Davetul İslam

Bugün maalesef bütün ibadetlerimiz gibi kurban ibadetini de fıkhını bilmeden bir örf olarak yerine getiriyoruz?

Peki hayvan seçerken nelere dikkat etmeliyiz?

Hangi hayvanlardan kurban olur?

Kurbanlık hayvanda aranan özellikler nelerdir?

Hayvandaki hangi kusurlar kurbana engel olur?

Ortak olurken dikkat edilmesi gereken konular var mıdır?

Büyükbaş hayvana kaç kişi ortak girebilir?

Hepsi sizinle.

Diğer sosyal medya hesaplarımızdan da takip edebilirsiniz:

İnstagram Hesabımız:

https://www.instagram.com/davetul__islam?igsh=MWk5ajhqaTl1M2g5NQ==

Tiktok:

https://www.tiktok.com/@davetul.islam51?_t=8miqBVmSown&_r=1

Telegram Soru Cevap Kanalımız:

https://t.me/+hJF7S7GB8944NDU0

(Sadece Cuma günleri Soru sormaya açılmaktadır. )

Enam Suresi 99. Gökten su indiren O’dur. İşte her şeyin bitkisini onunla çıkardık. Şöyle ki; ondan (ilk önce) bir yeşil (filiz) çıkardık. Ondan da birbiriyle benzeşen ve benzeşmeyen (başak ve salkım gibi) birbiri üzerine binmiş taneler, hurma tomurcuğundan sarkmış salkımlar, üzüm bağları, zeytin ve nar (bahçeleri) çıkarırız. (Her birinin) meyvesine önce meyvenin ilk yetiştiği sırada, bir de olgunlaştığı sırada bakın. Şüphesiz bunlarda inanan bir toplum için elbette birçok ibret vardır.

Enam Suresi 100. (Hal böyle iken tuttular,) cinleri Allah’a ortak yaptılar. Halbuki onları da O yaratmıştır. Bilgisizce O’na oğullar ve kızlar yakıştırdılar. O, onların (bu türlü) sıfatlandırmalarından uzaktır ve şânı yücedir.

Enam Suresi 101. Gökleri ve yeri yoktan var eden O’dur. O’nun bir eşi olmadığı halde nasıl (olur da) O’nun bir çocuğu olabilir! Her şeyi O yaratmıştır ve O, her şeyi bilendir.

Enam Suresi 102. İşte, sizin Rabbiniz olan Allah böyledir. O’ndan başka hiçbir İlâh/Rab yoktur. Her şeyi yaratan O’dur. O halde O’na kulluk edin. Her şeyin himayesi, yönetimi O’nun elindedir.

(Bundan anlaşılıyor ki kim, Allah’ı bırakıp kime ve neye kulluk ederse, yani taparcasına ona sarılırsa o, onun rabbi veya ilâhı durumundadır. Mü’min ancak Allah’a kulluk eder, Rab olarak da ancak Allah’ı tanır ve ancak O’nun emirlerine uygun yaşamakla hayat bulur). [bk. 1/4; 9/31; 40/62; 41/30; 46/13]

Enam Suresi 103. Gözler O’nu idrak edip göremez. O ise bütün gözleri görür. O Latîf’tir (dünyada gözle görülmez, kullarına da lütuf sahibidir), her şeyden haberi olandır.

Enam Suresi 104. Doğrusu size, Rabbinizden basîretler (deliller ve hakikati anlama kabiliyeti)[15] geldi. Artık kim (hakikati) görür (ve iman eder)se lehine, kim de (ondan) kör kalırsa aleyhinedir. (De ki:) “Ben de sizin üzerinize bir koruyucu değilim (ancak bir tebliğciyim).”

Enam Suresi 105. İşte böylece âyetleri türlü türlü (üsluplarla) açıklamamız, (inkârcılar şaşırdıklarından:) “Sen ders görmüş (çok şey okumuş)sun.” demeleri, bir de onu (Kur’an’ı) bilecek topluma iyice açıklamamız içindir (diyedir).

