Tavşancılın nesli bugün İtalya’da tehlike altında. Uzmanlara göre şu anda 44 çift bulunuyor. Tavşancıla bugün sadece Sicilya’nın kimi bölgelerinde rastlanabiliyor.

Araba çarpması ve silahla vurularak öldürülmesinin yanı sıra yaşam alanlarının insan faaliyetleri nedeniyle daralması da karşılaştığı tehditler arasında. Bugün kızıl kurtlar yaşam alanlarının %99,7sini kaybetti ki bu da diğer etçillere kıyasla çok çok yüksek bir oran. Günümüzde kızıl kurt IUCN’nin listesinde “kritik tehlikede” kategorisinde ve gezegendeki yok olma tehlikesi en yüksek canis cinsi üyesi.

Küçük akbaba, atmacagiller familyasından Neophron cinsinin tek türü ve Türkiye ve Avrupa'daki akbabaların en küçüğü. 60–70 cm boyunda olan küçük akbabanın kanat açıklığı 155-180 cm arasında. Gövdesi ve kanat örtüleri beyaz, kanat telekleri ise siyah. Kafası göz alıcı bir sarı-turuncu renkte. Ayrıca kama şeklindeki kuyruk yapıları ile de diğer kuş türlerinden kolayca ayrılıyor. Yuva olarak genelde kayalıkları tercih eden küçük akbaba, tek eşli ve çoğunlukla iki yumurta yumurtluyor.

Pirene dağ keçisi, İspanyol dağ keçisinin soyu tükenmiş iki alt türünden biri, diğeri 1892'de soyu tükenmiş olan Portekiz dağ keçisi. Andorra, Fransa ve İspanya'da bir dağ silsilesi olan Pirenelere endemik bu tür, on binlerce yıldır bu dünya üzerindeydi;

bu saydığımız ülkelerde 50.000’i bulan nüfusları vardı. 1900'lerin başlarında, sayıları 100’ün altına düşmüştü ve 6 Ocak 2000’de, Celia adlı dişi dağ keçisinin, düşen bir ağacın altında kalarak ölmesiyle nesilleri tamamen tükendi.

Bugün bahsedeceğimiz canlı bitkiler aleminden nesli tehlikede bir ağaç. Bu ağaç IUCN listesine göre nesli “kritik tehlikede” olan, Akdeniz’in tehlike altındaki elli bitkisi listesinde de yer alan, 2018’de Sicilya’nın simgesi olarak kabul edilen, Sicilya köknarı, bilimsel adıyla Abiens nebrodensis.

Orman ekosisteminde, özellikle tohumların taşınması açısından önemli bir yere sahip bu kuşun popülasyonu oldukça düşük. Miğferli guguk kuşları insanlardan, gürültülü ve insan eli değmiş ormanlardan uzak durma eğilimindedirler. Çok uzun süredir bu gezegende yaşıyorlar, dolayısıyla bu şekilde evrimleşmeleri için yeterli zamanları vardı.

İngilizce Vaquita, Türkçe Körfez muturu, bilimsel adıyla Phocoena sinus olarak anılan dostumuz Meksiko Körfezi’nin kuzeyine endemik, küçük bir deniz memelisi. IUCN’in listesinde ‘kritik tehlikede’ kategorisinde ve bugün nesli tükenmek üzere olan canlılardan birisi. “Vaquita” İspanyolcada “küçük inek” anlamına geliyor. Dostumuz yunusa benziyor ama yunusa benzemesine karşın farklı bir familyadan.

En son 1952’de görülen Karayip keşiş fokunun neslinin tükendiği 2008’de açıklandı ve bu dostumuz şu ana kadarki nesli tükenen tek yüzgeçayaklı. Avrupalılara göre, bu hayvan ilk defa Colombus’un 1494’teki ikinci seferinde keşfedilmiş, kayıtlarda sekiz fokun eti için öldürüldüğü yazılmıştı.

Bugünkü dostumuz aslında kuyruklu bir kurbağa türü olan Anadolu Benekli Semenderi. Anadolu’da efsanelere konu olmuş semenderlerin ateşte yanmadığına inanılıyor. Semenderlerin yaklaşık yirmi türü bulunuyor. Bunlardan biri de Türkiye’ye

endemik olan Anadolu benekli semenderi. Dostumuz IUCN’in Kırmızı Listesinde VU: Vulnerable / Hassas kategorisinde yani “vahşi yaşamda soyu tükenme tehlikesi büyük olan türler” arasında yer alıyor.

1994 ve 2018 arasında ayıların %63’ü insanlar yüzünden öldü ve ölenlerin %40’ı, inanması hala güç olsa da, kaçak avlanma nedeniyle öldürüldü. Genel olarak bu dostumuzun öldürülmesinin başlıca nedenleri şöyle: Silahla avlanma, tren ya da araba kazaları, zehirlenme ya da çeşitli hastalıklar.