De Opstanding en het Leven
Klik hier voor de Slides
1 Korintiërs 15:29-34; 1 Petrus 3:14-4:2; 2 Korintiërs 1:4-14

Stel je voor... Heather en ik maken een deal met de jongens om keihard te werken om alles schoon te maken thuis. Geef ons al je vrije tijd en dit weekend - vanmiddag na de dienst - gaan we naar Crusio om ijsjes te kopen... voor een ieder drie bollen! Nu hebben ze deze week keihard gewerkt... het huis is schoon... maar Heather en ik zijn na de dienst ZO moe, dat we toch maar niet naar Crusio gaan. Voel je het onrecht? Een soortgelijke emotie wil Paulus hier in dit stukje opwekken. Zonder de opstanding is het allemaal niet de moeite waard.

Paulus keert weer terug naar het argument dat in vers 12 is begonnen en in vers 19 heeft laten liggen. Hoe meer ik dit hoofdstuk besturdeer, hoe heer ik overtuigd raak dat Paulus syncretisme aanvecht... syncretisme is de vermenging van filosofische gedachten met de leer van de Bijbel. Athene en Korinte waren de grote steden van Macedonië in die dagen. De filosofische gedachten en ideeën van Athene kwamen via de handelsroutes naar Korinte, waar de abstracte gedachten voeten in de bodem kregen. Het is goed mogelijk - gezien alle andere problemen in de Gemeente - dat de ontkenning van de opstanding veel meer te maken had met de stoïsche en epicurische filosofiën, die zich richtten op het hier en nu en het lichamelijke/stoffelijke wilden overstijgen. Het is altijd een gevaar wanneer je wereldse ideologie en goddeloze beginspunten wilt vermengen met de Schriftelijke waarheid van God. Hier zal Paulus in verzen 33-34 een conclusie over trekken, maar eerst begint hij weer met een paar vragen t.a.v. de opstanding. De outline is vrij eenvoudig: Hij relateert de Opstanding aan de Doop (v.29-31), aan Vervolging (v.30-32) en aan het Leven (32-34).

De OPSTANDING en de Doop
Hij begint door een link te leggen tussen de Opstanding en de doop. Enigszins een onverwachte link, die bovendien een onderwerp aansnijdt dat behoorlijk moeilijk te beredeneren is. Van de vele uitleggen van deze tekst - die tot één van de moeilijkste teksten in de Schrift behoort - zijn er meerdere uitleggen die onder te verdelen zijn in twee beginpunten, die ik hieronder zal omschrijven. Er zijn ook uitleggen die gewoon niet overeenkomen met de gezonde leer van de Schrift. Deze vallen natuurlijk meteen af als niet noemenswaardig. Eén daarvan is de kerk van de Mormonen die hun dodendoop probeert te zien in deze ene tekst. Deze link is echter onmogelijk, omdat hun leer veel verder gaat dan wat er hier in 18 Griekse woorden wordt omschreven. De twee uitleggen komen neer op: (1) de doop voor de doden, als slechte Gemeentepraktijk en (2) de dood van de doop, als inspiratie voor gelovigen.
De doop voor de doden. In deze uitleg ontleent Paulus aan een praktijk die hij niet onderschrijft en in deze brief niet corrigeert een conclusie: waarom doen mensen dit als er geen opstanding is? Het zou dan om een Korintische dwaling gaan, die nergens in de Schrift wordt ondersteund en in Efeze 2:8-9 i.c.m. Romeinen 6:3-4 wordt onttkracht. Een praktijk dat alleen hier wordt gevonden en waar 40+ uitleggen voor zijn kan gewoon geen Gemeentepraktijk worden. En dat is het in de kerkgeschiedenis ook nooit geweest. De reden waarom Paulus deze praktijk citeert zou dan alleen dienen om het motiverende feit van de opstanding te onderstrepen.
De dood van de doop. In deze uitleg draait het om gelovigen die zijn gestorven in hun geloof of gemarteld voor hun geloof (zie context van verzen 30-31) en een motivatie zijn geworden voor anderen om Jezus aan te nemen en/of zich te laten dopen - een openlijke identificatie met de dood, begrafenis en opstanding van Jezus (zie verzen 1-4: gekruisigd, begraven, opgestaan)... een symbolisch getuigenis dat Jezus écht leeft (gezien) en dat jij door geloof met Hem verenigd bent. De dood van gelovigen is altijd een motivatie geweest… de brandstapels van anabaptisten in Noord-Brabant in de 16e Eeuw heeft men niet weerhouden om zich te laten dopen. Vandaag lezen wij preken of verhalen van gestorven Christenen, die hun leven hebben ingezet voor het Evangelie en dit motiveert mensen om Jezus aan te nemen en/of de stap van gehoorzaamheid te zetten en zich te laten dopen. Trouw geloof inspireert! Lees Hebreeën 11 maar. Waarom hebben sommigen zich laten dopen? Omdat de opstanding en de hoop op een eeuwige vereniging jouw keuzes in het heden beïnvloeden.
Mijn voorkeur gaat naar de tweede uitleg als “eenvoudiger voor vandaag” t.o.v. van de eerste uitleg als “eenvoudiger voor de tekst”. Niemand kan echter dogmatisch zijn in hun uitleg van vers 29, omdat we het niet weten. We gaar ervan uit dat Paulus en de gelovigen in Korinte precies wisten waar Paulus op doelde en dat het argument het feit van de opstanding juist onderstreepte. Zo hanteert Paulus namelijk vers 29 in de bredere context.
Waar Paulus op doelt is het feit van de opstanding en legt dan een fundament met hij zal versterken met zijn tweede argument in verzen 31-32 en zal concluderen in verzen 33-34.

