delikostas.podcasts

Στο εκατοστόδέκατο έβδομο επεισόδιο της δεύτερης σεζόν της σειράς «Μιλάμε για Σένα»,συνεχίζουμε τη θεματική ενότητα «Ελπίδα και Προοπτική» και μιλάμε για τηνικανότητα να βλέπουμε λίγο πιο πέρα από αυτό που ζούμε σήμερα.

Γιατί υπάρχουνστιγμές όπου το παρόν μοιάζει απόλυτο.

Ένα πρόβλημα.

Μια δύσκοληπερίοδος.

Μια πίεση πουκρατά πολύ.

Μιααβεβαιότητα.

Και όταν ηκόπωση μεγαλώνει, εύκολα αρχίζουμε να νιώθουμε ότι αυτό που συμβαίνει τώραείναι ολόκληρη η ζωή μας.

Εκεί ακριβώςχρειάζεται η προοπτική.

Όχι για νααρνηθούμε τη δυσκολία.

Όχι για ναπούμε ότι «δεν είναι τίποτα».

Αλλά για να τηβάλουμε μέσα σε ένα μεγαλύτερο πλαίσιο.

Μέσα από πέντεβασικά σημεία, θα δούμε πότε χάνουμε την προοπτική μας, πώς η συνεχής πίεσημικραίνει τον εσωτερικό μας ορίζοντα, γιατί η προοπτική ενισχύει την αντοχή καιτην υπομονή και πώς μερικές απλές ερωτήσεις μπορούν να ανοίξουν ξανά λίγο χώρογια σκέψη, κίνηση και μέλλον.

Γιατί αυτό πουζεις σήμερα μπορεί να είναι δύσκολο.

Δεν χρειάζεταιόμως να γίνει ολόκληρη η ιστορία σου.

Η προοπτικήανοίγει χώρο μέσα στον άνθρωπο όταν το σήμερα μοιάζει να τον στενεύει.

Στο εκατοστόδέκατο έκτο επεισόδιο της δεύτερης σεζόν της σειράς «Μιλάμε για Σένα»,ανοίγουμε τη νέα θεματική ενότητα «Ελπίδα και Προοπτική» και ξεκινάμε από μιαβασική ερώτηση:

Τι σημαίνειπραγματικά ελπίδα στη ζωή μας;

Η ελπίδα δενείναι να λέμε ότι όλα θα πάνε καλά.

Δεν είναι νααρνούμαστε τη δυσκολία.

Δεν είναι μιαεύκολη παρηγοριά.

Και δεν είναινα περιμένουμε παθητικά να αλλάξουν τα πράγματα.

Η ελπίδα είναιμια εσωτερική στάση.

Είναι αυτό πουμας κρατά συνδεδεμένους με τη ζωή και με το ενδεχόμενο ότι υπάρχει ακόμησυνέχεια, ακόμη και όταν δεν ξέρουμε ακριβώς πώς θα είναι αυτή.

Είναι η μικρήκίνηση αντί για την ακινησία.

Η απόφαση ναπαραμείνουμε παρόντες.

Ένα όριο πουπροστατεύει κάτι σημαντικό.

Μια επιλογήπου δείχνει ότι εξακολουθούμε να έχουμε σχέση με το αύριο.

Μέσα από πέντεβασικά σημεία, θα δούμε τη διαφορά ανάμεσα στην ελπίδα και στην παθητικήαναμονή, γιατί η ελπίδα μάς κρατά όρθιους σε δύσκολες περιόδους και πώς μπορείνα εκφράζεται μέσα από πολύ μικρές, καθημερινές πράξεις.

Γιατί η ελπίδαδεν εξαφανίζει τη δυσκολία.

Απλώς δεν τηςεπιτρέπει να γίνει ολόκληρη η ζωή μας.

Η ελπίδα δενείναι φυγή από τη δυσκολία, αλλά η δύναμη να μη μένει ο άνθρωπος μέσα τηςακίνητος.

