در پی فراخوان تجمع «وقتش رسیده است» که حامد اسماعیلیون و انجمن خانواده‌های قربانیان شلیک موشک‌های سپاه به هواپیمای اوکراینی منتشر کردند، روز شنبه ۹ مهرماه تجمعات اعتراضی بزرگی در بیش از ۱۵۰ شهر جهان برگزار شد. پس از برگزاری تظاهرات گسترده ایرانیان، نخست وزیر کانادا اعلام کرد کشورش به پاسخگو کردن جمهوری اسلامی در قبال اقداماتش ادامه خواهد داد. همزمان حامد اسماعیلیون نیز خواستار اخراج سفرای جمهوری اسلامی از کشورهای جهان شد.

روز جمعه ۸ مهرماه، پس از نماز جمعه زاهدان، شماری از شهروندان این شهر در اعتراض به «قتل حکومتی» مهسا امینی و همچنین تجاوز فرمانده انتظامی چابهار به یک دختر ۱۵ ساله، تجمع اعتراضی برگزار کردند اما نیروهای امنیتی به سوی معترضان تیراندازی کردند. بنابر ادعای استاندار سیستان و بلوچستان ۱۹ تن در جریان این اعتراضات جان باخته و ۲۰ تن دیگر نیز زخمی شده‌اند. با این حال، منابع محلی شمار کشته شدگان اعتراضات روز جمعه در زاهدان را بیش از ۵۰ تن و شمار مجروحان را ۱۰۰ تن عنوان کرده‌اند. مولوی عبدالحمید، امام جمعه اهل سنت زاهدان نیز تایید کرد نیروهای یگان ویژه سپاه پاسداران با گلوله جنگی به جوانان و نوجوانان معترض شلیک کرده‌اند.

شروین حاجی‌پور، جوان خواننده‌ای که توییت‌های فراگیر مردم از دردها و خستگی‌ها و محرومیت‌هاشان را تبدیل به ترانه «برای...» کرده بود بازداشت شد.
جمهوری اسلامی به جایی رسیده که حتی آواز خواندن از درد و محرومیت‌های مردم در نظرش اقدامی براندازانه جلوه می‌کند. به حدی نگران است که حتی صبحانه‌خوردن یک دختر بدون روسری در قهوه‌خانه، ارکانش را می‌لرزاند. علت و ریشه این ترس از هنر مبارزه و مبارزه هنری در کجاست؟

دادگاه بین‌المللی آبان مقام‌های جمهوری اسلامی را در سرکوب خونین اعتراضات آبان محکوم شناخت. در بخشی از این حکم به خیرش همگانی این روزهای ایران که بعد از قتل مهسا امینی شکل گرفت اشاره شده است.
این حکم چه نکات برجسته‌ای دارد و چه نتایجی برای ایرانیان به دنبال خواهد داشت؟ چرا قضات در رسیدگی به اتهامات عاملان سرکوب اعتراضات آبان ۹۸ به خیزش فراگیر این روزها اشاره کرده‌اند؟
«دیدگاه» را بشنوید.

زنان ایرانی همزمان با مبارزات جمعی، به تنهایی نیز دست به ابتکاراتی زده‌اند که در تاریخ مبارزات انقلابی یک خصیصه و ویژگی منحصر به فرد به شمار می‌آید.
یکی از این روش‌ها، حضور زنان بدون حجاب و پوشش‌های تحمیلی حکومت در اماکن عمومی‌ست. درست همان اقدامی که جمهوری اسلامی برای جلوگیری از بروز و ظهور آن، تمام قدرت و قوایش را به کار گرفته و هزینه‌های هنگفت بار کشور کرده است.

