de muzikale column

Als ik deze inleiding schrijf, reis ik per trein door Duitsland, in de verte zie ik de heuvels van het Teutoburger Wald. Het weer was de afgelopen dagen niet geweldig geweest. Vanmiddag was er nog een hagelbui. En nu hangen de wolken laag rondom de toppen van de heuvels.

'Going down the Hillside', het nummer van deze aflevering, is bescheiden, bijna verlegen muziek, niet moeilijk om te spelen.

Het stuk is een een voorschot op de komende zomer. Met veel natuur, zon en mooie uitzichten.

Zoals je weet kan muziek heel wat teweeg brengen. Maar kan muziek ook kietelen?

Toen ik de muziek van deze aflevering voor het eerst aan iemand liet horen, zei ze: het kietelt! Ik was heel blij met die reactie want ik kietel haar graag.

Boven een stuk hoort een karakter aanduiding. Daar hoefde ik bij deze muziek niet meer over na te denken. Dat werd natuurlijk: 'Kietelend'

De lijst erbij gepakt met al die prachtige aanduidingen zoals Vivace, Allegro, Andante. Want het moet wel in het Italiaans.

Jammer maar helaas: 'Kietelend' stond niet op de lijst…. Wat zet ik er dan boven?

In de vorige aflevering kwam de 'Tournedos Rossini' ter sprake en er waren luisteraars die 'm op het menu hadden gezet! Deze keer wil ik graag vertellen over een belangrijk muzikaal ingrediënt: akkoorden.

Soms spint een melodie voort in een constant en rustig tempo terwijl de onderliggende akkoorden gaandeweg steeds korter duren. Wat merk je daarvan? Op een bewust niveau waarschijnlijk niets want je luistert vooral naar de melodie. Maar onbewust voel je dat de spanning van het stuk toeneemt. Wil je dit nou eens bewúst ervaren, luister dan naar 'An Abundant Recompense'

voor meer muziek voor piano https://www.thijsdercksen.com

In deze kerstcolumn verklap ik het recept voor het componeren van het derde deel van de Vigo suite voor piano. Het gaat over het breken van akkoorden, het toevoegen van melodie en het op smaak brengen met een geheim ingredient.

Op de oevers van de Eisbach in München zie je toeschouwers genieten van een schouwspel dat nooit verveelt. Om beurten glijden surfplanken de rivier in, balanceren een paar seconden op de golf, gaan kopje onder en worden ongenadig meegesleurd met de stroming. Maar dan, na talloze mislukkingen is er één die het wel kan. Terwijl onder haar het natuurgeweld raast, glijdt zij sierlijk en schijnbaar moeiteloos door het water. Als de Venus op het schilderij van Botticelli surft ze op de top van de golf naar de overkant en stapt in alle rust aan wal.

Ik was zoals gewoonlijk ingedommeld maar merkte onbewust dat de trein vaart minderde en ik dacht: "wakker worden we zijn in Utrecht centraal". De trein staat stil en ik kijk om me heen en zie tot mijn verbazing dat we in het spoorweg museum zijn. Door een wisselstoring waren we op een ander spoor terecht gekomen en reden we naar de Maliebaan en niet naar CS.

In de muziek gebeurt iets soortgelijks. Door op onopvallende plekken een fis te spelen in plaats van een f zet je a.h.w. stiekum een wissel om en kom je 'verkeerd' uit.

'Alleen op de Wereld': deze titel van misschien wel het allerberoemdste kinderboek, klinkt goed en triggert de verbeelding. Steengoede titel dus. Hoe zit het met 'Vigo'?

Wil je de noten van dit stuk bekijken of wil je de muziek zelf spelen, ga dan naar https://www.thijsdercksen.com

Paarden, honden, apen, allemaal zijn ze niet gevoelig voor cadans en ritme. Dat Salinero, het paard van Anky van Grunsven, léék te kunnen dansen was te danken aan Anky. Met listige proeven is aangetoond dat mensen-baby's van nature wel maatgevoelig zijn. Maar wat niet aangeboren is is het gevoel voor melodie. Daarvoor is essentieel, las ik in een artikel, de vocale opvoeding van vooral de moeder.

Wil je 'Nico' voor je ogen zien afspelen? Ga dan naar https://www.thijsdercksen.com

Bedankt voor het luisteren!

La Discesa III - In de kantine van het conservatorium schoof ik regelmatig aan bij de slagwerktafel voor geheime informatie over ritmes. Een goed gespreksonderwerp was dan 'de clave'. Een clave, letterlijk sleutelcode, is een overkoepelend ritme waarin alle andere ritmes moeten passen. Ik wist al dat er een Cubaanse clave bestond. Zou er dan ook een Braziliaanse clave bestaan? De partituur van dit stuk zie je op https://www.thijsdercksen.com

'La Discesa', in het Nederlands: 'de Afdaling'. In dit tweede deel van de pianosuite wisselen luie noten en ijverige noten elkaar af. De luie noten vormen gebroken akkoorden. De ijverige noten doen hun best om vooral melodisch te klinken. Het stuk heeft de cadans van een Barcarole, een gondellied. Een kalm tempo dus. En dat is bij een afdaling nooit verkeerd. meer pianomuziek op https://www.thijsdercksen.com