak şöyle buyurur:

“Şüphesiz Allah çok tevbe edenleri sever ve çok temizlenenleri sever!” (el-Bakara 2/222)

Temizlik hem beşerî bir mürüvvet hem de şerʻî bir vazifedir. Allah Teâlâ, hem zâhiri temizliğe dikkat ederek abdest ve guslüne ihtimâm gösteren, hem de nefsini günah, isyan, cimrilik ve tembellik gibi kötü hasletlerden tezkiye ederek mânevî temizliğe önem veren, yaptığı her işi takvâ temeli üzerine binâ eden kullarını sever.[4]

Ehli Sünnet akaidi Oynatma Listesi:

https://youtube.com/playlist?list=PLw_dec0EVOjqEMFoCzH9ryXXvAlY0iZhA&feature=shared

Ayrıntılı doküman için:

https://docs.google.com/document/d/1NznpYFAtn2nqWxvPqWjBEyDg9aok8kyd/edit?usp=sharing&ouid=105858756449414043994&rtpof=true&sd=true

İKRAH (ZORLAMA)

Tarifi: İkrahın lügat manası; bir kimseyi İstemediği bir sözü söylemeye veya bir işi yapmaya zorlamaktır. Istılahı manası ise; Bir kimseyi korkutmak veya tehdit etmek suretiyle rızası olmaksızın bir sözü söylemeye veya bir işi yapmaya haksız yere zorlamaktır.

İkrahın Kısımları:

İkrah tehdit edilen cezanın kişiye fiilen uygulanmış veya uygulanmamış ol¬ması bakımından, maddi ikrah ve manevi ikrah diye iki kısma ayrılmaktadır.

1. Maddi İkrah:

Bu kısımda, tehdit edilen kişinin dövülmesi, boğazının sıkılması, bacağının bükülmesi gibi, bir kısım işkencelerin fiilen yapılmış olması gereklidir. Sadece tehdit etmek, maddi İkrah değildir,

2. Manevi İkrah:

Bu kısımda ise, mecbur edilen kişiye sadece tehdit yapılır. Fiilen işkence görmüş olması şart değildir.

Fıkıh alimleri, ruhsata sebeb olacak ikrahın hangisi olması gerektiği hususunda iki kısma ayrılmışlardır:

a. İmam Ebu Hanife, Şafii ve Malik'e göre manevi ikrah ruhsatın tahakkuku için yeterlidir. Bunlara göre ruhsata neden olacak ikrahın gerçekleşmesi için bir kısım işkencelerin fiilen yapılması şart değildir. Bunlar görüşleri¬ni şu delillere dayandırmışlardır:

Umumiyetle zorlamalar, "seni öldürürüm", "sana sopa atarım", "sana işkence ederim" şeklindeki tehditlerle yapılır. Fiilen yapılıp bitmiş olan işkenceler ise, artık kaçınmayı gerektirmeyen ve korku kaynağı olmaktan çıkan şeylerdir. Zira sıkıştırılan kişiyi korkuya salan asıl sebeb, derhal yapılacağı bildirilen bir kısım tehditlerdir. İşte bunun içindir ki, tehdit edilen kişinin, tehlikelerden kurtulması için bazı yasaklan İşlemesine ruhsat verilmiştir. Tehlikeleri atlatan bir insanın artık böyle bir hakkı yoktur.

Kendisine fiilen işkence yapılan kişi, kendisinden istenileni yapmadığı taktirde yeniden işkencelere maruz kalacağına zannı galiple kanaat getirirse veya böyle bir tehditle karşı karşıya kalırsa, bu da hiç işkence görmemiş olan ve sadece tehdit edilen insan gibi, ikrahdan kaynaklanan ruhsatlardan istifade edebilir.

b. İmam Ahmed bin Hanbel'den ise, iki görüş rivayet edilmektedir: Birinci görüşe göre, ruhsata yol açacak ikrah maddi ikrahtır. İkinci görüşe göre ise, manevi ikrahın da yeterli olacağı şeklindedir. Daha sonra da izah edileceği gibi, Hanbeli mezhebi alimlerinden olan İbni Kudame bu son görüşü tercih etmektedir.

Güncel Konular

https://www.youtube.com/playlist?list=PLw_dec0EVOjo1dsXexTa1dg06ZdTr8RuT

Ehli Sünnet Akaidi

https://www.youtube.com/playlist?list=PLw_dec0EVOjqEMFoCzH9ryXXvAlY0iZhA

İlm-i Hâl Dersleri

https://www.youtube.com/playlist?list=PLw_dec0EVOjo0ws8PpqZprQkiZ37jwyfc

00:02:29 - Giriş

00:03:07 - Melek Ne Demektir?

00:04:09 - Melekler Neyden Yaratılmıştır?

00:05:39 - Meleklere İmanın Önemi

00:06:20 - Meleklerin Özellikleri

00:09:17 - Ölüm Meleğine Azrail Denilir mi?

00:11:12 - Cebrail Aleyhisselamın Görevleri

00:15:43 - Cebrailin başka görevleri var mı?

00:17:26 - Mikail Aleyhisselamın Görevleri

00:18:37 - Cebrail Aleyhisselamın Diğer Görevleri

00:22:07 - İsrafil Aleyhisselam'ın Görevleri

00:24:40 - İsrafil Aleyhisselam da Kıyamet de ölecek mi?

00:26:13 - Ölüm Meleği - Azrail

00:26:34 - Ölüm Meleği Sadece Bir Melek Mi?

00:30:47 - Şeytan Melek Midir?

00:33:07 - Allah, meleklere insanı yaratacağını söylediğinde Melekler Kan döküp huzursuzluk çıkaracak birilerini mi yaratıyorsun diye soruyorlar. Melekler bunları nerden biliyor?

#islam #tevhid #akaid

Ehli Sünnet akaidi Oynatma Listesi:

https://youtube.com/playlist?list=PLw_dec0EVOjqEMFoCzH9ryXXvAlY0iZhA&feature=shared