Στο εκατοστόδέκατο επεισόδιο της δεύτερης σεζόν της σειράς «Μιλάμε για Σένα», ολοκληρώνουμετη θεματική ενότητα «Ελευθερία και Εσωτερική Δύναμη» και ενώνουμε όσα δουλέψαμεμέσα στην εβδομάδα σε μια ενιαία πορεία.

Δεν κάνουμεαπλώς ανακεφαλαίωση.

Κοιτάμε τιμένει στην πράξη.

Ξεκινήσαμε απότην ελευθερία ως προσωπική στάση μέσα στην καθημερινότητα.

Περάσαμε στηνεσωτερική δύναμη ως βάση που μας βοηθά να μην εγκαταλείπουμε τον εαυτό μας ότανυπάρχει πίεση.

Και φτάσαμεστα όρια, στην αυτοϋπεράσπιση και στη διεκδίκηση ως τρόπους να μεταφέρουμε αυτήτην εσωτερική θέση μέσα στις σχέσεις μας.

Μέσα από τιςδικές σας ερωτήσεις, ξεκαθαρίζουμε τι σημαίνει να είσαι ελεύθερος χωρίς νααπομονώνεσαι, δυνατός χωρίς να σκληραίνεις και διεκδικητικός χωρίς να γίνεσαιεπιθετικός.

Και κρατάμετρεις βασικές ιδέες:

Η ελευθερίαφαίνεται πρώτα στα μικρά.

Χωρίςεσωτερικό στήριγμα η αλλαγή δύσκολα κρατά.

Και η αλήθειαχρειάζεται κάποια στιγμή να γίνεται πράξη.

Γιατί όσακαταλαβαίνουμε μέσα μας χρειάζεται σιγά σιγά να φαίνονται και στον τρόπο πουζούμε, μιλάμε, επιλέγουμε και στεκόμαστε απέναντι στους άλλους.

Η ελευθερίαδυναμώνει όταν γίνεται καθημερινή πράξη και όχι μόνο εσωτερική επιθυμία.

Στο εκατοστόένατο επεισόδιο της δεύτερης σεζόν της σειράς «Μιλάμε για Σένα», συνεχίζουμε τηθεματική ενότητα «Ελευθερία και Εσωτερική Δύναμη» και μιλάμε για κάτι πουπολλές φορές παρεξηγείται:

Τηναυτοϋπεράσπιση.

Το να υπερασπίζεσαιτον εαυτό σου δεν σημαίνει να επιτίθεσαι.

Δεν σημαίνεινα φωνάζεις.

Δεν σημαίνεινα γίνεσαι σκληρός.

Και δενσημαίνει να επιβάλλεσαι στους άλλους.

Σημαίνει ναμπορείς να κρατάς τη θέση σου.

Να εκφράζειςαυτό που χρειάζεσαι.

Να λες τι δενμπορείς να δεχτείς.

Να βάζεις έναόριο χωρίς ενοχή.

Να μιλάςκαθαρά χωρίς να χρειάζεται να γίνεις επιθετικός.

Πολλοίάνθρωποι σωπαίνουν όχι επειδή δεν ξέρουν τι νιώθουν, αλλά επειδή φοβούνται τιθα συμβεί αν μιλήσουν.

Φοβούνται τησύγκρουση.

Την απόρριψη.

Τηδυσαρέσκεια.

Το ενδεχόμενονα χαλάσει μια σχέση.

Και κάπως έτσιη εξωτερική ηρεμία διατηρείται, αλλά μέσα συσσωρεύονται κούραση, θυμός καιφθορά.

Μέσα από πέντεβασικά σημεία, θα δούμε τη διαφορά ανάμεσα στην επιθετικότητα και στην καθαρήθέση, τη σχέση των ορίων με τον αυτοσεβασμό, τη διεκδίκηση ως ώριμη πράξηελευθερίας και την αυτοϋπεράσπιση ως έξοδο από παλιούς ρόλους που μας έμαθαν ναμικραίνουμε για να διατηρούμε τις ισορροπίες.

