နွေဦးထဲက ကဗျာ၊ ကဗျာထဲက နွေဦး ၁၁၇

ဗညားမော်

နွေဦးမှာ ကဗျာ ဘာအလုပ်လုပ်သလဲ။ ကဗျာရဲ့ အလုပ်မှာ တာဝန်ဆိုတာ ရှိသလား။ ကဗျာဟာ၊ အနုပညာဟာ ပညာရပ်ရဲ့ မိုးမြင့်ပေါ်ကို တကြိုးတည်း တက်ဖို့လား။ သာမန်ခံစားသူတွေရဲ့ မြေပြင်ကို ငဲ့ကြည့်ဖို့လား။ မယုတ်မလွန်သမားတွေ ရှိသလို အစွန်းရောက်သူတွေလည်း ရှိနိုင်ပါတယ်။ နွေဦးမှာတော့ ကဗျာဟာ လူထုနဲ့ အတူမရှိဘူးဆိုရင် တကိုယ်ကောင်းကဗျာ တကိုယ်တော်ကဗျာ အဖြစ် ပိုပြီးသက်ရောက်ပါလိမ့်မယ်။ ရေထဲ မိုးထဲ အချိန်မှာ ဆိုရင် ဘယ်သူမဆို ဘယ်နယ်ပယ်မှာ ကျင်လည်သည်ဖြစ်စေ ထီးဖြစ်ချင်ဖြစ် လှေဖြစ်ချင် ဖြစ်လို့ ဆိုလိုက်ချင်ပါတော့တယ်။ မိကျောင်းမှန်ရင် ဆန်ပြီး တုံးဖြစ်ရင် စုန်တယ် ဆိုသလိုပဲ အဆန်ခရီး မပြီးဆုံးသရွေ့ စွမ်းသမျှ ဆန်တက်နေကြသူတွေကို စုန်လိုက် မျှောလိုက်နေသူတွေထက် ကျွန်တော်တို့ဟာ အာရုံစိုက်မိကြရတာပါပဲ။ စစ်နဲ့ တော်လှန်ရေး ဆိုသည်က ကာလ ဒေသ ပရောဂ အခြေအနေတွေအရရော လူထုတရပ်လုံးရဲ့ နိုးကြားရှည်ကြာ ပါဝင်နိုင်မှုအရရော မျက်လှည့်ပြသလို အပြောင်းအလဲကိုကတော့ ဘယ်လိုမှ မျှော်လင့်လို့ မရနိုင်တတ်။ ဆူပွက်လောင်ကျွမ်းနေတဲ့ ကမ္ဘာပေါ်က ပဋိပက္ခနဲ့  စစ်မီးတောက်လောင်နေရာ ဒေသတွေ ကြည့်တော့လည်း ထူးမခြားနား။ ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံထက် ကမ္ဘာ့အကျိုးစီးပွားအတွက်ရော အင်အားကြီးနိုင်ငံတွေရဲ့ အကျိုးစီးပွားတွေနဲ့ပါ ချိတ်ဆက်နေတဲ့ ဒေသရပ်ဝန်းတွေက စစ်ပွဲနဲ့ ပဋိပက္ခတွေမှာပင် ကမ္ဘာ့အဖွဲ့အစည်းတွေနဲ့ နိုင်ငံတွေရဲ့ ပါဝင်နိုင်တဲ့ အစီအစဉ်တွေဟာ အကန့်အသတ်များလွန်းလှတာကို လက်တွေ့ တွေ့မြင်နေကြရပါတယ်။ 

