De verhalensmid

Ruth verloor haar papa op veel te jonge leeftijd. Midden in de pandemie moest ze afscheid nemen op een heel apart manier. Ze was zelf nog geen dertiger en ook haar papa was nog veel te jong om te gaan, maar het noodlot sloeg toe. Op korte tijd werd haar papa van haar ontnomen, net op een periode in haar leven die ze graag met hem wou delen.

Het was een ware storm in Ruth haar leven. Ze kwam dan ook als een wervelwind in mijn atelier binnen. Ze deelde haar verhaal hier, maar ook in deze podcast.

Een verhaal vol liefde, gedeelde herinneringen van een jonge vrouw die graag in het leven staat.

Veerle Vanassche is iemand die de dood niet uit de weg gaat, maar er net ruimte voor wil maken. Vanuit haar engagement rond afscheid, rouw en herinnering richtte ze De Dood Leeft mee op en bouwde ze Gids bij Afscheid uit: een platform dat mensen helpt om bewuster om te gaan met afscheid en verlies.

Ik ben even gaan spieken op haar LinkedIn. En daar omschrijft ze zichzelf als volgt:

“Als organisator, inspirator, verbinder en mentor maak ik de thema’s afscheid, verlies en rouw bespreekbaar. En ondersteun ik zorgzame professionals in hun bezielde ondernemerschap.”

Veerle Vanassche is iemand die de dood niet als een eindpunt ziet, maar als iets waar we veel meer over zouden mogen praten. Met De Dood Leeft en Gids bij Afscheid probeert ze mensen dichter bij dat moeilijke onderwerp te brengen. Niet om de dood zwaarder te maken, maar net om er op een menselijke, warme en bewuste manier mee om te gaan.

Wat mij bijzonder aanspreekt in Veerle, is dat haar werk uiteindelijk niet alleen over afscheid gaat. Het gaat over liefde, herinneringen, verbinding en over de vraag hoe we iemand die we verliezen toch een plek kunnen blijven geven in ons leven.

Ben jij ook benieuwd naar de vrouw achter dit bijzondere werk. Ik ken ze ondertussen al een beetje en we hebben veel raakvlakken waar ik het in deze aflevering graag even over heb.

In de volgende aflevering van De Verhalensmid ga ik in gesprek met Catharina Tanghe. Onze paden kruisten elkaar toen ze na het verlies van haar trouwe hond bij mij aanklopte voor een koesterring. Een tastbare herinnering aan een onvoorwaardelijke band.

Maar dit gesprek gaat over veel meer dan verlies.

We praten over haar boek, haar bewuste en gezonde levensstijl, de levenslessen die ze onderweg verzamelde en de kracht om met zachtheid en veerkracht in het leven te staan. Catharina deelt haar verhaal met een openheid die raakt en inspireert.

Het werd een gesprek over herinneringen, loslaten, groeien en de schoonheid die soms net in de moeilijkste momenten ontstaat.

Een aflevering vol wijsheid, warmte en echtheid. Ik kijk ernaar uit om dit bijzondere gesprek met jou te delen.

Na het overlijden van haar mama, werd Corine verrast door haar dochter en haar man in mijn atelier. Ze mocht een juweel kiezen om haar mama elke dag dicht bij haar te kunnen dragen.
We gingen samen even door de mooie herinneringen van haar mama. Corine vertelde vol liefde over haar nauwe band met haar mamaatje. Hoe ze elke dag voor haar zorgde, terwijl haar mama altijd zo hard voor hen gezorgd had.
Een hechte band bleek nu gebroken.
Maar de mooie verhalen brachten toch een lach op haar gezicht. De zondagen waar ze leuke uitstapjes deden en steeds afsloten met een lekkere dame-blanche. Hun gedeelde liefde voor bloemen, met de anjers als lievelingsbloem van haar mama. De leuke familiemomenten waarbij ze elkaar toonde hoe graag ze elkaar zien.
Al deze mooie woorden werden samengebracht in deze unieke ring. 

In deze aflevering praten we over haar levensvreugde, haar reizen, haar optimisme en gezonde levensstijl maar ook over haar mama en hoe haar ring tot stand kwam.

Deze aflevering leert je dat je niets moet uitstellen maar ten volle moet leven.

