de muzikale column

'La Discesa' heet het stuk van vandaag: Italiaans voor de afdaling. Bergaf is voor wielrenners veel gevaarlijker dan bergop, voor je het weet lig je in een ravijn te spartelen. Ook voor de muziek geldt: dalende muzikale lijnen zijn gevaarlijker dan stijgende, voor je het weet val je in slaap van verveling. Toch heb ik zo'n stuk gemaakt. En om wakker te blijven, daalt het stuk met de frygische toonladder. Die frygische ladder komt namelijk nooit tot rust hoe vaak je hem ook speelt.

'La Deviazione'. Als een componist een ontzaglijke hoeveelheid muziek heeft geschreven en slechts een fractie van dat oeuvre is, kort na zijn dood, nog niet vergeten, kun je dan spreken van een invloedrijke componist? In het geval van Ennio Morricone wel, denk ik. Hij heeft een paar muzikale uitvindingen gedaan die door componisten na hem nog steeds gebruikt worden. In deze aflevering 2 voorbeelden. Dit is de laatste column voor de zomerstop. 1 september verschijnt de volgende. Meer muziek van Thijs? Bladmuziek en Audio

'The Speed Race'. Er zijn pianisten die heel sterk zijn in het vertellen van een muzikaal verhaal en er op die manier in slagen contact te leggen met de luisteraar. Er zijn ook pianisten die het spelen meer benaderen vanuit de fysieke lol die het piano spelen kan geven. Dat zijn de snelheidsduivels en voor hen is het stuk van vandaag bedoeld. De noten van dit stuk zijn ook te bekijken.

Het eerste deel van de suite 'The Painter, the Monk and the Speedrace'. Over het bewogen leven van de Joodse kunsthandelaar en mecenas Heinz Berggruen. Hij wordt geboren in Berlijn in 1914, vlucht voor de Nazi's, dient in het Amerikaanse leger dat na de oorlog Duitsland bezette en wordt een succesvolle kunsthandelaar in Parijs. Vanaf 1980 begint hij kunst te verzamelen. Als oude man keert hij terug naar Berlijn en schenkt de stad zijn formidabele collectie.

'Across the Bridge'. In het holst van de nacht, in de verte, als de wind goed staat, hoor je een mysterieus geruis. Diep weggedoken in hun sjaals en hun kragen houden de reizigers hun ogen stijf dicht. Vastbesloten om de verloren slaap in te halen. Ondertussen lig jij op een oor en hoort dit kleine drama in je halfslaap voorbijtrekken.

Chou Ar Ny is een bekende componist in China. Maar niet alleen in China, ook in het westen kennen we hem. Hij werd geboren in Wenen in 1791. Zijn beroemde/beruchte vingeroefeningen en etudes worden nog steeds gespeeld. Wie is deze componist?

Is het echt nodig om je af te zonderen en op water en brood te leven om inzicht te krijgen? Of kun je beter thuis blijven en erop vertrouwen dat de doorzichten, de inspiratie en de invallen ook binnenkomen na een goede maaltijd, op weg naar de wc of bij het uitruimen van de vaatwasser?

Blackbird, de merel. 's Avonds tegen een uur of 6 begint zijn concert. Het is prachtig en ik zou willen dat ik zijn muziek kon vangen in pianoklanken. Dat lukt natuurlijk niet. Maar toch… in het pianostuk van deze aflevering, na pak m beet iets meer dan een halve minuut, begint de melodie nogal springerig te worden, net als bij de merel.

Ik ken hem niet, heb hem zelfs nog nooit gezien en het bezoek zal eenmalig zijn. Ik kom als een inbreker zijn huiskamer binnen en aanschouw in één blik zijn hele intieme leven. De foute boeken, de sneue schilderijtjes, tegen een witte wand staat een zwarte piano….