Γιατί ηελευθερία χάνεται πολλές φορές όχι μόνο από όσα μας συμβαίνουν.

Αλλά και απόόσα δεν τολμάμε να πούμε.

Ηαυτοϋπεράσπιση δεν είναι επίθεση· είναι τρόπος να μη χάνει ο άνθρωπος τη θέσητου.

Στο εκατοστόόγδοο επεισόδιο της δεύτερης σεζόν της σειράς «Μιλάμε για Σένα», συνεχίζουμε τηθεματική ενότητα «Ελευθερία και Εσωτερική Δύναμη» και μιλάμε για τη βάση πάνωστην οποία μπορεί να στηριχθεί η πραγματική ελευθερία:

Την εσωτερικήδύναμη.

Εσωτερικήδύναμη δεν σημαίνει να είμαστε σκληροί.

Δεν σημαίνεινα μη λυγίζουμε ποτέ.

Δεν σημαίνεινα φοράμε πανοπλία, να κρύβουμε όσα νιώθουμε ή να αποδεικνύουμε στους άλλουςπόσα μπορούμε να αντέξουμε.

Σημαίνει ναέχουμε ένα εσωτερικό σημείο σταθερότητας.

Να μπορούμε ναπιεστούμε χωρίς να διαλυθούμε.

Να ακούμε μιαδιαφορετική γνώμη χωρίς να χάνουμε αμέσως τη δική μας θέση.

Ναδυσκολευόμαστε χωρίς να εγκαταλείπουμε τον εαυτό μας.

Μέσα από πέντεβασικά σημεία, θα δούμε τι είναι και τι δεν είναι η εσωτερική δύναμη, ποιασημάδια δείχνουν εσωτερική αστάθεια, πώς καλλιεργείται ένα εσωτερικό κέντρο,πώς συνδέεται η δύναμη με την ανεξαρτησία και πώς τελικά φαίνεται στον τρόποπου μιλάμε, τοποθετούμαστε και βάζουμε όρια.

Γιατί ηανεξαρτησία δεν σημαίνει να μη χρειαζόμαστε κανέναν.

Σημαίνει ναμπορούμε να υπάρχουμε μέσα στις σχέσεις χωρίς να χάνουμε τον εαυτό μας.

Η αληθινήδύναμη δεν θορυβεί· στηρίζει τον άνθρωπο να μην εγκαταλείπει τον εαυτό του.

Στο εκατοστόέβδομο επεισόδιο της δεύτερης σεζόν της σειράς «Μιλάμε για Σένα», ανοίγουμε τηνέα θεματική ενότητα «Ελευθερία και Εσωτερική Δύναμη» και ξεκινάμε από μιαβασική ερώτηση:

Τι σημαίνειπραγματικά ελευθερία στη ζωή μας;

Η ελευθερίαδεν αφορά μόνο μεγάλες αποφάσεις.

Δεν αφορά μόνοτο αν μπορούμε να φύγουμε, να αλλάξουμε δουλειά, να αλλάξουμε σχέση ή νακάνουμε ό,τι θέλουμε.

Φαίνεται καισε πολύ μικρότερα πράγματα.

Στο ανμπορούμε να πούμε ένα καθαρό «όχι».

Στο αναπαντάμε όπως πραγματικά θέλουμε ή όπως πιστεύουμε ότι περιμένουν οι άλλοι.

Στο ανπροσαρμοζόμαστε συνεχώς για να είμαστε αποδεκτοί.

Στο ανεπιτρέπουμε στον εαυτό μας μια παύση πριν από μια αυτόματη αντίδραση.

Μέσα από πέντεπρακτικά εργαλεία, θα δούμε τα αόρατα δεσίματα της καθημερινότητας, θαξεχωρίσουμε την επιθυμία της στιγμής από μια πιο καθαρή εσωτερική θέση και θααναζητήσουμε μικρές πράξεις ελευθερίας που μπορούν να αλλάξουν τον τρόπο με τονοποίο στεκόμαστε μέσα στη μέρα.

