Ridderbos stelt dat het Koninkrijk daar zichtbaar wordt, waar burgers worden ingelijfd tot het Rijk: ‘De gave van het Koninkrijk is voor het volk, dat God zich van ouds verkoren heeft en dat in zijn eigenlijke en diepste betekenis aan het licht treedt in de gelovige aanvaarding van Jezus als de Christus, de drager van het heil des Heeren.’

Breekt zich baan

Het koninkrijk is volgens Ridderbos dynamisch van inslag. Het breekt met kracht baan (Matt. 11: 12, Mark. 9: 1). Het is niet los te denken van de goddelijke kracht die zich verlossend en richtend openbaart. Bij Johannes en Jezus staat niet de toestand van de voleinding van het koninkrijk centraal in de prediking, maar de komst en de doorbraak van het koninkrijk. ‘De komst van het rijk is immers het in werking treden van het grote eindhistorische drama. Zij werpt de mens in de crisis. Dit is wat aan de oproep: “Bekeert u want het koninkrijk der hemelen is nabijgekomen” zulk een indringende en onheilspellende kracht verleend.’

Jezus’ prediking heeft een theocentrisch en soteriologisch karakter, als het gaat om het koninkrijk. Naar Zijn welbehagen geeft de Zender aan Zijn kinderen het koninkrijk; en in Zijn koninkrijk zullen de rechtvaardigen stralen als de zon. 

De verkondiging van het koninkrijk impliceert niet alleen de vergeving van zonden, maar ook de verplichting om de wil van de vader te doen. Ridderbos verwijst daarbij naar de Bergrede. ‘Op de zaligsprekingen volgen de geboden.’ Dan wordt gesproken van ‘het vervullen van de wet en de profeten’, het voortbrengen van ‘vruchten’ en het ‘horen en doen’ van Jezus woorden. Men dient Jezus’ ‘juk’ op zich te nemen en het grote gebod te houden. Ridderbos: ‘Het gaat hier over het verband tussen de indicatieven, die het heilswerk Gods verkondigen en de imperatieven, die de mens tot de daad oproepen.’ 

Reeds en nog niet

Het Koninkrijk heeft alles te maken met toekomst en voleinding, maar is tegelijkertijd realiteit. Ridderbos: ‘Wat Johannes (de doper, ASM) samenvattend als het éne grote gebeuren der toekomst zag, vindt in Jezus’ prediking een differentiatie, inzover namelijk dat éne grote gebeuren zowel als een reeds vervuld “heden” als een nog te verwachten toekomst wordt aangeduid.’

Wat dit betreft mag het Heilig Avondmaal gesmaakt worden met de toekomst voor ogen. Hen die het evangelie verkondigd wordt, worden van de zaligheid verzekerd. Ridderbos: ‘Het gaat er om, dat zij deze zaligheid thans zullen aannemen uit de hand van Hem die Zichzelf offert ten dode. Het gaat om de verbinding van evangelie en zoendood, om de fundering van heel het koninkrijk in Christus’ dood. En daarin treedt Hij zelf op als de uitdeler van het heil. In het laatste avondmaal, maar ook zo dikwijls de gemeente dit doet ‘tot zijn gedachtenis’.