De OPSTANDING en de Vervolging
In vers 31 richt Paulus de aandacht op "ik" in plaats van "zij" in vers 29. Hij begint te ondervragen waarom je überhaupt bereid zou willen zijn te lijden voor het geloof. Wat is het punt? Van zichzelf zegt hij: "Ik sterf dagelijks..." en dat meent hij echt (v. 31b). In 2 Korintiërs omschrijft hij het lijden dat hij heeft geleden in Asia. Daarin wil hij echter dat zijn lezers weten dat hij dit draagt omwille van de Heer en dat zij - deze gelovigen - zijn roem zijn in de Eeuwigheid (de opstanding). Daarvoor zet hij zich in... dat Christus in u gestalte krijgt. (Gal. 4:19) Hij omschrijft zijn situatie met de opstand in Efeze (Handelingen 19) als "tegen wilde beesten vechten". Waarom zou hij dit willen doen als er geen opstanding is? Als er geen omstanding is, is het beter om de wereldse filisofie te omarmen: eten, drinken, want morgen sterven wij.

De OPSTANDING en het Leven
Tot slot schrijft hij over de motivatie van het leven. Dwaal niet: "slecht gezelschap bederft goede zeden." Gezelschap mag hier breder vertaald worden dan alleen vrienden, waarmee je je inlaat. Het woord homolie betrekt ook gesprekken, prediking en het overbrengen van onderwijs. Wanneer je verkeert onder verkeerde invloeden - van vrienden tot aan de predikers waar je naar luistert - heeft dat invloed op je gedrag. Goede theologie - en dan vooral een Bijbelse theologie is essentieel! Weest daarom nuchter en let op de gedrag (zondig niet). Als je de opstanding verwerpt heb je geen kennis van God.

Laten we samen met Paulus roepen: "Ik sterf dagelijks!" Ik wordt 's ochtends wakker en ik sterf voor mijn wil. Ik sterf voor mijn verlangens. Ik sterf voor mijn zonde. Ik sterf voor de meningen van collega's, vrienden, familie. Ik leef voor Christus... mijn Leidsman en Voleinder... mijn Opstanding.

De Opstanding en het Leven
Klik hier voor de Slides
Matteüs 28:1-10; Markus 16:1-8; Lukas 24:1-12; Johannes 20:1-10; 1 Tessalonicenzen 4:13-18; 1 Korintiërs 15:23-28; Openbaring 20.

