De literaire canon

Wanneer het boek in 1963 gepubliceerd werd, raakte de uitgever het nog niet aan de straatstenen kwijt. Te moeilijk en veel te modern, luidde de kritiek. En toch vond Michiels uiteindelijk een publiek voor dit vreemde boek vol rare metaforen, ellenlange zinnen en beelden uit koortsige dromen. Schrijfster Sigrid Bousset kende Ivo Michiels vanaf haar 11de. Ze maakte ooit een boek met interviews met hem, en nu is ze bezig aan een biografisch boek.

Het Levend Monogram is de bekendste bundel uit Gerhardts oeuvre. Dick Wursten, protestantse dominee en groot poëzieliefhebber, is fan van Ida Gerhardt.

Lucebert bezorgde de poëzie in de jaren vijftig een nieuwe adem. Dat deed hij als voortrekker van de beweging van de Vijftigers, een progressieve groep dichters die na de Tweede Wereldoorlog begon te experimenteren met vorm en inhoud. Luceberts dichtbundel Apocrief/ de analphabetische naam uit 1952 is daar de perfecte illustratie van. Voor dichter Maud Vanhauwaert is de bundel een echt taalfestijn.

De Nederlandse dichteres publiceerde in haar leven maar drie dichtbundels: Parken en woestijnen, De vogel Phoenix en Vergezichten en gezichten. Na deze bundels zweeg Vasalis, ze liet haar pseudoniem rusten en ging verder door het leven als de dokter Margaretha ‘Kiki’ Drooglever Fortuyn-Leenmans. De KANTL heeft haar eerste bundel Parken en Woestijnen uitgekozen om op de literaire canon lijst te prijken. Protestantse dominee en poëzieliefhebber Dick Wursten vertelt.

Gerard Walschap werd geboren in Londerzeel, het dorp dat ook het decor zou zijn voor zijn roman Houtekiet. Deze roman werd het eerst gepubliceerd in 1939 en wordt beschouwd als het hoogtepunt in het oeuvre van Gerard Walschap. Auteur Annelies Verbeke is het daar helemaal mee eens.

Het is dit jaar precies 120 jaar geleden dat Maurice Gilliams geboren werd. Zijn naam zal voor altijd verbonden blijven met zijn autobiografische roman Elias of het gevecht met de nachtegalen. Gilliams won met dit boek verschillende literaire prijzen, maar hij toonde zich nooit aan het grote publiek of de media. Tot in 1980, 2 jaar voor de dood van Gilliams, toen journalist Cas Goossens hem toch wist te strikken voor een telefonisch interview.

Met deze bundel schreef Nijhoff literatuurgeschiedenis en dat levert hem zoveel jaren later een plaats op in de literaire canon. Hij introduceerde spreektaal in zijn poëzie, wat een grote stijlbreuk met zijn voorgangers was. Deze Nieuwe gedichten zijn een van de lievelingswerken van presentator en dichter Pat Donnez.

Vijfenvijftig jaar is Streuvels al wanneer hij in 1926 deze roman publiceert. Zijn grote creatieve periode, waarin hij De vlaschaard en andere bekende romans schreef, ligt dan al een tijdje achter hem. Maar met deze novelle schreef Streuvels volgens sommigen een van de mooiste korte verhalen uit de Nederlandse literatuur. Presentator en dichter Pat Donnez vertelt waarom dit boek inderdaad een plaats verdient in de canon.

Cyriel Buysse wordt misschien wel het meest gelinkt met Het gezin van Paemel, zijn beroemde toneelstuk over het Vlaamse boerenleven in de 19de eeuw. Het gezin van Paemel was dan ook het werk waarmee Buysse in de vorige editie van de literaire canon vertegenwoordigd was. Maar dat is niet langer zo, want de Koninklijke Academie van de Nederlandse Taal en Letterkunde heeft voor deze editie haar oog op een ander boek laten vallen, één van zijn latere romans Tantes uit 1924. Fotograaf Michiel Hendryckx is daar heel blij mee.

Deze dichter werd amper 51 jaar oud, maar hij liet ons heel wat onsterfelijke poëzie na, zoals zijn bundel Het vader-huis. 10 jaar geleden publiceerde Theunynck een biografie van Karel van de Woestijne en nu haalt hij de bundel opnieuw boven.