Heng sosialdemokratiets tilbakegang saman med det liberale hegemoniet? Er det slik at liberalismen har tatt sosialdemokratiet som gissel og gjort det kraftlaust, ved at rommet for kollektiv handling og kollektive rørsler er innsnevra?

Var "knefallet" for liberalismen frå Tony Blair og andre sosialdemokratiske leiarar på 1990-talet eit fatalt feilgrep? Eller var det tvert om ei heilt nødvendig tilpassing til eit samfunn dominert av verdiane og interessene til den velberga middelklassen? Dersom liberalismen er den ramma som eit moderne parti må verka innanfor dersom det i det heile skal vera relevant, korleis skal sosialdemokratiet i så fall gjera ein forskjell?

Med boka «Ingen mennesker er født frie» utfordra Mímir Kristjansson, Oscar Dybedahl, Sigurd Hverven og Ola Innset til kritisk debatt om liberalismen, den dominerande ideologien i vestlege samfunn sidan krigen. Som debatten etter boka viste, vil svaret på desse spørsmåla vil langt på veg vera avhengig av korleis ein definerer liberalisme, i snever økonomisk forstand eller som ein politisk fridomstradisjon med røter i den franske revolusjonen. Men Mímir Kristjansson vil nok visa at det likevel er nok å diskutera når han laurdag 3. februar tar turen tilbake til heimbyen. Hør episoden i appen NRK Radio