Enam Suresi 106. (Resûlüm!) Rabbinden sana vahyedilene uy; O’ndan başka hiçbir ilâh yoktur. (Allah’ın sıfatlarını, Rabliğini, hüküm ve hâkimiyetini başkalarına veren) müşriklerden yüz çevir!

Enam Suresi 107. Eğer Allah dileseydi (yani iradelerinde serbest bırakmasaydı) müşrik olmazlardı. Seni onların üzerine bir gözcü de yapmadık, sen onların üzerine (koruyucu) bir vekil de değilsin.

(Allah, insanlara din seçmede zorlayıcı değildir. Doğru yolu gösterir, seçme yeteneği ve izni verir, böylece sorumluluk da insana ait olur.)

Enam Suresi 108. (Onların) Allah’tan başka (değer verip) taptıklarına (hakaret edip) sövmeyin. Sonra (onlar da) cahillik ederek hadlerini aşıp Allah’a söverler. Biz her ümmete yaptıklarını böylece süslü (cazip) gösterdik. Sonunda onların dönüşleri yalnız Rablerinedir. O, onlara (dünyada) ne yapmakta olduklarını haber verecektir.

(Siz mü’minler olarak onlara yalnız İslâm’ın özellik ve güzelliklerini anlatın. İlâhlaşmış put ve tapınaklarına kötü kelime ile sövmek yerine onların batıl, şirk ve küfür olduklarını uygun ifade ile söylemek ve elbette onları yermek gerekir. Yoksa onları onaylama gafletine düşmüş olunur.)

Allah Rasulu Buyurdu ki:

“Ey Muhacirler cemaati! Beş şey vardır ki onlarla imtihan olacaksınız. Onların sizi (hayatta iken) yakalamasından Allah’a sığınırım. Onlar şunlardır:

● Bir milletin içinde zina, fuhuş ortaya çıkıp nihayet o millet bu suçu alenî olarak işlediğinde, mutlaka içlerinde veba hastalığı ve onlardan önce yaşamış milletlerde görülmemiş başka hastalıklar yayılır.

● Ölçü ve tartıyı eksik yapan her millet, mutlaka kıtlık, geçim sıkıntısı ve başlarındaki hükümdarların zulmü ile cezalandırılır.

● Mallarının zekatını vermekten kaçınan her millet, mutlaka yağmurdan mahrum bırakılır (kuraklıkla cezalandırılır) ve hayvanları olmasa onlara yağmur yağdırılmaz.

● Allah’ın ahdini (emirlerini) ve Rasûlü’nün ahdini (yaptığı anlaşmaları ve sünnetini) terk eden her milletin başına, Allah mutlaka kendilerinden olmayan bir düşmanı musallat eder ve düşman o milletin elindekilerin bir kısmını alır.

● İdarecileri Allah’ın Kitabı ile amel etmeyip, indirdiği hükümlerden işlerine geleni seçtikçe Allah onların hesabını kendi aralarında görür (fitne, fesat ve anarşi belasına maruz kalırlar).” (İbn-i Mace, Fiten, 22)

“De ki: Eğer siz Allah’ı seviyorsanız hemen bana tâbî olun ki Allah da sizleri sevsin ve günahlarınızı mağfiret eylesin! Allah, Ğafûr’dur, Rahîm’dir.” (Âl-i İmrân 3/31)

“Allah mü’minlerin dostudur.” (Âl-i İmrân 3/68. Bkz. el-Bakara 2/257)

“Allah yolunda infâk ediniz de, kendi ellerinizle kendinizi tehlikeye atmayınız. Bir de ihsanda bulununuz! Zira Allah, muhsinleri sever.” (el-Bakara 2/195)

“Allah, küfürde ve günahta ısrar eden hiç kimseyi sevmez.” (el-Bakara 2/276

Kudsî hadislerde Cenâb-ı Hak, sevdiği kullarını şöyle haber vermiştir:

“Üç kişi vardır, Allah onları sever, üç kişi de vardır Allah onlara buğzeder.

