Over lockdown, godsdienst en geloof. Jezus hanteert een wel heel ongewone definitie van: geloof. Verrassend in deze Corona-crisis.

"Ledigheid is des duivels oorkussen", over het niet gelukkig zijn en over de schuld die je hebt als je dat niet bent.

Over verdriet. Is het christelijk om te zeggen dat lijden gelukkig maakt? Tja... wat moeten we er dan mee?

Om de betekenis van Pinksteren te doorgronden is het nodig om in te zien waarom er per se een verhaal over Ananias en zijn vrouw Saffira móet worden verteld. Pinksteren als een te frustreren revival.

Nog een keer over het klassieke doopformulier. Hoe rechtzinnigheid die pal staat voor de erfzonde juist daarin geweld doet aan de wezenlijke gedachte van de erfzonde en de kinderen verdeelt in pasgeborenen die naar de verdoemenis gaan en pasgeborenen voor wie dat niet geldt.

Alles staat nog op het spel. Er is nog niets beslist. Over een wellicht minder bekende maar belangrijke uitval van Paulus.

Laten we de wederkomst vooral vergeten; om weer in lijn te komen met de bedoeling van de Bijbelse teksten.

Ons kind: "...in zonden ontvangen en geboren, ja aan allerlei ellende en de verdoemenis onderworpen"? Over een weerzinwekkende lezing van Psalm 51:7.

Over de doop met de heilige Geest, en dat dat er dus niet staat...

"Te beginnen met Jeruzalem", een nogal misverstaan advies van Jezus.