Ebedi Yokoluş - Forever Extinct

Bugünkü dostumuz eski kıta Afrika’dan, “siyah gergedan”, bilimsel adıyla Diceros bicornis. IUCN’nin kırmızı listesinde “nesli tehlikede” kategorisinde yer alıyor. Siyah gergedan Kenya, Tanzanya, Kamerun, Güney Afrika, Namibya ve Zimbabve'de yaşayan "tek toynaklılar" takımından bir hayvan.

IUCN verilerine göre 1918’de (Amerikan Ornitolog Birliği’ne göre ise 1939’da) ne yazık ki nesli tükendi. Yabandaki son birey, 1904'te Okeechobee’de (Florida) öldürüldü. Son erkek birey ise 21 Şubat 1918'de tutsak olduğu Cincinnati Hayvanat Bahçesi'nde, bir kafesin içinde öldü. Dört yıl önce, son göçmen güvercin “Martha” da yine aynı kafeste ölmüştü.

Nesli tehlike altında olan bu kuşlar, 2000 yılından beri IUCN’nin kırmızı listesinde yer alıyor. Sayıları giderek azalıyor; yetişkin bireylerin sayısının 5300 ila 8700 olduğu tahmin ediliyor.

Kaplumbağalar pek çok insanın aşina olduğu, birçoğumuzun birlikte yaşadığı hayvanlar, yine de ne kadar özel oldukları fazla bilinmez: Kaplumbağa bedeni eşsiz bir şekilde evrilmiştir; bu omurgalının gövdesi kemiksi bir kabukla çevrilidir. Bazı paleontolojistlerin belirttiği gibi, kaplumbağaların soyu çoktan tükenmiş olsa, onları sadece fosillerden tanıyor olsaydık, bu canlıyı hiç şüphesiz büyük bir şaşkınlıkla karşılardık.

Bugünkü dostumuz Breviceo macrops, başka bir deyişle çöl yağmur kurbağası. Amfibik bir canlı olmasına karşın yüzemiyor. Bu kurbağanın kalın ve güçlü bacakları var; bu şekilde çukur kazıp kendini gömüyor.

Hepsi son derece iyi huylu hayvanlardır, koca bir avı hunharca yakalarken bile çekiciliklerinden bir şey yitirmezler: Zarafetleri güçle birleşince, daha hayranlık uyandırıcı bir hale bile gelebilirler.

Mozaik kuyruklu sıçan dostumuz gibi endemik türlerin yok olması doğamızın alarm sistemi olarak düşünülmeli. Bugün kulaklarımızı dört açarak bu alarmları duymamız ve harekete geçmemiz gerekiyor.

Bu güzel hayvanlar yalnızca Madagaskar’da bulunuyor, adanın güneybatı kesimindeki envai çeşit orman ve kanyonda yaşıyor ve diğer lemur türlerine kıyasla çok daha çetin şartlarda bile varlıklarını sürdürebiliyorlar. Doğal yaşam alanları olan Madagaskar’daki kuru orman alanı giderek daraldığı, kaçak olarak avlandıkları ve evcil hayvan olarak satıldıkları için tehlike altındalar.