        သုံးနှစ်ခရီးမှာ အိမ်နီးချင်း မြောက်ဘက်နိုင်ငံကြီးရဲ့ သူတို့ အကျိုးစီးပွားအရ ပတ်သက်လက်ရောက်မှုတွေရဲ့ လှိုင်းနဲ့အတူ မြောက်ပိုင်းညီနောင်တို့ရဲ့ အော်ပရေးရှင်းဟာ မြေပြင်အောင်မြင်မှုတွေအရရော စိတ်ဓာတ်ရေးရာအရပါ တနိုင်ငံလုံးကိုသက်ရောက်တဲ့ လှိုင်းလုံးကြီးတလုံးဖြစ်ခဲ့ပြီး စစ်ဂိုဏ်းအုပ်စုရဲ့ ကမ်းခြေကို ကောင်းကောင်းတိုက်စားပြီး သူတို့ရဲ့ ယိုင်နဲ့မှုကို မြင်သာစေခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အမြဲတမ်းလို သူတို့နိုင်ငံရဲ့ တိုက်ရိုက်အကျိုးစီးပွားကလွဲရင် ပမာမထားတဲ့ အင်အားကြီးအိမ်နီးချင်းဟာ နှစ်ဘက်ခွ ကစားပြီး တော်လှန်ရေးဒီရေရဲ့ အရှိန်ကို အတိုင်းအတာတခုအထိ ရပ်တန့်စေအောင်စွက်ဖက်ခဲ့တယ်။ ကမ္ဘာ့အမြင်မှာ ငြိမ်းချမ်းရေးကို ကမကထလုပ်ပေးသူပုံစံ အပြအပြောတွေ ထုတ်ခင်းလာပြီး အနှစ်သာရကတော့ ကြက်ပန်းယာညက် အာဂျင်ဒါ ဖြစ်နေတာကို မြန်မာလူထုတွေကတော့ သမိုင်းသင်ခန်းစာတွေအရ သိမြင်နိုင်ကြပါတယ်။ အဲ့ဒီအတွက် နွေဦးကဗျာဆရာတွေ မျက်စိမမှောက်ဘူးဆိုတာကို ကဗျာဆရာက သူ့ကဗျာလိုင်းတွေထဲ ထည့်ပြလိုက်ပါတယ်။ “ ယာယီငြိမ်းချမ်းရေးဆိုတာ/ အရှိန်ယူတဲ့စစ်လို့/ သူတို့ သိတယ်/ ဒုက္ခတွေရဲ့အဆုံးသတ်မှာ/ နာကျင်အချိန်ပိုတွေ များမှာ/ စိုးရိမ်ကြတယ်။”

        လက်တွေ့နွေဦးရဲ့ ဖြစ်ပေါ်တိုးတက်မှုတွေမှာတော့ နိုင်ငံရဲ့  အနောက်ဘက်ကမ်းရိုးတန်းမှာ လှိုင်းလုံးတွေ တဝုန်းဝုန်း ရိုက်ခတ်နေစဉ်မှာပဲ နိုင်ငံရဲ့ မြောက်ဘက်ပိုင်းမှာ အော်ပရေးရှင်း ကြီးကြီးတစ်ခုဟာ ကြေညာချက်နဲ့ကို ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပါတယ်။ တိုင်းရင်းသား တော်လှန်ရေးအင်အားစုတွေနဲ့ နွေဦးတော်လှန်ရေးအင်အားစုတွေရဲ့ ချိတ်ဆက်လှုပ်ရှားမှု ဆက်စပ်ပေါင်းစည်းမှုတွေဟာ တချိန်ထက် တချိန် တိုးတက်လာဖို့ မျှော်လင့်နိုင်ပါတယ်။ မတူတဲ့ အကျိုးစီးပွားတချို့နဲ့ မတူတဲ့ လာရာကို ကြည့်ပြီး တစုတစည်းလားရာဟာ ကွဲဖြာနေလိမ့်မယ်လို့ အပျက်ဘက် ပြန်ကန်ထွက်လာတဲ့  နောက်ပြန်ရိုက်ချက်တွေဟာလည်း ကျေပျက်မှုန်ဝါးသွားပါလိမ့်မယ်။  နွေဦးရဲ့ ကဗျာဆရာတွေဟာလည်း မတ်လရဲ့ ကဗျာ၊ နွေဦးရဲ့ ကဗျာ၊ အောင်ပွဲကြိုသပြေညိုကဗျာ၊ အိမ်ပြန်ချိန် ကဗျာ စသဖြင့် တော်လှန်ရေးခရီးရဲ့ အနိမ့်အမြင့်အတက်အဆင်းတွေမှာ သည်လှေ ရှေ့တက်နိုင်ဖို့ သည်ရွက်တွေကို ဖောင်းအောင် တသုန်သုန် ဆက်လက်တိုက်ခတ်နေလိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်။ နွေဦးနဲ့ ကဗျာဆရာတွေရဲ့ အဆက်အစပ်ကို “မတ်လကဗျာ” အဖြစ် ကဗျာဆရာ ‘ခဇ’ ရေးထားတဲ့ ကဗျာကို ဆက်လက် နားထောင်ကြည့်ကြပါခင်ဗျား။

