De toan fan fan 'e moarn

"Myn fertrouwen in de gemeente kreeg 'n tikky. Ok met in 't achterhood dat d'r nooit wat met myn e-post fan fleden jaar deen is werin ik froeg om de lenteernpalen, die't groen útsloegen binne, skoan te maken. Der kreeg ik as reaksy op dat se dut deurgeve souwen. Dan meskien an 'n toefallige ferbijganger, want d'r is gyn lanteernpaal fan de groene anslag frijmaakt."

"Myn fertrouwen in de gemeente kreeg 'n tikky. Ok met in 't achterhood dat d'r nooit wat met myn e-post fan fleden jaar deen is werin ik froeg om de lenteernpalen, die't groen útsloegen binne, skoan te maken. Der kreeg ik as reaksy op dat se dut deurgeve souwen. Dan meskien an 'n toefallige ferbijganger, want d'r is gyn lanteernpaal fan de groene anslag frijmaakt."

"'Oarlòch is dichterbij at je denke! En de sirenes loeie mar en de sirenes loeie mar...', su eindegde foarge week maandach myn kollum. Ik kan en wil nyt anders dan der un ferfòlch an geve. Want de alarmbellen en sirenes loeie nòch hieltyd in myn kòp, binne nyt tòt bedaren te krijen."

"Meardere Toanen Fan steane dizze wike yn it teken fan de oarloch - wat moatte je oars as kollumnist? Ek yn gesprekken op oare plakken fiert oarloch de boppetoan. De toanen dy't we hearre binnen ôfwikseljend toanen fan eangst, fan hoop, fan fertriet, fan solidariteit. Alle dagen wer de fraach wat der dy dei barre sil yn de oarloch dy 't ûnder ús eagen fierd wurdt en hoe 't wy ús dêrta ferhâlde kinne. De toanen giel en blau siere op in soad plakken de strjitten as teken fan solidariteit, minsken roppen elkoar mear en mear op wat te dwaan of te jaan. De toan fan dizze wike is dêrtroch ek de toan fan selsrefleksje, refleksje op ús eigen libben. Want wy hawwe it sa goed en dat winskje we in oar ek ta."  

"As iederiene now es was zoas ik wezen mos... dan zol de wereld d'r vule beter uut zien."

"Myn gedachten fleane al dagen fan hjir nei dêr. De iene kear bin ik dwaande mei de wask of sit ik te prakkesearjen wat we jûn ris ite sille. It oare momint bin ik yn gedachten by al dy bange minsken dy't stride foar harren frijheid en net witte oft se oait wer feilich thús komme sille. Op de sosjale media sjoch ik dat in soad minsken har lyk as my machteleas fiele."

"Tidens de finale fan 't programma 'De Slimste Mens' kwam lessen 't burlen ferbij. Burle... En fansels, elkeneen mâg 'n hobby hewwe, hoor, maar burle is al 'n hele aigenarige hobby, kin ik jim fertelle. Nou kin ik mij goed foorstelle dat d'r 'n prot fan jim nag niet wete wat ik nou presys saai. Ik herhaal 't derom even: bur-le."

"De beammen skrepten by de ruten lâns, de fûgels litte har net sjen en de buorman kontrolearret noch gau it dak. It stoarmet. Krekt wannear de dakpannen wer rjocht lein binne en de omfallen âlde iik in nij libben as stikken brânhout krigen hat, ferwurdt de loft wer. De beammen skrepten wer by de ruten lâns, de fûgels litte har wer net sjen en de buorman kontrolearret noch gau de oare kant fan it dak. It stoarmet op 'e nij."

"Waoromme zitten d'r op belangrieke pesisies in de wereld toch vaeke meensken die heurzéls zo belangriek vienen? Wanneer staot d'r es iene van heur op die vragt waor ze in hemelsnaeme mit doende binnen?"