De toan fan fan 'e moarn

"Ik sat op 't hoeky fan 'e bank en saai in mijsels: Afke mot gyn fout make... Afke mot gyn fout make... Ferspreek dy nou niet. Blyf kalm en praat rustig. En krekt as bij 't turnen hoopte ik dat se niet 'fâle' sou. O, het Afke froeger turnd, dan? Niet dat ik weet, maar ik brúk 't as metafoor. En doe't se 't eand haalde deur ôf te kondigen, waar ik helendal oplucht. Se haalde 't gelukkig sonder fouten. "En se staat!", sou Hans van Zetten wel sêge."

"Overal komst se teugen, de krinkjespuiers. Altyd en immer op faste plakken staan òf sitte se bij mekaar. Ut is fan alle tiden. Of je nou in Sneek òf in Makkum woane, in Hylpen òf Dokkum, de krinkjespuiers binne der om de weareldproblematyk in no-time op te lossen."

"Entûsjast fertelt de jonge phd-studint hoe't er dwaande is my it ûntwikkeljen fan in syntetyske Fryske stim. En dat wylst er sels gjin Frysk praat! Troch it spraaktechnologyske ûndersyk rekket er belutsen by de Fryske taal en kultuer, oftewol de Frisistyk. Syn ynteresse en entûsjasme binne dúdlik as er oer it ûndersyk praat. Syn kollega's, dy 't har mei oare tema's lykas it werkennen fan sarkasme yn it Frysk of de gearhing en ferskaat om de Noardsee hinne dwaande hâlde, knikken ynstimmend."  

"Deensdagaovend he´k de helte van et mos en grös in de veurtuun liggen laoten. Ik hadde et nocht d'r hielemaole of en de piepe hielemaol uut. Gistermorgen wa'k daoromme veur aachten al weer in et spier om et mos en grös eerst in bulten te harken en daornao op de karre te laeden."

"It spant der om, hokker momint sil der earder komme? It momint dat de alderlêste koroanafrije Nederlanner, dochs noch it firus oprint? Of it momint dat de ûnderste stien boppe komt oer de mûlekapkesdeal fan Sywert van Lienden en hy lang om let syn miljoenen beskikber stelt oan in goed doel?"

"D'r binne foor- en teugenstanners fan de weromkeer fan de wolf en ik naig meer om de teugenstanders fan de wolf te steunen. Wij hewwe 't ommers ok jarenlang sonder de wolf rêde kinnen? Dat dut hadden wij foor altiten ok wel oprêden. Nou soa!"

"Ik fond ut inenen prima dat soan, skoandòchter en pakesêger un moai end futgingen. In Azië was ut gefoël foar oarlòchsdriging kleiner as hier in Europa. Apart su'n gedachte-switsj."

"In grouwe reade boarre op in skouder, in bang eagjende blauwe rus op in kessen, in mottige poes ferstoppe yn in tsjokke winterjas; de ôfrûne fjirtjin dagen wie der gjin krante dy 't net in foto toande fan in flechtsjende boarger mei in húsdier ûnder de earm. De bisten meitsje it drama yn it easten, dat we echt wol snappe mar dochs dreech befetsje kinne om 't we it sels net meimeitsje, gek genôch ynienen noch in stik minskliker. Want ôfskied nimme fan eat datst of iemand dy'tst leaf hast is it slimste dat der is."

"In een eerdere kollum he'k es anruurd dat d'r boetes zet wodden moeten zollen op meensken die op een kieslieste staon en dan, naodat ze keuzen binnen, toch mar besluten om de zit niet in te nemen. Doe gong et over zonuumde liestdouwers die vaeke onderan de lieste bongelen. Mar nao de gemienteraodsverkiezings kommen d'r ok aandere verhaelen naor veuren."

"Mei myn freondinnen belle ik jûns geregeld om it húswurk troch te nimmen, mar ek om te swijmeljen oer al dy ûnberikbere jonges. Hiel konkreet waard it noait. Wy doarden dy leuke jonges út de hegere klassen nammentlik amper oan te sjen, lit stean harren oan te sprekken."