Allah’ın sevdiği üç kişiye gelince:

Bir kişi bir cemaate gelir, aralarındaki herhangi bir yakınlık sebebiyle değil de, sırf Allah adına onlardan bir şeyler ister. İstediğini vermezler. Bu topluluktan biri yavaşça, kimseye hissettirmeden cemaatin arka tarafına kayar ve isteyen kimseye gizlice ihsanda bulunur. (Öyle gizli verir ki) onun verdiğini sadece Allah ile yardım ettiği kimse bilir.

İkinciye gelince; bir cemaat yoldadır. Gece boyu yürürler. Uyku herşeyden kıymetli hâle gelince konaklarlar. Başlarını koyup yatarlar. İçlerinden biri kalkıp bana karşı tevâzu ve tazarrûda bulunur, âyetlerimi okur.

Üçüncüye gelince; bir kişi seriyyeye katılmıştır. Düşmanla karşılaşır, hezimete uğrarlar. Ancak o ilerler, öldürülünceye veya fethe nâil oluncaya kadar savaşmaya devam eder.

Allah’ın buğzettiği üç kişiye gelince: Bunlar zina eden ihtiyar, kibirli fakir ve zâlim zengindir.”[16]

“Ben’im rızâm için birbirlerini sevenlere, benim rızâm için bolca infâk edenlere, birbirlerini sevmede samîmî davranan sâdıklara, akraba ve dost ilişkilerini kesmeyenlere veya birbirlerini ziyâret edenlere sevgim hak olmuştur.”[17]

Rasûlullah (s.a.v) Efendimiz de Cenâb-ı Hakk’ın sevdiği bir takım vasıfları şöyle haber vermişlerdir:

“Allah güzeldir, güzelliği sever.”[18]

“Allah «Rafîk»tır (rıfk ve mülâyemet sahibidir), rıfkla muâmeleyi sever. Sertliğe ve diğer şeylere vermediği sevabı, rıfkla muâmeleye verir.”[19]

“Allah (c.c) çok hayâlı ve çok gizlidir. Bundan dolayı hayâyı ve örtünmeyi sever. O hâlde herhangi biriniz gusledeceği zaman örtünsün!”[20]

“Allah Teâlâ; bir şey satarken, alırken, borcunu öderken ve borcunu alırken müsâmaha gösteren kulunu sever.”[21]

Allah Teâlâ, kendine âid isim ve sıfatların tecellîsini kulunda görmeyi sever. “Tek” olduğu için tek’i, güzel olduğu için güzelliği, âlim olduğu için âlimleri, cömert olduğu için cömertliği, ahdine vefâ gösteren olduğu için vefâkarları, sâdık olduğu için doğruları… sevmektedir.

Rasûlullah Efendimiz (s.a.v) şöyle buyurmuşlardır:

“Büyük mükâfatlar, büyük imtihanlardan sonra verilir. Allah Teâlâ bir kavmi sevdiğinde onları imtihanlara tâbî tutar. Kim râzı olur, sabrederse Allah’ın rızâsını kazanır. Kim de kızarsa, Allah da o kimseye gazap eder.”[22]

Büyük müfessir ve muhaddis Fîrûzâbâdî (r.a) şöyle der:

Allah’ın muhabbetini celbeden sebepler on tanedir:

Düşünerek, manalarını anlayarak ve Allah’ın bu âyetlerle bizden ne istediğini idrak ederek Kur’ân okumak,

Farzlardan sonra nâfile ibadetlerle Allah’a yaklaşmak. Bu durum insanı muhabbetten sonra mahbûbiyet (sevgili) derecesine ulaştırır.

İnsanın her hâlde diliyle, kalbiyle, ilmiyle ve hâliyle Allah’ın zikrine devam etmesi. Kişinin muhabbetten nasibi, bu zikirden nasibi kadardır.

Arzu ve isteklerin kabardığı esnada Allah’ın sevdiği şeyi kendi sevdiğimiz şeye tercih etmek.

