
Sign up to save your podcasts
Or


Laurens Dassen zit nog maar kort in de politiek maar heeft al veel meegemaakt. In deze eerste exclusief voor Podimo gemaakte aflevering ontmoeten Harmen en Laurens hun gast in zijn nieuwe woning in Den Haag. Laurens Dassen is kort geleden verhuisd van Amsterdam naar de Hofstad om zo dichter op het vuur te zitten. Zijn woning is nog niet helemaal geschikt voor een gesprek (de houten vloer wordt geschuurd) dus gaan de drie mannen de tuin in. Om daar tussen het hoog opgeschoten onkruid te praten over wat Dassen bezielt om al die grote offers te brengen voor zijn partij Volt.
Malik Azmani is geen eenzaam man. Maar wel alleen. In zijn grote en lege appartement in Brussel zet hij zich met zijn hele ziel en zaligheid in voor de idealen waarin hij geloofd: het liberalisme! Zelf is Malik iemand die zich altijd extra bewust is van zijn omgeving. Als zoon van een Marokkaanse gastarbeider en een Friese moeder wist hij zich altijd goed te bewegen in verschillende culturen. Een pre in de Europese politiek!
In deze aflevering een lokale politicus: Roderik van Grieken. Voor D66 zit hij in de gemeenteraad van Hilversum. Maar Harmen en Laurens kennen hem uit zijn vorige leven. Toen was hij van het Nederlandse Debat Instituut en kwam hij als duider van de politicus als debater vaak naar de studio van BNR Nieuwsradio. Het vorige leven van de twee presentatoren van de Binnenkamer. Roderik zag zijn eigen bedrijf door corona failiiet gaan, maar krabbelde overeind. Mede dankzij een sterk netwerk van vrienden en familie: zijn 7 vinkjes betaalden zich uit!
Aflevering 18 van De Binnenkamer brengt Harmen en Laurens naar het huis van ChristenUnie-leider Gert-Jan Segers. Het is hoogzomer, maar de politiek staat dit jaar niet in de pauzestand. Het is onrustig in het land. De boeren trekken ten strijde tegen het stikstofbeleid waar ook Segers voor verantwoordelijk is. Het brengt ook hem in conflict met zijn eigen achterban.
‘Het leven is niet altijd leuk, maar soms moet je doen wat je moet doen’. Het is een les die ChristenUnie-leider Gert-Jan Segers leerde van zijn ouders. Maar in het openhartige gesprek aan zijn keukentafel vertelt hij over de twijfel die aan hem knaagt.
Tijdens de formatie van Rutte-4 spraken de partijen af dat er geen koude sanering zou komen van de veehouderij. Het nieuwe kabinet maakt juist veel geld vrij om de boeren te kunnen omarmen in de hoop gezamenlijk het milieuprobleem op te kunnen lossen. Toch ontstond er een conflict. Heeft hij wel het goede gedaan, vraagt Segers zich nu af. Wat was er meer geweest dat hij had kunnen doen tijdens de kabinetsonderhandelingen?
Zijn antwoord deze zomer is: praten. Uitleggen aan mensen wat zijn motieven zijn. Zoeken naar manieren om woedende boeren aan tafel te krijgen. Hij blijft overeind in zijn werk door zichzelf steeds te vragen of zijn motieven juist zijn en of hij er alles uit heeft gehaald wat erin zat.
Op de boerderij van Maurits von Martels in het Overijsselse draait het leven om het ritme van de koeien. Melken, voeren en het uitmesten van de stallen. Het oud-Kamerlid vult er zijn dagen mee sinds hij bij de verkiezingen van 2021 niet herkozen werd.
Vier jaar zat de veehouder voor het CDA in de Kamer. De partij had hem onverkiesbaar laag op de lijst gezet, maar hij wist met meer dan 20 duizend voorkeurstemmen toch een zetel te winnen. In Den Haag wachtte een deceptie: hij kreeg niet het woordvoerderschap wat hij wilde (landbouw).
Bij de verkiezingen van 2021 bood het CDA hem opnieuw een onverkiesbare plaats. Dit keer bedankte hij voor de eer. Inmiddels heeft hij zijn oude partij verlaten en zich aangesloten bij de Boer Burger Beweging van zijn streekgenoot Caroline van der Plas.
Harmen en Laurens bezoeken de herenboer – Von Martels is een telg uit een Duits adellijk geslacht – terwijl de boerenprotesten tegen het stikstofbeleid een kookpunt bereiken. In het gesprek met Von Martels wordt duidelijk hoe diep de kloof is tussen de christendemocratische partij waarvoor hij jaren actief was en de klassieke achterban op het platteland.
Hij zegt dat hij het probleem al jaren geleden zag ontstaan. Juist daarom wilde hij in de politiek. Maar in Den Haag zei de partijleiding tegen hem: afstand houden. Voor zijn nieuwe partij wil hij terug naar Den Haag.
