Davetul İslam

Davetul İslam

By Necati KockesenReligion & SpiritualityIslam
Download on the App Store

Davetul İslam episodes

  • 63 - İlk Vahiy, Risâletin Başlangıcı - Siyer-i Nebi - 3. Ders | Necati Koçkesen
    1:17- Allah Rasûlü s.a.v 35 yaşında. O arada Kâbe epey bir harap olmuştur üstüne üstelik sel felaketi olmuştur. Bunun üzerine Kureyş’i in ileri gelenleri toplanıp Kabe’yi yeniden inşa etmeye karar veriyorlar ama buna pek yanaşımıyorlar. Çünkü korkuyorlar. Kabe yıkılırsa başımıza bir iş gelir diye.
    1:54 – Fakat sonunda Kabe’nin bu şekilde ayakta kalamayacağını düşünüp yıkılıp yeniden yapılmasına
    karar veriyorlar.
    2:03 – Kabe’nin yeniden yapımı için alınan kararlar. Hiç kimse yardımlarına faiz parasını, zina parasını katmayacak. Helal paralarından katacaklar diyorlar.
    2:19 – Bak! Kendi vücutlarına faizin girmesine, haram paraların girmesine izin veriyorlar. Ama Allah’ın evine gelince onlardan gelen paralarla yapmıyorlar.
    2:42 – Kabe yıkılacak ama ilk baltayı kim vuracak?
    2:42 Velid Bin Muğire, onların en yaşlıları. Aralarında kimse yanaşmayınca Kâbe’nin damına çıkıp ilk darbeyi vuruyor.
    3:06 – Herkes ertesi günü bekliyor. Onun uyanmasını ve Allah’tan bir gelip gelmediğini görmek istiyorlar. Eğer ona bir şey olursa yıkmaktan vazgeçecekler eğer iyiyse yıkmaya devam edecekler.
    3:30 – o arada Cidde tarafında Kızıldeniz’de Habeşistan’a kereste götüren bir gemi batıyor.
    3:48 – Oraya gidip o kerestelerden alıyorlar. Gemiden kurtulanlar arasında bir marangoz da var. Onunla da anlaşıp Mekke’ye dönüyorlar.
    4:02 – Topladıkları para Kabe’nin tümünü yapmaya yetmiyor. Bu sefer ne yapıyorlar? Belki resimlerde görmüşsünüzdür Kabe’nin Altınoluk tarafındaki kısmı yarım daire halinde çevrilmiştir. Oraya hicr-i İsmail ya da hicr-i Hacer denilir. Orası da kabe’dedir esasında. O yüzden yarım daire çevirip dışarıda bırakıyorlar. Tavaf yapılırken oranın dışarıdan geçilmesi lazım yoksa hac olmaz.
    5:27 – Sıra Hacer-ül Esved’i koymaya geldi. Onu yerine hangi kavim koyacak?
    5:39 – İçlerinden biraz akıllısı diyor ki: “Bakın şu kapıdan ilk önce kim girerse o hakem olup karar versin.”
    5:51 – Kapıdan içeri Allah resulu giriyor. Herkes rahatlıyor. Çünkü onun adı Muhammed’ül emin. Yalanını görmemişler, aldatmasını görmemişler. Bundan dolayı Muhammed’ül Emin demişler. Emin olan Muhammed. Kendisinden bir kötülük gelmeyen.
    06.32 – Ya Muhammed! Durum böyle böyle. Aramızda anlaşmazlık çıktı, sen aramızda hakem ol.
    06.47 – Allah Rasulu s.a.v hemen bana bir örtü bulun, diyor. Bir örtü getiriyorlar. Allah Resulu eliyle hacer ül esved’i alıp örtünün tam ortasına koyuyor. Her kabilenin lideri bir ucundan tutsun diyor. Onlar hacerül esvedii kaldırıp koyulacak yeri getirince Allah Rasulu eliyle yerine koyuyor.
    7:20 – şimdi, buradan ne ders çıkaracağız?
    7:26 – Demek ki Emin olunan insanların, dürüst olan insanların toplum üzerinde bir etkisi vardır. Öyleyse de bizler de müslümanlar olarak dürüst olacağız! Çevremize islamı anlatmak istiyorsak emin olduğumuzu ispat etmemiz lazım.
    8:16 – Yine burada Allah Resulu’nun zekasını görüyoruz. Meseleyi hemen çözme kabiliyeti. Niye? Çünkü peygamberler fetanet sıfatına sahiptirler. Fetanet sıfatı zeki olma sıfatıdır. Peygamberler kendi bulundukları zaman içerisinde insanların en zekisidirler.
    8:45 – yukarıda anlattığımız olaya Kâbe hakemliği denir.
    8:53 – Bu olay esnasında Allah Resulu s.a.v 35 yaşındadır. Bu yaştan sonra kendisine yalnızlık sevdirilmiştir.
    9:05 - Allah Resulu s.a.v sık sık Mekke dışına çıkıyor, tefekküre dalıyor.
