Mirjam is oud-verpleegkundige en journalist. Zij liep  10 jaar rond met onverklaarbare klachten. Over haar ervaringen, en die van vele lotgenoten, schreef zij het boek: "Ik ben geen man." Dat was echt nodig omdat zij zich in haar zoektocht rotgeschrokken is van haar bevindingen.

"Hoe komt het dat van alle patiënten met onverklaarde gezondheidsklachten tachtig procent vrouw is? En hoe komt het dat van alle auto-immuunaandoeningen 75 procent vrouw is? Hoe komt het dat vrouwen twee keer zo vaak de diagnose depressie en angststoornis krijgen, terwijl dit onterecht kan zijn?"

Allemaal vragen waarop op dit moment geen antwoord wordt gegeven. Het wordt langzamerhand wel opgepakt maar nog niet snel genoeg. In de aflevering delen we de ervaringen van Mirjam. Daarnaast vertelt zij over de  verhalen die  bij het meldpunt van  'Voices for Women' zijn binnengekomen.

Naar aanleiding van haar eigen ervaringen, en die van anderen, nam Mirjam Kaijer het initiatief om het platform 'Voices for Women' op te zetten. Het platform zet zich in voor de correcte behandeling van gezondheidsklachten bij vrouwen. 

In 2022 werd zij verkozen tot winnaar van de landelijke Vrouw in de Media Award. De jury koos unaniem voor haar, omdat ze met haar boek en platform een 'belangrijke boodschap over de gezondheidszorg uitdraagt'. 

In de aflevering roept ze op om bij gezondheidsklachten kritisch te blijven en nauwgezet te onderzoeken of de geboden verklaringen wel echt kloppen. "In de zorgsector werken veel vrouwen, wellicht ken je een collega die met  onverklaarbare klachten kampt." Je hoort in deze aflevering wat je voor hen kan betekenen!

 Welkom bij een nieuwe aflevering van de Zorg podcast! In deze aflevering neem ik  je mee op een boeiende reis naar de veelzijdige wereld van de zorg. Dit keer staat de verslavingszorg centraal en heb ik  een inspirerend gesprek met Milouda Hondema, een professional werkzaam bij de Brijder.

Milouda en ik volgenden ooit dezelfde studie, maar hebben verschillende carrièrepaden gekozen binnen de zorg. Terwijl ik me toegelegd op de acute zorg, heeft Milouda haar passie gevonden in de verslavingszorg. Samen verkennen we de intrigerende aspecten van dit werkveld.

Deze aflevering is interessant voor iedereen die werkzaam is in de zorg of een zorggerelateerde opleiding volgt.  Milouda onthult de geheimen van de verslavingszorg en laat zien dat dit werkveld niet alleen fascinerend is, maar ook uitdagend en inspirerend kan zijn.

Tijdens het gesprek komende prikkelende vragen aan bod, zoals: "Kan iedereen verslaafd raken?" en vertelt Milouda wat de eerste stappen op weg naar herstel van een verslaving. 

Natuurlijk vertellen we ook over onze gezamenlijke tijd in het Zaans medisch centrum. Milouda weet zich te herinneren dat er eind jaren 90 ook een tekort was aan verpleegkundigen. Er kwam toen een lichting Indonesische verpleegkundigen naar Nederland. Dat verliep niet helemaal naar wens. In de aflevering hoor je hoe dit afgelopen is! Veel luisterplezier!

In 1996 studeerde ik af als Verpleegkundige-A. Naast deze opleiding kon je een opleiding ziekenverzorgende doen of de HBO-V. Veel meer smaken waren er niet als je in het ziekenhuis wilde werken. Intussen zijn er veel meer mogelijkheden. De HBO-V bestaat nog, uiteraard wel in een nieuw jasje. Op MBO niveau zijn er een aantal opleidingsvormen bij gekomen. De BOL, BBL, VIG, helpende plus, etc. 

Ik wilde daar graag wat meer over weten. Ik kom veel in contact met collega’s die bovenstaande opleiding volgen, of hebben gevolgd. Wat het precies inhoudt was me nog niet helemaal duidelijk.  Diana Valkema en Ronald Rijkers ontvingen mij op het Horizon college in Hoorn. Diana is opleidingsmanager en Ronald is onderwijsmanager bij  Gezondheidszorg en Welzijn. Zij wilden mij graag ontvangen en vertellen van alles over hun opleidingen.

Je ziet de trend ontstaan dat leiderschap een belangrijk onderdeel gaat uitmaken van het verpleegkundig profiel. Ik vroeg me af hoe dit op de MBO opleidingen geïntegreerd wordt. Ergens maakte ik me een beetje zorgen of dit wel het geval zou zijn. 