In de 4de en laatste aflevering van de miniserie over de Brusselse politiek verdwalen we in de gangen van het gebouw van het Europees Parlement aan het Place du Luxembourg. De SGP-politicus Bert-Jan Ruissen heeft geen woning in de Europese hoofdstad en ontvangt Harmen en Laurens dus in zijn kantoor. Koffie en kokosmakronen staan klaar op tafel.
Bert-Jan is een vreemde eend in de Europese politiek. Niet eenzaam, vertelt hij, maar wel vaak een eenling in de zaken waar hij voor staat. Als representant van een kleine Nederlandse christelijke partij probeert hij zijn beperkte invloed te vermenigvuldigen door strategisch te kiezen welke strijd hij voert. Tegen abortus en tegen een Europese superstaat, maar voor de belangen van de Nederlandse vissers en de boeren.
Harmen vertelt waarom hij als tiener de gereformeerde kerk vaarwelzei. Laurens onthult dat hij als linkse student ooit juist een verbond sloot met de christelijke jongeren. Bert-Jan leert wat zijn strijd voor de rechten van de vissers te maken heeft met Napoleon Bonaparte.
In dit vierluik De Binnenkamer goes Brussels trekken Laurens en Harmen kriskras door de hoofdstad van de Europese Unie op zoek naar de ziel van de Europese politiek. Want iedereen kent wel de beelden van premier Rutte die een gehaast commentaar geeft voor de televisiecamera’s als er weer een Europese Top is, maar wat gebeurt er in Brussel als er niemand kijkt? Het meeste werk – vooral dat van de 705 leden van het Europees Parlement – blijft voor het grote publiek onbelicht. Deze special brengt daar verandering in.
We bezoeken vier van de 29 Nederlandse mannen en vrouwen die hier werken en meestal ook wonen. Wie zijn deze mensen? Waarom kiezen ze voor een politieke carrière in Brussel en niet in Den Haag? Wat drijft en inspireert hen? En welke offers vraagt het van henzelf en hun gezinnen om alleen nog in de weekenden thuis te zijn. En is het frustrerend of juist rustgevend dat de Nederlandse pers nauwelijks aandacht voor je heeft?
Aflevering 3 van de speciale miniserie: ‘De Binnenkamer goes Brussels’. Harmen en Laurens worstelen zich door de Brusselse ochtendspits die is vastgelopen dankzij de 27 Europese regeringsleiders die zich met hun motorescortes voor een Eurotop naar het gebouw van de Europese Raad worstelen.
Een half uur later dan afgesproken bellen we aan bij Caroline Nagtegaal. Ze hangt uit het raam van haar woning midden in de Europese wijk en geniet van de drukte op straat.
De 42-jarige Rotterdamse VVD’er zit sinds 2017 in het Europees Parlement. Haar man zag ze de eerste jaren alleen nog in de weekenden. Maar na de verkiezingen van 2019 volgde hij haar naar Brussel. Doordeweeks zijn ze samen hier. De weekenden zijn voor Rotterdam en Feyenoord.
Nagtegaal vertelt openhartig over waarom ze koos voor een leven in de politiek en vooral ook waarom ze naar Brussel is vertrokken. Persoonlijk wordt het gesprek als ze spreekt over waarom zij en haar man geen kinderen hebben. Ongewenste kinderloosheid is een taboe, maar het zou mensen die er mee te maken hebben helpen als het vaker besproken wordt.
In dit vierluik De Binnenkamer goes Brussels trekken Laurens en Harmen kriskras door de hoofdstad van de Europese Unie op zoek naar de ziel van de Europese politiek. Want iedereen kent wel de beelden van premier Rutte die een gehaast commentaar geeft voor de televisiecamera’s als er weer een Europese Top is, maar wat gebeurt er in Brussel als er niemand kijkt? Het meeste werk – vooral dat van de 705 leden van het Europees Parlement – blijft voor het grote publiek onbelicht. Deze special brengt daar verandering in.
We bezoeken vier van de 29 Nederlandse mannen en vrouwen die hier werken en meestal ook wonen. Wie zijn deze mensen? Waarom kiezen ze voor een politieke carrière in Brussel en niet in Den Haag? Wat drijft en inspireert hen? En welke offers vraagt het van henzelf en hun gezinnen om alleen nog in de weekenden thuis te zijn. En is het frustrerend of juist rustgevend dat de Nederlandse pers nauwelijks aandacht voor je heeft?
Aflevering 2 van de speciale miniserie: ‘De Binnenkamer goes Brussels’.
Harmen en Laurens worden op friet getrakteerd door de PvdA’er Mohammed Chahim in het frietkot waar ook Angela Merkel haar snacks haalde tijdens een Europese Top.
Buiten het zicht van de Haagse pers werkt de ambitieuze Brabander Chahim aan zijn politieke profiel. Hij is in Brussel een van de klimaatgezichten van zijn partij en heeft in het Europees Parlement duidelijk niet te klagen over een gebrek aan aandacht.