ဒီကနေ့ မတ်လ (၈) ရက်နေ့ ရဲ့  Podcast အသံလွှင့်အစီအစဉ်မှာတော့

စတဲ့နိုင်ငံတကာ သတင်းများ ကိုနားဆင်ရမှာဖြစ်ပါတယ်။  

အခုနားဆင်ရမှာကတော့ DNA ရဲ့ 7 PM Podcast အစီစဉ်ပဲဖြစ်ပါတယ်။ 

ဒီကနေ့ မတ်လ (၇) ရက်နေ့ ရဲ့  Podcast အသံလွှင့်အစီအစဉ်မှာတော့

စတဲ့နိုင်ငံတကာ သတင်းများ ကိုနားဆင်ရမှာဖြစ်ပါတယ်။ 

အခုနားဆင်ရမှာကတော့ DNA ရဲ့ 7 PM Podcast အစီစဉ်ပဲဖြစ်ပါတယ်။ 

ဒီကနေ့ မတ်လ (၆) ရက်နေ့ ရဲ့  Podcast အသံလွှင့်အစီအစဉ်မှာတော့

စတဲ့နိုင်ငံတကာ သတင်းများ ကိုနားဆင်ရမှာဖြစ်ပါတယ်။ 

ဒီကနေ့ မတ်လ (၅) ရက်နေ့ ရဲ့  Podcast အသံလွှင့်အစီအစဉ်မှာတော့

စတဲ့နိုင်ငံတကာ သတင်းများ ကိုနားဆင်ရမှာဖြစ်ပါတယ်။  

ဓမ္မသီချင်းများထဲမှာ ထင်ရှားတဲ့သီချင်းနှစ်ပုဒ်ရှိပြီး ပရိတ်သတ်များရဲ့ပါးစပ်ဖျားမှာလည်း ရေပမ်းစားပါတယ်။ “တေဘုမ္မာ” နဲ့ “ဘဝသံသရာ” ပါ။

တေဘုမ္မာသီချင်းဟာ ကာမဘုံအကြောင်းရေးဖွဲ့ထားတဲ့ သီချင်းဖြစ်ပြီး လူ့လောကရဲ့အမြိုက်တရားတွေကိုမီးမောင်းထိုးပြတဲ့ သံဝေဂ ရစရာသီချင်းလည်း ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီသီချင်းကို ဂီတပညာရှင်ဦးပြုံးချို ကရေးသားပြီး မူရင်းအဆိုရှင် ဒေါ်ခင်မြင့် ဖြစ်ပါတယ်။ နောက်ပိုင်း မာမာအေး၊ ရီရီသန့် တို့ဆိုပါတယ်။ ဦးပြုံးချိုကို ဧရာဝတီမြစ်ဝကျွန်းပေါ်၊ ကျိုက်လတ်မြို့မှာ၊ မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၂၄၀ ခုနှစ်မှာ မွေးဖွားခဲ့ပါတယ်။

အခုနားဆင်ရမှာကတော့ DNA ရဲ့ 7 PM Podcast အစီစဉ်ပဲဖြစ်ပါတယ်။ 

ဒီကနေ့ မတ်လ (၄) ရက်နေ့ ရဲ့  Podcast အသံလွှင့်အစီအစဉ်မှာတော့

စတဲ့နိုင်ငံတကာ သတင်းများ ကိုနားဆင်ရမှာဖြစ်ပါတယ်။  

လူ ဋီကာ (၃)