    11:06 – Zahiri ( Görünen) manada bu böyledir. Böyle olduğunu tahmin ediyoruz çünkü orada geçen zaman hakkında Allah Rasulu’ndan bir bilgi gelmemiştir.
    11:22 – Zahiri manada böyledir. Ama gerçek manada baktığımızda Allah ona yalnızlığı sevdirmiştir.
    11:29 – Kendini risalet vereceği kişiyi yavaş yavaş hazırlıyordu Allah Rasulu. Vahyi taşıyabilecek hale
    gelmesini sağlıyordu.
    11:51- ……. Sonra ona yalnızlık sevdirildi…… (Buhârî, Bed"ü"l-vahy, 1))
    11:56 – Nübüvvet-i Muhammediye’nin zuhuru yaklaştı inzivaları artı. Hira da geçirdiği süre boyunca kendisinde hayret verici olaylar çıkmaya başladı. Gördüğü rüyalar gün gibi çıkardı. Hiraya gidip gelirken ağaçlar ve taşlar ona selam verirdi. Allah Resulu diyor ki: Rasûlullah (s.a.v):
    “Ben Mekke’de bir taş bilirim ki peygamber olarak gönderilmeden evvel bana selâm verirdi. Onun yerini şimdi de biliyorum” buyurmuşlardır. (Müslim, Fedâil, 2)
    12.13 - ….. Müminlerin annesi Hz. Âişe anlatıyor: “Allah Resûlü"nün (sav) ilk vahiy almaya başlaması uykuda doğru rüya (rüyâ-i sâdıka) görmekle olmuştur. Onun istisnasız bütün rüyaları gün gibi gerçek çıkardı. Sonra ona yalnızlık sevdirildi. Artık Hira dağındaki mağarada yalnızlığa çekilip, orada geceler boyu, ailesine dönmeden tek başına ibadet ediyordu. Bunun için yanında yiyecek de götürürdü. Sonra yine Hatice"nin yanına dönüp, bir o kadar zaman için tekrar yiyecek alırdı. (Buhârî, Bed"ü"l-vahy, 1))
    12:23 – Allah Rasulu s.a.v Hira’ya giderken, hiradan gelirken selamlamalar duyuyor. Esselamu Aleyke Ya Muhammed!
    52 min
  • 60 - Cuma Hutbesi 12 -Bir kalp Hastalığı, Riya | Necati Koçkesen
    Ey iman edenler, Allah'a ve ahiret gününe inanmayıp, insanlara karşı gösteriş olsun diye malını infak eden gibi minnet ve eziyet ederek sadakalarınızı geçersiz kılmayın. Böylesinin durumu, üzerinde toprak bulunan bir kayanın durumuna benzer; üzerine sağnak bir yağmur düştü mü, onu çırılçıplak bırakıverir. Onlar kazandıklarından hiç bir şeye güç yetiremez (elde edemez)ler. Allah, kâfirler topluluğuna hidayet vermez. Bakara 264
    8 min
  • 58 - Kısa Cuma Dersleri 7 - Kevser Suresi Tefsiri | Necati Koçkesen
    Kevser havuzu ve ırmağı hakkında Resûlullah (s.a.s.) şöyle buyurur:
    “Kevser, cennette bir ırmaktır. Her iki kıyısı altındandır. Bu ırmak inci ve yakut üzerinden akar. Toprağı miskten daha hoştur. Suyu bal­dan tatlı, kardan daha beyazdır.” (Tirmizî, Tefsir 108)
    Enes (r.a.) anlatıyor:
    Biz Resûlullah (s.a.s.)’in huzurunda bulunuyor iken Efendimiz (s.a.s.) kısa bir süre uyuyuverdi. Daha sonra tebessüm ederek başını kaldırdı. Bizler:
    “- Ey Allah’ın Resûlü! Tebessüm etmenize sebep nedir?” diye sorduk. Şöyle buyurdu:
    “- Az önce bana bîr sûre in­dirildi” buyurup Kevser sûresini okudu. Sonra:
    “- Kev­ser nedir, bilir misiniz?” diye sordu. Bizler:
    “- Allah ve Resûlü daha iyi bilir” de­yince şöyle buyurdu:
    “- O aziz ve celil olan Rabbimin bana va‘dettiği bir ırmak­tır. Onda pek çok hayır vardır. O kıyamet gününde ümmetimin su içmek için geleceği bir havuzdur. Etrafındaki kapları yıldızların sayısıncadır…” (Müslim, Salât 53-54)
    Fahr-i Kâinat (s.a.s.) buyuruyor:
    “Ben sizin Kevser havuzuna ilk erişeniniz olacak ve sizi orada karşılayacağım! Sizinle buluşma yerimiz o havuzdur. Ben şu an onu görüyorum! Ben sizin hakkınızda şe­hâdet edeceğim! Şu an bana yerin hazîneleri ve onların anahtarları verildi. Vallahi, sizin için benden sonra, müşrikliğe dönersiniz diye korkmam! Fakat ben, sizin için dünya ihtirâsına kapılır ve onun üzerinde birbirinizi kıskanırsınız, birbiri­nizi öldürürsünüz ve sizden öncekilerin yok olup gittikleri gibi siz de yok olur gidersiniz diye korkarım!..” (Buhârî, Tefsir 108/1; Müslim, Fezâil 31)