Γιατί ηελευθερία δεν σημαίνει να απομακρυνθούμε από τη ζωή.

Σημαίνει ναμπορούμε να υπάρχουμε μέσα της λίγο πιο συνειδητά και λίγο πιο αληθινά.

Η ελευθερίαδεν είναι απόσταση από τη ζωή, αλλά τρόπος να στέκεται κανείς μέσα της.

Στο εκατοστόέκτο επεισόδιο της δεύτερης σεζόν της σειράς «Μιλάμε για Σένα», ολοκληρώνουμετη θεματική ενότητα «Επαφή με τη Φύση και την Εποχικότητα» και μετατρέπουμε όσαδουλέψαμε μέσα στην εβδομάδα σε μια απλή καθημερινή πρακτική.

Δεν ανοίγουμενέο κεφάλαιο.

Δενπροσθέτουμε περισσότερες συμβουλές.

Κρατάμε ταβασικά και τα κάνουμε επανάληψη.

Μέσα στηνεβδομάδα χτίσαμε τέσσερις πυλώνες:

Ρύθμιση — ηφύση ως επιστροφή στην ανάσα, στην αίσθηση και στο παρόν.

Ρυθμός — ηεποχικότητα ως συμφωνία με την πραγματική μας ενέργεια.

Στήριξη — ηγείωση, το πάτημα και οι «ρίζες» που μας θυμίζουν τι μας κρατά.

Μέτρο — ηισορροπία ως σωστή δοσολογία και λίγο περισσότερο φως εκεί όπου πραγματικάχρειάζεται.

Σήμερα ταενώνουμε όλα μέσα από τις δικές σας ερωτήσεις και μια πολύ πρακτική πρόταση:

Ένα 7ήμεροσυμβόλαιο.

Μία μόνο μικρήεπιστροφή.

30δευτερόλεπτα.

2 λεπτά.

5 λεπτά.

Σε ένα σταθερόσημείο της ημέρας.

Και μια miniεκδοχή για εκείνες τις μέρες που η δουλειά, τα παιδιά, η κούραση ή η ζωή δεναφήνουν χώρο.

Γιατί δενχρειάζεται να βρεις περισσότερο χρόνο.

Χρειάζεται ναεπιστρέφεις.

Ηφύση δεν θέλει χρόνο. Θέλει επιστροφή.

Στο εκατοστόπέμπτο επεισόδιο της δεύτερης σεζόν της σειράς «Μιλάμε για Σένα», συνεχίζουμετη θεματική ενότητα «Επαφή με τη Φύση και την Εποχικότητα» και χρησιμοποιούμετην εαρινή ισημερία ως μια εικόνα για κάτι που αφορά βαθιά την καθημερινή μαςζωή:

Την ισορροπία.

Όχι όμως τηνισορροπία ως τέλεια κατάσταση.

Ούτε ως έναναγώνα να κρατάμε τα πάντα μόνιμα ίσα.

Η φύση μάςδείχνει ότι το φως αλλάζει.

Ο ρυθμόςαλλάζει.

Οι εποχέςμετακινούνται.

Και ηισορροπία δεν προκύπτει επειδή νικάει η μία πλευρά.

Προκύπτει μέσααπό μέτρο.

Μέσα από σωστήδοσολογία.

Μέσα από την ικανότητανα βλέπουμε πού υπάρχει υπερβολική ένταση, διάχυση ή ασάφεια και να βάζουμελίγο περισσότερο «φως» ακριβώς εκεί.

Μέσα από πέντεπρακτικά εργαλεία, θα δούμε πώς να παρατηρούμε τι αυξάνει και τι μειώνει τοπροσωπικό μας φως, πώς η αφαίρεση μπορεί να δημιουργήσει περισσότερο χώρο, πώςμια καθαρή πρόταση ή μια πράξη πέντε λεπτών μπορεί να ξεμπερδέψει μια κατάστασηκαι πώς το μέτρο μπορεί να γίνει ρυθμός χωρίς να μετατραπεί σε ακόμη έναναυστηρό κανόνα.