ဗြိတိသျှကိုကိုမောင်

ပြီးခဲ့တဲ့အပတ်တွေကတော့ ဦးကြည်စိုးတို့ ဆရာကြီးမာတီးနိုတို့ဆိုတာ ကျွန်တော်နဲ့ ဘဝတကွေ့မှာ ခဏတာကြုံခဲ့ရတဲ့သူတွေအကြောင်းကို ကျွန်တော်ပြောပြခဲ့ပြီးပါပြီ။ ဒီတပတ်မှာတော့ ကျွန်တော်ဆယ်ကျော်သက်ဘဝပေါ့နော်၊ ကလေးဘဝကတည်းကနေ ဆယ်ကျော်သက်ဘဝအထိ အတူတူ လက်ပွန်းတတီးရှိခဲ့တဲ့၊ ကျွန်တော့ရဲ့ဆွေမျိုးရင်းခြာလည်းဖြစ်တဲ့ လူတယောက်အကြောင်းကို ကျွန်တော်ပြောပြချင်ပါတယ်။ သူကတော့ ကျွန်တော့အဖိုးပါ။ 

နွေဦးထဲက ကဗျာ ကဗျာထဲက နွေဦး ၁၁၆

ဗညားမော်

နွေဦးထဲက ကဗျာတွေဟာ အနိဋ္ဌာရုံတွေ များတယ်။ စစ်နဲ့ တော်လှန်ရေးဆိုတာ သွေးသံတွေနဲ့ သေကျေခြင်းတွေနဲ့။ ဘယ်လောက် ကောင်းမြတ်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေပဲ ထားထား တဖက် အင်အားစုဟာ မာန်နတ်ရဲ့ လက်ပွားလက်ဆွယ်တွေ ဖြစ်တဲ့အတွက် လက်နက်တွေကိုင်ပြီး ဖက်ပြိုင်ရတဲ့ စစ်ပွဲတွေဟာ တော်လှန်ရေးရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ အခန်းတွေ ဖြစ်လာနေပြီဆိုရင် အနိဋ္ဌာရုံတွေကနေ ပြေးမလွတ်နိုင်တော့။ နွေဦးထဲမှာ သေမင်းရဲ့ တဟားဟားရယ်သံတွေဟာ မိစ္ဆာတွေရဲ့ မုသားတွေနဲ့ လိမ်းကျံထားလို့။ စစ်လေယာဉ်ပျံတွေဟာ ရှာဖွေရခက်တဲ့ စစ်ရေးပစ်မှတ်တွေထက် အလွယ်တကူ မြင်ရတဲ့ အရပ်ဖက် ပစ်မှတ်တွေပေါ်ကို ဗုံကြဲတယ်။ ပစ်ခတ်တယ်။ စာသင်ကျောင်းတွေ၊ ဆေးရုံတွေ၊ ဘုရားရှိခိုးကျောင်းတွေ၊ ဘုန်းကြီးကျောင်းတွေ။ ဒီနေရာတွေဟာ အရပ်သား စစ်ပြေးဒုက္ခသည်တွေပဲ လာရောက် ခိုလှုံနေတဲ့ နေရာတွေကွ။ အော်ပြောနေလို့လည်း မကြားနိုင်ကြ။ လေသူရဲတွေဟာ နားကန်းနေကြပြီး။ မျက်စိကန်းနေကြပြီး။ အဆိုးဆုံးဟာ ဉာဏ်ကန်းနေကြပြီး ဖြစ်နေတယ်။ 