Kalbin Allah’ın isimlerini ve sıfatlarını öğrenmesi, tekrar etmesi, onları müşahede etmesi ve bu mârifet bahçelerinde gezinmesi. Kim Allah’ı isimleri, sıfatları ve fiilleriyle tanırsa O’nu mutlaka sever.

Allah’ın açık-gizli bütün iyiliklerini, ihsanlarını ve nimetlerini görmek.

Kalbin Allah’ın huzurunda tamamıyla inkisâr hâlinde bulunması ki en şaşırtıcı ve en makbul sebep budur.

Allah Teâlâ’nın dünyâ semâsına nüzûl ettiği seher vakitlerinde O’na münâcâtta bulunmak ve kelâmını tilâvet etmek üzere O’nunla başbaşa kalmak. Kalp ve kalıpla birlikte Allah’ın huzurunda durmak. Sonra bu münâcâtı istiğfâr ve tevbe ile sona erdirmek.

Allah’ın seven insanların ve sâdıkların meclislerinde bulunmak, onların sözlerinin en hoş meyvelerinden istifade etmek. Çok lüzumlu olmadıkça ve mânevî hâlimize fayda vermedikçe konuşmamak.

Kalbimizle Allah arasına giren bütün sebeplerden uzaklaşmak.

Bu sebeplere sarılan muhibler, muhabbet menzillerine vâsıl olur ve Habîb’in (Sevgili’nin) huzuruna ulaşırlar.[23]

Dipnotlar:

[15] Tirmizî, Menâkıb, 30/3769. Bkz. Buhârî, Menakîb, 27.

[16] Tirmizi, Cennet 25/2568; Nesai, Zekât 75/2568.

[17] Ahmed, 5: 229.

[18] Müslim, İmân, 147; Ahmed bin Hanbel, Müsned, 4: 133.

[19] Müslim, Birr, 77.

[20] Ebû Dâvûd, Hammâm, 1/4012.

[21] Muvatta’, Büyû, 46; Beyhakî, Şuab, 13: 534/10740.

[22] Tirmizî, Zühd, 57/2396; İbn Mâce, Fiten, 23; Ahmed, 5: 427.

[23] Fîrûzâbâdî, Besâiru zevi’t-temyîz, 2: 421-422.

Soru: Selamun Aleykum hocam. Annemin kedisi vardı bakmak istemiyor artık ben evime alıp bakabilir miyim? Bu durum köpekler için nasıldır?

Cevap: Aleykum selam değerli kardeşim, Allah merhamet edenlere merhamet eder. Bu yüzden, bir kimse anasının bakmadığı bir kediyi alsa da beslese ondan dolayı sevaba girer ve belki de bu yüzden bile Allah affedebilir.

Sokak kedilerine, köpeklerine bakmak mecburiyetimiz yoktur. Şayet anneleri bakmadığı için veya başka sebeplerden dolayı ölürlerse biz sorumlu olmayız. Ama onlara yiyecek ve içecek verirsek sevaba gireriz. Ayrıca kedinin evde beslenmesi de câizdir. Ama köpeğin eve alınarak beslenmesi kesinlikle caiz değildir. Çünkü Allah rasûlünden gelen bir rivayette;

" İçinde köpek, resim ve cünüb bulunan eve (rahmet getiren) melekler girmez." (Ebû Dâvud, Libas,129; Nesâî, Tahare,167) " buyrulmuştur.

(Buradaki 'cünüb'ten murad yıkanmaktan hoşlanmayan ve terketmeyi âdet hâline getiren kimsedir, yıkanmayı tehir eden kimse değildir.")

Nitekim bu konudaki bir rivayet de şöyledir:

Hz. Aişe (ra) anlatıyor:

“Cibril, belli bir saatte geleceğine dair Peygamberimizle kararlaşmıştı. Fakat belirtilen an gelmişti. Cebrail ise Efendimiz'e (asm) gelmemişti.

Hz. Aişe der ki:

“Peygamberimizin elinde bir asa vardı. Elindeki asayı atarak:

“Allah(cc) da elçileri de sözünden caymaz” dedi.