Ik had met niet druk hoeven maken, want het leiderschap maakt zeker een onderdeel uit van deze opleidingen! In deze aflevering vertellen Diana en Ronald over het  "Verzorgend leiderschap” en wat de studenten daarover wordt bijgebracht. Zo krijgen ze handvatten aangereikt om in een gesprek hun grenzen aan te geven.

Studeren aan het Horizon college biedt veel mogelijkheden. Het verschil met mijn vroegere opleiding is enorm! De huidige generatie krijgt de mogelijkheid om in het buitenland stage te lopen. Ik ben destijds zelf aan de slag gegaan om in Zwitserland te werken, maar nu worden buitenlandse stages gefaciliteerd door het opleidingsinstituut zelf. Er is een uitgebreid partnerschap met diverse zorgorganisaties in Noord-Holland. 

Tijdens mijn gesprek werd het me duidelijk dat ze de huidige student echt klaarstomen voor het vak. Daarbij wordt niet alleen naar de competenties gekeken maar ook naar de persoon achter de toekomstige zorgprofessional. Ik werd er enthousiast van. Zoals ze zelf zeggen:"Wij hebben de leukste opleiding van Noord-Holland"

Claudia is Transformologist en gespecialiseerd in de werking van ons brein. Ik ga met haar in gesprek over het vrouwenbrein in de zorg. 
Zij legt uit dat veel  van ons gedrag te maken heeft met....emotie! Hoe dat in elkaar zit hoor je in ons gesprek langskomen.

In haar praktijk in Alkmaar komen regelmatig verpleegkundigen langs. Daarnaast is Claudia zelf ook patiënt en ziet zij ons dus ook  'live' in actie.

Ze vertelt dat eigenlijk alle oplossingen al in ons verborgen zitten, we zien ze alleen niet. 

Verder hebben we het over:
- Hormonen en hoe deze ons beïnvloeden. 
- Ons dienend gedrag en waar dat vandaan komt
- Hoe we onze nieuwe zorgprofessionals kunnen koesteren
- Nog veel meer!

We sluiten af met een handige oefening die je kunt gebruiken voor het voeren van een spannend of lastig gesprek. Enjoy!

Begin 2022, tijdens de laatste lockdown, keek ik naar Kamp van Koningsbrugge. Een programma van de Avro-Tros, waarin kandidaten getest worden of ze de fysieke en mentale uitdagingen van de  Korps Commando Troepen aan kunnen. 

Tijdens het kijken werd ik geraakt door een aantal overeenkomsten waar we tijdens de Covid pandemie  in de zorg mee te maken hadden. Namelijk:

- Er werd een inspanning gevraagd van zorgpersoneel die intensiever was dan we gewend waren. 
- De manier van werken veranderde. Veel minder contact met de patiënten, mensen kwamen alleen te overlijden, etc. Waar wij altijd zorg leverden volgens bepaalde waarde en normen, daar vervaagden opeens de grenzen.
- De stip aan de horizon was niet in zicht. Het was tasten in het duister wanneer er een einde aan de pandemie zou komen.
- We liepen het gevaar om zelf ziek te worden tijdens ons werk.

Kortom, er werd een grote inspanning van ons gevraagd. Op een manier die we niet eerder mee hadden gemaakt. Waarin we gevaar liepen en waarvan het einde niet in zicht was. Bepaalde aspecten daarvan zag ik terug in het programma. 

In Kamp van Koningsbrugge werd door de instructeurs duidelijk leiderschap getoond waardoor de kandidaten tot grote hoogtes konden stijgen. Ik vroeg me af hoe dat ons in de zorg zou kunnen helpen om onze mentale veerkracht bij een volgende crisis te behouden.

Genoeg redenen om Ray Klaassens te vragen voor een aflevering van de Zorg podcast! Hij is één van de instructeurs en zelf veteraan van het Korps Commando troepen. Tijdens zijn carrière bij defensie is hij commandant geweest van verschillende eenheden. Hij verschillende keren op uitzending geweest waaronder twee keer in Afghanistan met het KCT.

In de aflevering gaan we in op het belang van:
-  kernwaardes in een organisatie
- sterk leiderschap in een crisissituatie
- het behouden en vergroten van mentale veerkracht
- het vieren van successen
- aangehaakt blijven
- focus houden ook in tijden van crisis.

Volgens Ray mogen we veel meer trots voelen voor de inspanningen die we hebben geleverd afgelopen tijd.

Belangrijkste aanbeveling van Ray: "Houdt altijd een spiegeltje op zak!" Wat hij daarmee bedoelt hoor je in de aflevering

Palliatieve sedatie in de stervensfase, In de thuiszorgtechnologie komen we hier gemiddeld 4 x per week mee in aanraking. We zetten de sedatie in  en begeleiden de cliënten, en familie, in het laatste stukje van het leven. 