Chahim is namens het Europees Parlement de hoofonderhandelaar voor een van de grote klimaatwetten van Frans Timmermans: de invoering van een importheffing op CO2. Ontelbare lobbyisten uit het bedrijfsleven en politici uit Europa, de Verenigde Staten en Japen weten zijn werkkamer te vinden.
In dit vierluik De Binnenkamer goes Brussels trekken Laurens en Harmen kriskras door de hoofdstad van de Europese Unie op zoek naar de ziel van de Europese politiek. Want iedereen kent wel de beelden van premier Rutte die een gehaast commentaar geeft voor de televisiecamera’s als er weer een Europese Top is, maar wat gebeurt er in Brussel als er niemand kijkt? Het meeste werk – vooral dat van de 705 leden van het Europees Parlement – blijft voor het grote publiek onbelicht. Deze special brengt daar verandering in.
We bezoeken vier van de 29 Nederlandse mannen en vrouwen die hier werken en meestal ook wonen. Wie zijn deze mensen? Waarom kiezen ze voor een politieke carrière in Brussel en niet in Den Haag? Wat drijft en inspireert hen? En welke offers vraagt het van henzelf en hun gezinnen om alleen nog in de weekenden thuis te zijn. En is het frustrerend of juist rustgevend dat de Nederlandse pers nauwelijks aandacht voor je heeft?
De Binnenkamer goes Brussels | SOPHIE IN ‘T VELD
Dit is de eerste aflevering van de speciale miniserie: ‘De Binnenkamer goes Brussels’.
In dit vierluik trekken Laurens en Harmen kriskras door de hoofdstad van de Europese Unie op zoek naar de ziel van de Europese politiek. Want iedereen kent wel de beelden van premier Rutte die een gehaast commentaar geeft voor de televisiecamera’s als er weer een Europese Top is. Maar wat gebeurt er in Brussel als het er niemand kijkt? Het meeste werk – vooral dat van de leden van het Europees Parlement – blijft voor het grote publiek onbelicht. Deze special brengt daar verandering in.
We bezoek vier van de 29 Nederlandse mannen en vrouwen die hier werken en soms ook wonen. Wie zijn deze mensen? Waarom kiezen ze voor een politieke carrière in Brussel en niet in Den Haag? Wat drijft en inspireert hen? En welke offers vraagt het van jezelf en je gezin om alleen nog in de weekenden thuis te zijn. En is het frustrerend of juist rustgevend dat de pers nauwelijks aandacht voor je heeft.
In aflevering 1 zijn we op bezoek bij de senior van de Nederlandse Europese politici: Sophie in ’t Veld van D66. Ze ontvangt in korte broek en heeft de hapjes al klaar staan in haar zomerse achtertuin.
Sinds 2004 is ze Europees Parlementslid. Ze was er al voordat Alexander Pechtold de leider werd van haar partij en ze zit er nog nu hij alweer een paar jaar weg is. Hoe houdt ze zich als vrouw staande in een politieke wereld die nog steeds door mannen gedomineerd wordt?
Haar drijfveer is na al die jaren nog steeds dezelfde: de inspiratie die ze opdoet door te luisteren naar de verhalen van haar collega’s uit het buitenland. Ze noemt de Brusselse politieke bubbel een is boek vol verhalen. De levensverhalen van politici die opgroeiden in de dictaturen van Zuid- en Oost-Europa en nu het Europees Parlement bevolken zijn voor het bewijs dat het Europese ideaal nog steeds springlevend is.
Voor het eerst sinds het nieuws brak over de beschuldigingen van grensoverschrijdend gedrag door haar fractiegenoot Samira Rafaëla, spreekt Sophie ook over wat er gebeurd is op de wandelgangen van haar Europese D66-fractie.
'Dat de democratie in Hongarije wordt uitgehold, ligt ook aan ons. Wij in West-Europa hebben Victor Orbán te lang de hand boven het hoofd gehouden'. Het zijn de woorden van Kati Piri (Hongaarse van geboorte) in de laatste aflevering van De Binnenkamer van ons eerste seizoen.
Kati is de buitenlandwoordvoerder van de Tweede Kamer. Met haar ervaring in Brussel heeft ze een ijzersterk netwerk in Europa.
Maar wie is deze politicus? Hoe belangrijk is in haar politieke werk het levensverhaal van haar vader die als vluchteling onder het IJzeren Gordijn door kroop? Waar haalt Kati haar overtuigingen & energie vandaan?
Komt het misschien door al die blikjes cola die ze drinkt? Tot grote schrik van Laurens en Harmen zit haar keukenkastje er propvol mee. Wel meer dan 100!! Ook tijdens het gesprek aan haar keukentafel in Den Haag, is de cola altijd onder handbereik.
Na Kati gaan wij er een paar weken tussenuit om aan in mei met alle kracht weer terug te keren!
From the publisher's feed
De Binnenkamer is een podcast van journalist Harmen van der Veen en PRO Tweede Kamerlid Marjolein Moorman. Samen met hun twee dochters en hond Pijke wonen ze in Amsterdam. Marjolein zit midden in…
De website van Harmen
De website van Marjolein