In deze aflevering neem ik je mee achter de schermen van een bijzonder persoonlijk en professioneel hoogtepunt: mijn deelname aan de Milano Jewelry Week. Aan de hand van dagboekmomenten vertel ik over het creatieproces van mijn kunstjuwelen, de spanning van selectie en voorbereiding, en de intense beleving van Milaan zelf. Een verhaal over durven, groeien, transformatie en de kracht van juwelen als dragers van betekenis.

In deze aflevering beleef je de Milano Jewelry Week door mijn ogen. Ik neem je mee naar Milaan: van het moment waarop mijn juwelen hun plaats krijgen in Palazzo Bovara tot de ontmoetingen met ontwerpers van over de hele wereld, de talks, de vernissages en de stille, intense momenten tussendoor. Een persoonlijke ervaring over tonen wie je bent als maker, jezelf openstellen in een internationale context en voelen hoe een droom werkelijkheid wordt.

Dorine verloor haar man aan een verkeersongeval. In een moment was hij er plots niet meer. In deze aflevering vertellen we nog eens over Patrick. Maar ook over hoe Dorine met haar verdriet omgaat. Een inspiratie voor lotgenoten die een partner verloren aan een ongeval.

Patrick was een brave, lieve, zachte man. Hij was een heel geliefd persoon zowel door zijn gezin als door zijn vrienden en collega’s. Hij wilde altijd de zaken op een goede manier oplossen zodat iedereen er zich goed bij voelde.

Hij had altijd met iedereen de beste bedoelingen. Hij huwde met Dorine en werd papa van een dochter. Hij werd zelf opa van 2 kleinkinderen, zijn oogappels. Voor zijn gezin had hij alles over.

Hij had veel humor. Hij hield er enorm van om zijn dochter en kleinkinderen te plagen.

In zijn jeugd heeft hij vroeg de schoolbanken verlaten. Op zijn 18e ging hij werken door het overlijden van zijn mama. Zijn vader, samen met zijn broer, stonden er plots alleen voor.

Hij startte als textielarbeider, gevolgd als arbeider bij Bekaert in Waregem, om daarna bij de afdeling Steelcord van Bekaert in Zwevegem te werken. Hij zette zijn job later verder in de afdeling ‘Vezels’ van Bekaert.

In december zou hij 3 jaar met pensioen zijn, maar een fataal verkeersongeval kort dit verhaal plots in.

Hij was altijd een heel sportief persoon en fietsen was zijn lange leven. Als het moment daar was, zelf gewoon na het werk, ging hij een toertje fietsen. De Zwevegemnaar was op zijn eentje voor een rit vertrokken in de richting van Doornik, toen een motorrijder frontaal op hem botste in Mourcourt in de buurt van Doornik. De 30-jarige motorrijder, die scherp de bocht aansneed, en de fietser hebben het dramatische ongeval niet overleefd.

Patrick was die ochtend gewoon op het verkeerde moment op de verkeerde plek.

Van hun trouwringen en verlovingsring liet Dorine een unieke ring maken. Het mocht iets speciaal worden waarbij ook zijn assen in verwerkt werden. Een combinatie van wit- en geelgoud. Zowel op het askastje als in de ringband zelf werden de diamanten uit haar ringen verwerkt.

Op 16 november denken we aan de personen die overleden aan een verkeersongeval.

Veerle Cousement aka Prinses Veerle

De kracht van eenvoud, dat is wat Veerle ons bijgebracht heeft. 

Gelukkig zijn met kleine dingen.

Ze was dan zelf ook een echte zonnestraal die lief was voor iedereen.

Ze startte elk gesprek met ‘ik heb gedroomd van jou’.

Mensen reageerden spontaan met ‘ En was het een mooie droom?

‘Ik zie je graag’ antwoordde ze in volle kracht.

Ze had liefde voor iedereen die ze tegenkwam. Je liefde was grenzeloos.

Veerle is de oudste dochter van Doris en  Johan

Ze was de grote zus van Wouter, Pieter en Hannelore

Vanaf de start was ze een heel spontaan en lief kindje. Veerle was echt het middelpunt van het gezin want 6 weken na haar geboorte was het meteen duidelijk dat ze niet als een normaal kindje door het leven zou gaan. Maar dat haar een leven met een beperking te wachten stond. Mentaal bleef ze een eeuwige peuter. Ze startte haar leven met veel ziekenhuisopnames om haar epilepsie onder controle te krijgen.