Sonra etrafına bir göz atınca bir de ne görsün! Sedirin altında bir köpek yavrusu, (duruyor). Bunun üzerine;

“Bu köpek (buraya) ne zaman girdi?” buyurdu.

Ben de:

“Vallahi bilmiyorum” dedim. Emri üzerine köpek çıkarıldı. Hemen peşinden Cibril geldi.

Rasulullah:

“Sen bana söz verdin. Senin için burada oturup bekledim ama gelmedin” buyurdu.

Cibril:

“Evinin içindeki köpek gelmeme engel oldu. Çünkü biz (melekler) içinde köpek ve resim bulunan eve girmeyiz” cevabını verdi.’’ (Müslim, Ebu Davud)

Fakat sokak köpeklerine dışarda yiyecek vermek böyle değildir. Onlara yiyecek ve içecek veren kimseler sevaba girer. Nitekim susuz kalmış bir köpeği sulayan bir adamla kötü bir kadının sırf bu yüzden affedildiği beyan edilir.

Şimdi de o rivayetleri görelim:

Hz. Ebû Hüreyre (radıyallâhu anh) anlatıyor:

"Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki:

"Bir adam yolda, yürürken susadı ve susuzluğu arttı. Derken bir kuyuya rastladı. İçine inip susuzluğunu giderdi. Çıkınca susuzluktan soluyup toprağı yemekte olan bir köpek gördü. Adam kendi kendine: 'Bu köpük de benim gibi susamış.' deyip tekrar kuyuya inip, mestini su ile doldurup ağzıyla tutarak dışarı çıktı ve köpeği suladı. Allah onun bu davranışından memnun kaldı ve günahlarını affetti."

Resûlullah'ın yanındakilerden bazıları: "Ey Allah'ın Resûlü! Yani bize hayvanlar (a yaptığımız iyilikler) için de ücret mi var?" dediler. Aleyhissalâtu vesselâm:

"Evet! Her 'yaş ciğer' (sahibi) için bir ücret vardır." buyurdu." [Buhârî, Şirb 9, Vudû 33, Mezâlim 23, Edeb 27; Müslim, Selâm 153, (2244); Muvatta, Sıfatu'n Nebi 23, (2, 929-930); Ebû Dâvud, Cihâd 47, (2550)]

Bir diğer rivâyette şöyle denmiştir:

"Fâhişe bir kadın, sıcak bir günde, bir kuyunun etrafında dönen bir köpek gördü, susuzluktan dilini çıkarmış soluyordu. Kadıncağız mestini çıkararak (onunla su çekip köpeği suladı). Bu sebeple kadın mağfiret olundu." [Müslim, Tövbe 155, (2245)]

Bunun aksi de vardır. Yâni bir köpeği veya kediyi bir yere hapsedip açlıktan ve susuzluktan ölmesine sebep olanların da bu yüzden cehenneme gidebilecekleri belirtilmiştir.

Şimdi de o rivayeti görelim.

İbnu Ömer (radıyallâhu anhümâ) anlatıyor:

"Resûlullah(aleyhissalâtü vesselâm) buyurdular ki:

"Bir kadın, eve hapsettiği bir kedi yüzünden cehenneme gitti. Kediyi hapsederek yiyecek vermemiş, yeryüzünün haşerâtından yemeye de salmamıştı." [Buhârî, Bed'ü'l-Halk 17, Şirb 9, Enbiya 50; Müslim, Birr 151, (2242)]

Bu yüzden kedilere baktığınız için inşaallah sevaba girmişsinizdir.

Sakal bırakmak için eşimizden izin almalı mıyız?

Eşim sakallarını kes diyor, ne yapmalıyım?

İslamda sakalın Hükmü?

#tevhid #necatikoçkesen #fpy #fıkıh

Bir Soru:

Hocam, Eşim benim rızam olmadığı halde çalışıyor, ne yapmalıyım?

Kadın çalışabilir mi? Hangi şartlar altında çalışabilir?

#islam #tevhid

#islam #tevhid