De toan fan fan 'e moarn

"Op fêste dagen yn de wike stienen der kontêners mei koeken en oar bakkersôffal oan de dyk. Fan ús mem mochten wy dêr perfoarst net yn omklauwe. De koekjes seagen der miskien wol hearlik út, ús mem drukte ús op it hert dat it net foar neat yn de jiske-amers bedarre wie. Dochs wienen der altyd wol skoalbern dy't moarns by de kliko's noch efkes wat lekkers by inoar skarrelen foar it skoalleskoft. En sels dienen wy it ek wol hear. Wy wisten dondersgoed dat der altyd op woansdeis in hiele bak mei hurdwurden test-sûkelarje lei. Dêr brieken wy altyd stikem in grouwe brok ôf en makken der dan thús lekkere poeiermolke fan."

"Blykber fine se in 't leger dat die befeltoan d'rbij hoort, maar ik fraag mij ôf werom? Je kinne dochs, as folwassenen, gewoan teugennander prate? Ophouwe met dat halfwize gedoe der't soldaten ferbaal as beesten behanneld worre. Trouwens, beesten hoeve ok niet soa behanneld te worren, maar dat is weer 'n ânder ferhaal."

"Ut binne altyd dy grizelege mantsjes, in militêr kostúm òf strak in't pak, dy't bepale òf der fochten wurde sal ja òf nee. Ròtkearels dy't oarlòchstaal útslaan. Faak mannen op leeftyd. Wêr ging ut ferkeard met dy hampelmannen. Wêrom binne ut in de moderne tiid hast noait frouwen dy't an'e macht binne. Ut sú sumar un Kouwe Oarlòch skele kanne!"

"Yn 'e supermerk dwaalden myn gedachten ôf nei de fraach wat der takom wike ek alwer allegearre op it wurk stie te barren. Oft wy noch wol kattefoer hawwe en o ja, dat ik eins aanst echt ús mem wer efkes belje moat. Mar midden yn myn tinzen, en middenyn it gongpaad, stie ik stil. Ut it neat stie ik each yn each mei in grut goudkleurich peaske-aai."

"Et dagboek van Anne Frank, dat ze zels laeter ommedeupte in Het Achterhuis, is in 1947 verschenen in een oplaoge van 3000 eksemplaoren. Mar ondertussen is et in meer as 70 taelen uutkommen en hebben meer as dattig miljoen meensken et boek lezen. Bliekber bin d'r lui die dat mar muuilik zetten kunnen en die zoe'n bekend boek angriepen om zéls bekend te wodden en vlogge wat geld binnen te klauwen. Dat nuum ik dus verraod an Anne Frank."

"Sieta en ik hienen as jonge blommen de manlike lieder fan de groep fuort yn de kiker. In oantreklik eksimplaar, ien mei in moai bekje, dêr't wy bêst ris in jûntsje mei snavelje wolle soenen. Inkeld en allinnich as hy dat ek wolle soe fansels. De opperspotter hie lykwols gjin sekonde each foar dizze twa Fryske fammen mei klean yn de moaiste pronkkleuren. Hy gong oan de itenstafel folslein op yn de neibeskôgings mei syn ripe en oerripe kursisten yn skutkleuren. Se dienen útbûndich de lûden fan de tsjiftsjaf en de grutte bûnte spjocht nei, en der waard lûd lake at ien foardie hoe't fûgels inoar it hôf meitsje mei serenades en moaie dûnskes."

"Hoe't se ooit biathlon útfonnen hewwe, weet ik niet, maar meskien waar 't ooit, in 'n feer ferleden, toefal dat dut soa ontstaan is. Dat goenent achteransitten worden deur 'n iisbeer en dat se langlaufend en skietend achterom de beer perbeerden doad te skieten. En dat dut slaagde en se soa blij waren dat se spontaan besloaten om der 'n sport fan te maken."

"Foarege week maandach overleed un bekende Sneker, nee un bekende Fries dy't al wear jaren in syn geboarteplak Leiden woande. Pastoar Leo van Ulden. 'Bekende Fries', un titel dy't Van Ulden toekomt omdat hij futdaleks na syn prysterweiding in 1967 naar Fryslaan kwam en in dizze provinsy mear was as un pastoar."

"In bytsje foar de grap beane wy op in ynternetfeiling op twa stuollen, dêr 't nimmen oars op like te bieden. De stuollen binne net perfoarst moai, binne eins frij grut en ûnhandich, mei stevige poaten en in klaptaffeltsje oan 'e leuning. Mar de brúnlearen sitten binne wol komfortabel en hawwe in ferhaal. En omdat nimmen oars bea, binne se no fan ús.... Underweis nei hûs, mei de stuollen krekt passend yn in liende stationwagon, fernaam ik dat it yn 'e auto nei sigaren rûkte. It duorre even oant ik troch hie wat ik rûkte: it ferhaal fan de stuollen, dy 't út it eardere NAVO-haadkertier komme."

"Gister bin alle aktiviteiten van et Meenskerechtecentrum van de Vrije Universiteit in Amsterdam stillelegd. Veurige weke kwam de NOS mit et verhael dat dit centrum jaorenlaank betaeld wodde mit wel 300.000 et jaor - deur een universiteit uut China die de ienige geldschieter was."