Suzanne Smit is mijn co-host vandaag. We gaan in op een aantal onderwerpen rondom de sedatie en vertellen over onze ervaringen.

Wat houdt het precies in en hoe gaan wij hier als verpleegkundigen mee om? De dood is best een beladen onderwerp. Wat vertellen wij aan familie over wat zij kunnen verwachten in deze fase, en hoe kijken we zelf aan tegen de dood. Mogen verpleegkundigen bang zijn voor de dood of het eng vinden? Worden we zelf wel eens geraakt?

Palliatieve sedatie in de stervensfase neemt toe. Er zijn duidelijke landelijke richtlijnen. Daar gaat deze podcast niet over. Het is een aflevering met persoonlijke verhalen en ervaringen uit de praktijk van onze regio.

De richtlijnen vind je hier:
https://palliaweb.nl/richtlijnen-palliatieve-zorg/richtlijn/palliatieve-sedatie

2022 was al een uitdagend jaar, maar 2023 zal er niet voor onder doen!

Ik stip een aantal onderwerpen aan die nu actueel zijn en waar je voor moet waken in 2023.  Zo zul je meer waardering uit jezelf moeten gaan halen in de toekomst, waarom dat zo is leg ik uit. 

Zorgprofessionals komen voor steeds meer uitdagingen te staan. Het is belangrijk om goed je eigen richting in de gaten te houden. In chaotische tijden is het makkelijk om je zelf te verliezen in de waan van de dag en daarmee kun je jezelf uit het oog verliezen.

Door doelen voor jezelf te stellen kun je beter en actief leiding geven aan je eigen leven. Wanneer je actief met je doelen aan de slag gaat, krijg je steeds meer eigen regie over je eigen leven en is het opeens makkelijker om grenzen aan te geven. Want je zal meer geneigd zijn nee te zeggen als je duidelijk voor ogen hebt wat je weekplanning is.

Begin met het eind voor ogen. Dat einde kun je visualiseren met een oefening  die je in deze aflevering hoort. 

Aan de slag!

Systemisch werk, systemisch opstellen. Het lijkt wel een modewoord en iedereen heeft er vast wel iets over gehoord. Maar wat is het nu precies en hoe pas je het toe? 

Marianne van de Weijer werkt al jaren met systemen en verteld er graag over. 
"In een voetbalelftal heeft  iedereen een  eigen plek. Als je opeens op de plek van een ander gaat staan krijg je chaos en werkt het systeem niet meer. Zo gaat dat ook op het werk en in families". 

Wat ziet Marianne als zij systemisch naar de zorg kijkt? Staat iedereen nog wel op de juiste plek en zo niet, wat gebeurt er dan met het systeem en met de zorgprofessionals?

In deze podcast hoor je met  een systemische blik:
- waarom er zoveel vrouwen in de zorg werken
- waarom het zo lastig is om nee te zeggen
- waarom we  vaak pleasers zijn in de zorg. 
- wat er zou gebeuren als we weer in vertrouwen ons echte werk kunnen doen en niet meer verzuipen in regelgeving.

Verpleegkundig leiderschap, regie, verantwoordelijkheid. Termen die de laatste tijd steeds vaker vallen. Maar wat houdt het nu precies in? Wat kun je ermee en waarom is het zo belangrijk voor de toekomst. 

Ik praat erover met Merel Botman. Zij is wijkverpleegkundige en heeft de opleiding Nieuw Verpleegkundig Leiderschap gevolgd. Gelukkig zijn er steeds meer (jonge) verpleegkundigen die zich afvragen hoe we de huidige koers kunnen veranderen. Daar hebben we voortrekkers voor nodig en Merel is daar één van. 

Wie ben ik, waar sta ik en waar wil ik naartoe. 

Dat is waar het om draait bij verpleegkundig leiderschap én persoonlijk leiderschap. Als je weet wat je doelen zijn en je daarnaar handelt, krijg je veel meer regie over je leven. En daar word je een energieker en blijer mens van!

Eigen veiligheid eerst. Je zou denken dat je als ambulance verpleegkundige in opleiding als eerste leert hoe je bloedingen kan stelpen of hoe je een goede reanimatie opstart. Dat leer je natuurlijk wel, maar het allereerst leer je dat eigen veiligheid het belangrijkste is. Logisch, want als ik en  mijn collega chauffeur omvallen is er überhaupt geen hulpverlening meer. 
Dit leer je alleen door er bij iedere hulpverlening bij stil te staan net zolang totdat het op je harde schijf staat en het een automatisme is. 

Dat dit een onderdeel is van leiderschap werd me later pas duidelijk. Persoonlijk leiderschap gaat er ook over om eerst te kijken wat een situatie voor jou betekent. Onmisbaar dus in het huidige zorglandschap!Luister hoe je dit in kunt zetten in jouw leven.