Γιατί δενχρειάζεται πάντα να αλλάξεις τα πάντα.

Μερικές φορέςχρειάζεται λίγο φως στο σωστό σημείο.

Η ισορροπία είναι το μέτρο του φωτός.

Στο εκατοστότέταρτο επεισόδιο της δεύτερης σεζόν της σειράς «Μιλάμε για Σένα», συνεχίζουμετη θεματική ενότητα «Επαφή με τη Φύση και την Εποχικότητα» και μιλάμε για τη σύνδεσημε τη γη και τις ρίζες μας.

Όταν η ζωήτρέχει, πολλές φορές ανεβαίνουμε όλο και περισσότερο στο κεφάλι.

Σκεφτόμαστε.

Αναλύουμε.

Προβλέπουμε.

Ανησυχούμε.

Και κάπου εκείχάνουμε το πάτημά μας.

Η γείωση δενπαρουσιάζεται εδώ σαν μια αφηρημένη ιδέα ή σαν μια ακόμη τεχνική.

Είναιεπιστροφή στο σώμα.

Στο βάρος.

Στην επαφή.

Στο σημείο πουμας θυμίζει:

«Εδώ είμαι.Πατάω.»

Μέσα από πέντεαπλές πρακτικές, θα δούμε πώς λίγα δευτερόλεπτα επίγνωσης στα πέλματα, μιαμικρή χαλάρωση στο σώμα, η επαφή με φυσικά υλικά, μια προσωπική φράση-ρίζα καιμια παύση πριν από την αντίδραση μπορούν να μειώσουν τη διάχυση και να μαςβοηθήσουν να επιστρέψουμε σε μεγαλύτερη παρουσία και καθαρότητα.

Γιατί ότανχάνουμε το πάτημα, δεν χάνεται μόνο η ηρεμία.

Χάνεται και τομέτρο.

Η σταθερότηταξεκινά από το πού πατάς.

Η επαφή με τηγη μάς ξαναφέρνει κοντά.

Στο εκατοστότρίτο επεισόδιο της δεύτερης σεζόν της σειράς «Μιλάμε για Σένα», συνεχίζουμε τηθεματική ενότητα «Επαφή με τη Φύση και την Εποχικότητα» και μιλάμε για τηνεποχικότητα ως τρόπο ζωής.

Γιατί η ενέργειάμας δεν είναι πάντα ίδια.

Δεν μπορούμενα είμαστε συνεχώς σε περίοδο παραγωγής.

Συνεχώς σεένταση.

Συνεχώς σεάνοιγμα.

Συνεχώς«καλοκαίρι».

Υπάρχουνπερίοδοι που θέλουμε να δημιουργήσουμε, να κινηθούμε, να ανοιχτούμε.

Και υπάρχουνπερίοδοι που το σύστημά μας ζητά να μαζευτεί, να ξεκουραστεί, να αφομοιώσει καινα πάρει χώρο.

Το πρόβλημααρχίζει όταν αρνούμαστε αυτή τη μετάβαση και συνεχίζουμε να απαιτούμε από τονεαυτό μας τον ίδιο ρυθμό ανεξάρτητα από το πού βρισκόμαστε.

Μέσα από πέντεπρακτικά εργαλεία, θα δούμε πώς να αναγνωρίζουμε «τι εποχή είμαστε», ναδημιουργούμε κύματα έντασης και ανάσας μέσα στην εβδομάδα, να βάζουμε κοινωνικόμέτρο, να κάνουμε μικρές προσαρμογές ρυθμού και να δίνουμε στον εαυτό μας τηνάδεια να αλλάζει ταχύτητα χωρίς ενοχή.

Γιατί ο ρυθμόςδεν είναι πρόγραμμα.

Είναι συμφωνίαμε την εποχή σου.

Ότανκινείσαι με τον ρυθμό της φύσης, η ζωή ησυχάζει.