Bir sepet katlanacak çamaşıra bakıp yavaş yavaş yatağa yığıldım. Düşmemek için devamlı pedal çevirmek… 

Vapura binmeye neden korktum. Deliler gibi sevdiğim vapura binerken elim ayağım titreyerek binemeyen ben ne yaptım sonradan…

Ah bu bölüm. Hüzünlü, kırık, buruk, korkan ve biraz yıkık tondan hali. 

Ve şarkılar. İnsana iyi gelen, bazısı çıtır çerez bazısı ilan-ı aşk edenler… 

Bir insana hediye edilecek en güzel şarkınız nedir?

Duygudan duyguya, konudan konuya her telden. 

Deniz Havası’nın dördüncü bölümüne hoş geldiniz. 

Seyit Onbaşı neden oldum, ne zaman oldum? Artık ağzımdan zor çıksa da ben prenses olmak istiyorum! Yardım alabilmeyi kabul edebilmek… Kendini maskelemek. Deniz ya sal, kendin gibi ol ve kendin gibi olduğun ortamlardaki insanlar gelsin. Uymak zorunda değilsin her yere.

O kapıdan çıkabilirsin ama yeni bir kapıda kendini yeniden bulabilirsin.

Sevilmeyi istediğini hala kem küm ederek söylemek…

Kafanın çalışma şeklini, DEHB’yi anladığında kendine şefkat duyuyorsun.

Bahsettiğim Şiir: Aydınlık / Paul Eluard

Deniz Havası’nın üçüncü bölüme hoş geldiniz.

Normal bir kafanın olması mümkün değil bu gezegende. Normal nedir ki? Beni sevsin

istediklerime hep yaralarımı anlattım. Sonra nasıl hak almış gibi daha çok yaraladılar. Hey

beni gör hey beni gör! Diye ne çok çabaladım. Hadi sevelim derken neler oldu… DEHB

maskelemesi, kendin, suçlamak ve sonra kendini sarmaya başlamak…

Deniz Havası’nın ikinci bölüme hoş geldiniz.

Merhaba, ben Deniz.

Duygu yönetimi zor zanaat bazen. Çok uçlara da gitmeye gerek yok üstelik: İnsan olmamız

kafi, biraz da DEHB. İşte bunu öğrendiğimde henüz birinci sınıf bebesiydim. Her şey orada

başladı. Delilik ise doğuştan gelendi.

Deniz Havası’nın ilk bölümüne hoş geldiniz.