    Efendimiz (s.a.s.)’e bu nimetlerin verileceği müjdelenerek, gönlü teselli edilmiş, hüznü giderilmiş ve bu husustaki ileri geri konuşan kâfirlere hadleri bildirilmiştir.
    17 min
  • 55 - Kısa Cuma Dersleri 6 - Maun Suresi Tefsiri | Necati Koçkesen
    Âhirete, ilâhî huzurdaki hesap ve cezaya iman, İslâm’ın önemle üzerinde durduğu bir esastır. Dolayısıyla burada geçen “din” kelimesinden maksat, dinin bizzat kendisi olabileceği gibi, daha ziyade “hesap ve ceza” mânası tercih edilir. Kur’an, insanın her türlü inanç, söz ve fiillerini oraya bağlar. Bir gün mutlaka bunların hesabının görüleceğini ısrarla tekrar eder.
    İnsanın dünyadaki hal ve hareketleri, hesap ve cezaya inanıp inanmamasına göre şekillenir. Buna inanan kişi, hayatını Allah’ın dinine göre yaşamaya son derece dikkat gösterirken, inanmayan için bağlayıcı bir şey söz konusu değildir. O, kendisini bir kısım haramlardan kaçınmaya ve bir kısım buyrukları yapmaya mecbur tutan dini kabul etmez. Nefsinin istediği gibi yaşamayı arzu eder. Burada âhirete, hesap ve cezaya imanı olmayan kişinin, pek çok yanlışı arasından sadece örnek olması için iki mühim özelliği öne çıkarılır:
    Birincisi; din, yetimlerin haklarını korumayı, onlara şefkat ve merhametle muameleyi emrederken, onun yetimlere olan muamelesi çok kötüdür. Yetimin hakkını yer. Babasından kalan mirasa el koyarak yetimi kovar. Yetim ona yardım için gelse merhamet etmez, hatta yanından defeder. Yetim çaresizlik dolayısıyla gitmeyip beklese bu kez iterek kovalar. Yetime zulmeder. Mesela bakmak üzere yetimi evine aldıysa evin bütün işlerini ona yaptırır. Yetim evde herkesin kahrını çekmek zorunda kalır. Böyle davranmak, artık o yalancının çirkin ahlâkı ve mezmûm karakteri olmuştur. Hep böyle davranır. Yaptığı işin kötü olduğunu bile düşünmez. Hiçbir şey hissetmeden bu tavrına devam eder. Yetimin yalnız olduğunu, yardım edeninin olmadığını zanneder. Onun için yetimin hakkını yemekte bir sakınca görmez.
    Halbuki yetimlerin hakları konusunda Kur’an’ın beyânı çok keskin ve serttir:
    “Yetimlere mallarını verin. Helâli haram olanla değiştirmeyin; onların mallarını kendi malınıza katarak yemeyin. Çünkü böyle yapmanız, gerçekten çok büyük bir günahtır.” (Nisâ 4/2)
    “Yetimlerin mallarını haksız yere yiyenler, aslında karınlarına sadece ateş doldurmuş oluyorlar. Onlar pek yakında çılgın alevli bir ateşe gireceklerdir.” (Nisâ 4/10)
    Peygamber Efendimiz (s.a.s.) de, yetimlere zulmedenleri ikaz ederken, bir taraftan da onlara şefkatle muamele edenleri en büyük mükâfatla müjdeler. Nitekim birgün:
    “Yetimi koruyup kollayan kişi ile ben cennete şu ikisi gibiyiz” buyurmuş, aralarını biraz açarak işaret ve orta parmağını göstermiştir. (Buhârî, Edeb 24)
    Efendimiz (s.a.s.) yine, ümmetini toplumdaki kanadı kırıklarla meşgul olmaya teşvik ederek şöyle buyurmuştur:
    “Müslümanlara ait en hayırlı ev; içinde yetime iyi muamele edilen evdir. müslümanlara ait en kötü ev de yetime kötü muamele edilen evdir.” (İbn Mâce, Edeb 6)
    “Bir kimse, Müslümanların arasında bulunan bir yetimi alarak yedirip içirmek üzere evine götürürse, affedilmeyecek bir suç işlemediği takdirde, Allah Teâlâ onu mutlaka cennete koyar.” (Tirmizî, Birr 14/1917)
    14 min

About Davetul İslam

From the publisher's feed

Hakkı Anlatan; İnsanlardan, Sistemlerden Değil Allah'tan Korkan, Ehl-i Sünnete Bağlı Youtube Kanalı.