Gelukkig ging ze heel graag naar het ziekenhuis.

De zorgen voor haar waren soms zwaar, de nachten een avontuur. De bezorgdheid van haar ouders was altijd aanwezig. Gelukkig kenden ze in die 42 jaar ook heel veel mooie momenten die ze voor altijd koesteren. Ze werd heel graag gezien door  de mensen rondom haar. Ze was echt een kind dat liefde rond zich zaaide. Ze had een heel liefdevolle energie, een eenvoudige energie.

Die energie uitte zich ook vaak op een pittige manier. Ze wist exact wat ze wilde. 

Ze had dan wel niet veel woorden, maar ze kon wel duidelijk maken wat haar intenties waren.

Ze genoot ook enorm van lekker eten zoals spaghetti, of was het “met veel kaas met spaghetti”?

Als je haar wilde verwennen, dan was een frietje met frikandel en tartaarsaus een goed idee.

Ze kon  altijd thuis blijven wonen. Overdag ging ze dan naar het dagcentrum waar ze met haar vrienden kon communiceren met  smog-gebaren. Zo werden hechte banden gesmeed. Ook haar  begeleiders werden een belangrijk  onderdeel van haar leven.

In 2019 kreeg Veerle kanker. Er werd een stuk nier verwijderd, en er was weer hoop.

Maar in 2020 sloeg het noodlot toe met uitzaaiingen in de longen. De immunotherapie werd opgestart, dus mocht ze weer regelmatig naar het ziekenhuis. Een plaats waar ze graag was. Dit, tot de behandeling niet meer werkte. 

De angst en verdriet van deze laatste weken was zwaar, heel zwaar. Het afscheid nemen was dan al gestart

Op 7 januari 2023 werd de navelstreng doorgeknipt en lieten ze haar gaan, omringd door mama, papa, broer en zus 

op de tonen van Samson en “ik hou van jou” van Dana Winner .

Ze zal voor altijd herinnerd worden als een ‘vergeet-me-nietje’.

De collectie Kamile bracht ik dit jaar uit op 21 maart, de dag van mijn verjaardag.

Mijn collecties dragen steeds de naam van een inspirerende dame uit mijn eigen leven om zo haar verhaal te delen met de wereld.De collectie draait deze keer niet om een bijzondere vrouw in mijn leven, maar deze keer koos ik voor een ode aan mijn pépé Kamiel. Ik verdraaide de letter van zijn naam, waardoor de collectie een vrouwelijke touch kreeg.

Toen ik de collectie lanceerde, kwam ik in een emotionele rollercoaster. Enkele dagen na de lancering was er een plots overleden in mijn familie, waardoor er oude ongeheelde wonden terug opende.

Wat eerst leek als een eenvoudige collectie als ode aan mijn pépé, kreeg een extra lading die ik vooraf niet kon inschatten. Precies of het universum me iets wilde vertellen.

Maar dus hier en nu krijg je het volledige verhaal.

Mocht je zelf in zou zijn, weet dat rouw verbindend werkt. Omring je met je vrienden en familie en koester de herinneringen.

Bekijk de volledige collectie:

https://www.lunalotta.be/collecties/kamile/

Opnieuw een gast in mijn studio: Tine Sels.

Tine verloor haar broer aan darmkanker. Jan was een heel avontuurlijke persoon die graag leefde. Door zijn ziekte zag alles er plots anders uit.

Hij had last van zijn chemo, dus probeerde hij Kambo-healing. Tine vertelt in dit gesprek hoe deze ervaring was.

Ze kozen voor een alternatief einde, met een thuisopbaring. Tine begeleidde haar broer tot het einde.

Dit gesprek gaat euthanasie, een keuze die veel bepaald. Tine geeft vaak lezingen op hogescholen over euthanasie en haar broer zijn levenseinde.

We hebben het er over wat echt telt in het leven. En ook wat er daarna volgt.

Een boeiend gesprek alweer over het leven en de dood.