حمله نظامی جمهوری اسلامی به اقلیم کردستان و بمباران آن مناطق زمانی انجام شده است که ایرانیان فراگیرترین اعتراضات مردمی تاریخشان را رقم می‌زنند. این حملات تا بعدازظهر امروز دست کم ۱۷ کشته برجا گذاشته است.
چرا حکومت ایران در چنین برهه‌ای دست به اقدام نظامی علیه کشور همسایه‌اش زده است؟ رسانه‌های جهان و مقام‌های کشورهای دیگر از چه زوایایی این حمله را تحلیل کرده‌اند؟

جمهوری اسلامی که در برابر هر اعتراضی‌ بر آتش جدایی‌ بین گروه‌های اجتماعی و اقوام می‌دمید، چه‌شد که این‌بار نتوانست سیاستش را پیاده کند؟
ایرانیان سراسر کشور خیزشی را رقم زده‌اند که یکی از نکات برجسته آن، همدلی و اتحادی کم‌نظیر و مثال‌زدنی‌ست.
شهروندان معترض یک‌صدا شده‌اند. در شعارهاشان خواسته‌های عمومی را بازگو می‌کنند. جلو سرکوب سر خم نمی‌کنند، فیک‌نیوز و شایعات حکومت‌ساخته را که به قصد ایجاد ضعف و سستی و ریزش در نیروهای مردمی پخش می‌شوند به سرعت شناسایی می‌کنند و همدیگر را به یکپارچگی و استقامت دعوت می‌کنند.
این خیزش هرچند رهبری ندارد اما آنچه معترضان را به ادامه اعتراض و مبارزه‌ ترغیب می‌کند، شوق رهایی از ستمی‌ست که حکومت در این چهار دهه در اشکال مختلف به آنان تحمیل کرده است.

جوانان محلات تهران سومین اطلاعیه‌شان را با موضوع ضرورت استمرار اعتراضات منتشر کردند. در این اطلاعیه از استمرار مبارزات به عنوان راه پیروزی یاد شده است. جوانان محلات تهران از مردم خواسته‌اند در خیابان با ایجاد ترافیک و بوق‌زدن سد راه نیروهای سرکوب و سردرگمی آنان بشوند. همچنین از شهروندان خواسته‌اند با خاموش کردن چراغ خانه‌ها، شعار سر بدهند.
در دیدگاه تاکتیک‌های مبارزاتی این روزهای تهرانی‌ها را بررسی کرده‌ایم.

گواهی فوت حدیث نجفی که به دست ایران اینترنشنال رسیده، نشان می‌دهد ماموران امنیتی جمهوری اسلامی این دختر ۲۳ ساله را به ضرب گلوله جنگی به قتل رسانده‌اند.
حکومت جمهوری اسلامی چهاردهه است که انواع خشونت‌ها را علیه زنان به کار گرفته، اما این‌بار شهروندان، خاصه زنان یکدیگر را به ایستادگی در برابر این خشونت عریان تشویق می‌کنند.
سوال اینجاست که این اراده و استقامت از کجا نشات می‌گیرد؟ خیزش فراگیر ایرانیان چه تعریفی تازه‌ای از زن و قدرت او به جهان عرضه کرده است؟ آیا حاکمیت توان سرکوب این تصویر جهانی شده را خواهد داشت؟

دهم شهریور فرمانده انتظامی چابهار به یک دختر ۱۵ ساله بلوچ تجاوز می‌کند. دختر موضوع را با خانواده‌اش در میان می‌گذارد. مولوی نقشبندی، امام جمعه منطقه راسک، در بیانیه‌ای صحت خبر را تایید می‌کند. جمهوری اسلامی دست‌به‌کار می‌شود. پدر و مادر کودک را حصر می‌کند و امام جمعه و پدرش را زیر شدیدترین فشارهای امنیتی می‌گذار که حرفشان را تکذیب کنند.
حبیب‌الله سربازی، فعال سیاسی بلوچ، علت فشارهای حکومتی بر خانواده کودک و امام جمعه را دستپاچگی و ترس حکومت از شکل‌گیری اعتراضات مردمی می‌داند.
سربازی تاکید کرده ارگان‌های امنیتی تصور می‌کنند بار دیگر با فشار و شکنجه می‌توانند به خواسته های نامشروع خود برسند.