        နွေဦးကဗျာတပုဒ်ထဲမှာ “အခုတော့ လေယဥ်သံကြားရင် သေခြင်းတရား သေခြင်းတရား” ဆိုတဲ့ ကဗျာလိုင်းဟာ အကြောက်တရားနဲ့ အတူ၊ လောကဓာတ်ထဲက ရာသီဥတုအအေးဒဏ်နဲ့အတူ တုန်ယင်နေတော့တယ်။ အသက်ရှိတာ ဆိုရင် မြက်တောင် လာမဖြစ်စေနဲ့ ဆိုတဲ့ နာနာကြည်းကြည်းဆုတောင်းသဘောမျိုး ကဗျာထဲ ထပွက်တယ်။ သူရဲကောင်းတွေ၊ သားကောင်တွေ ဒီနွေဦးရဲ့ သားသတ်သမားလက်ထဲ ကျေပြုန်းသွားရတဲ့ အခါမျိုးမှာ ဒီနိုင်ငံမှာ နောက်ဘဝ လူလာမဖြစ်စေနဲ့လို့ ဆုတောင်းမျိုး ခဏခဏ ကြားရပုံမျိုးပေါ့။ တချို့ ကဗျာဆရာတွေဟာလည်း နိုင်ငံတော်ဆိုတဲ့ နာမ်ရဲ့ ရှေ့မှာ မုန်းစိတ်နာတဲ့ ခံစားချက်ကို ထုတ်ပြတဲ့ နာမဝိသေသနအမျိုးမျိုး ဆွဲကပ်ကြတယ်။ ဒီမြေကိုတော့ မကျိန်ဆဲကြပါနဲ့တော့။ ဒါပေမဲ့ ဒီမြေဟာ သတ်ဖြတ်မှုတွေနဲ့ အတိပြီးနေတာလား။ ကျွန်တော်တို့ အခု ဖတ်လိုက်ရတဲ့ နွေဦးကဗျာထဲမှာတော့ ကဗျာဆရာဟာ ဖျတ်ခနဲဆို သူ့ရဲ့ ဖြစ်ဖြစ်မြောက်မြောက်မရှိလှတဲ့ ခြံဝင်းမြေလေးဆီ ပြောင်းကြည့်လိုက်တယ်။ မြေဩဇာလိုနေမှန်းသိသိနဲ့ ထိုင်ကြည့်နေရတာ သုံးနှစ်တိတိလွန်မြောက်ခဲ့ပြီတဲ့။ ခက်တာပဲ။ စစ်နဲ့ တော်လှန်ရေးကြီးကို ဖြတ်သန်းရတဲ့အခါ အသက်နဲ့ သွေးတွေက ဒီမြေကြီးထဲ မြေဩဇာအဖြစ် စုပ်ယူခံလိုက်ရသလိုပဲ။ အမှိုက်အသိုးတွေရော လတ်ဆတ်တဲ့ စိမ်းမြပုရစ်ဖူးတွေရော ဒီကျိန်စာသင့် မြေထဲကို ယာဇ်ပူဇော်သလို မြှုပ်နှံလိုက်ကြရတယ်။ 

        ကျွန်တော်တို့ ဆီမှာမှ မဟုတ် ကမ္ဘာကြီးဟာ မလုံခြုံတော့ပြီလား။ ကျွန်တော်က မြန်မာကဗျာဆရာ ဟန်နရီမိုးရဲ့ “ကမ္ဘာဟာ မလုံခြုံတော့မှန်း/ အားလုံး သိသွားအောင်လို့/ လရောင်ကို ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်ရအောင်” ဆိုတဲ့ ကဗျာလိုင်းတွေကို သူ့ပို့စ်ထဲကနေ  ဖတ်လိုက်ရပြီး မရှေးမနှောင်းမှာပဲ ပါလက်စတိုင်းကဗျာဆရာ မိုဆဗ် အဘူတိုဟာရဲ့  ပို့စ်ထဲက ကဗျာမှာတော့ “ခေါင်းပေါ်က လဟာ/ လ မဟုတ်ချေဘူး” တဲ့။ မြန်မာ၊ ဂါဇာ၊ အိုဒက်ဆာ အစရှိတဲ့ မြေကမ္ဘာက ကျိန်စာသင့် နေရာတွေမှာ ကဗျာဆရာတွေဟာ လမင်းကို ဆွတ်ပျံ့ဖွယ်အောင် မော့ကြည့်မနေနိုင်တော့။ ငါတို့ဟာ ငရဲရဲ့ အထပ် တထပ်ကို လူအဖြစ်နဲ့ထင် ရောက်နေကြရတာလား။ ကဗျာဆရာ ဟန်နရီမိုးကတော့ ငရဲရဲ့ ပထမထပ်လို့ ဆိုလိုက်ချေရဲ့။

အခုနားဆင်ရမှာကတော့ DNA ရဲ့ 7 PM Podcast အစီစဉ်ပဲဖြစ်ပါတယ်။ 

ဒီကနေ့ မတ်လ (၁) ရက်နေ့ ရဲ့  Podcast အသံလွှင့်အစီအစဉ်မှာတော့

စတဲ့နိုင်ငံတကာ သတင်းများ ကိုနားဆင်ရမှာဖြစ်ပါတယ်။