Ik luisterde deze week naar een podcast, waarin een simpel bewijs wordt gegeven dat de opstanding van Christus - en de wereldwijde verkondiging van het Evangelie van Christus. Stel dat je een geloofwaardige mythe wilt verspreiden en hoopt dat er een grote beweging op gang komt - en stel dat dit het doel van de discipelen van Jezus was. Als dit jouw doel was, zou je de verhalen nooit hebben verteld zoals de Evangeliën het verhalen. Twee eenvoudige bewijzen van authenticiteit zijn dat vrouwen in allevier de Evangeliën de eerste ooggetuigen zijn. De toenmalige Griekse wereld achte vrouwen als "hysterisch" en daarom de slechtste getuigen. Wat bijzonder dat God Zich niets aantrekt van het wereldse idee van hysteria en aan Zijn vrouwelijke discipelen deze eer geeft. In Johannes wordt omschreven dat Maria Magdalena de eerste persoon was met wie Jezus een gesprek had. Het tweede eenvoudige bewijs van authenticiteit is dat de discipelen zo ongeloofwaardig overkomen in de Evangeliën. Hoe vaak schrijven de Evangelisten niet dat Jezus zei dat Hij de derde dag zou opstaan? In Lukas 24:5-8 lezen wij dat de Engel de vrouwen hieraan moest herinneren. Je zou dit alleen maar laten opschrijven als het ook werkelijk de waarheid is... geen enkele discipel zat op een camping stoel bij het graf te wachten totdat Jezus naar buiten zou komen lopen. Met andere woorden: de opstanding uit de doden was toendertijd net zo moeilijk om aan te nemen als vandaag... en toch prediken wij dit... want het is waar! Jezus is opgestaan... Hij is waarlijk opgestaan!

Evangeliseren met het Evangelie
We hebben in de afgelopen twee preken al mogen vastleggen dat het cruciaal is te Evangeliseren met het Evangelie, wat Paulus in verzen 1-4 duidelijk omschrijft als Christus gekruisigd, begraven, opgestaan en gezien. In alle Evangeliën wordt dit als feit vermeld en de ooggetuigen leefden toen Paulus de Korintebrief schreef nog, zodat men kon verifiëren of het waar is. God nodigt je uit om niet alleen te geloven, maar ook te verifiëren of wat je gelooft ook overeenkomt met de waarheid. Een leuk voorbeeld daarvan is de engel die aan het groepje dames verschijnt. Ze vragen zich onderweg naar het graf al af hoe zij de steen weggerold krijgen en als ze daar aankomen zit volgens Matteüs de engel op de steen. Een leuke vraag is: "Waarom is de steen überhaupt weggerold?" Een leuke vraag, omdat Jezus dit niet nodig had: later verschijnt Hij zomaar onder Zijn discipelen... muren en gesloten deuren - laat staan een grote ronde steen - houden Hem niet tegen. Johannes vermeld dat de grafkleren nog liggen waar Jezus werd gelegd... dus Hij passeerde door de grafkleding en het gezichtsdoek lag opgevouwen op een andere plek. Waarom is de steen weggerold? Omdat de discipelen worden uitgenodigd om de waarheid te geloven en verifiëren! De uitnodiging is er om deze dingen te onderzoeken... met de belofte van Hebreeën 11:6 in het achterhoofd dat God een beloner is van hen die Hem ernstig zoeken.
In 1 Tessalonicenzen 4 wil Paulus dit ook heel duidelijk maken: Jezus is gestorven en opgestaan... de doden in Christus hebben nu hoop en Die zullen met Hem opstaan... en wij die nog leven zullen met hen opgenomen worden. De opstanding geeft hoop en troost (v.18) zodat wij niet "bedroefd zijn zoals de anderen, die geen hoop hebben." (v.13) Wij hebben hoop in een wereld die alleen op dit leven hun hoop en blijdschap gepind hebben. Voor hen brengt de dood finaliteit.
Wij hebben nu mogen vastleggen dat de Opstanding een noodzakelijk onderdeel van het Evangelie is, wat wij hebben meegenomen, waarin wij staat en wat ons zal redden. Vers 21 hebben wij vrijdagavond behandeld... door zijn ongehoorzaamheid bracht één mens de dood van alle mensen. Maar Christus! (v.20) Door Zijn gehoorzaamheid volbracht één Mens de opstanding en het eeuwig leven voor allen die in Hem geloven. Dit is de hoop die Christus ons geeft en daarom is Goede Vrijdag, Goed!

De Opstanding IS het Evangelie
In verzen 23-28 richt Paulus onze aandacht op Gods Plan en blijkt alleerst, dat er een (volg)orde is. 'Volgorde' is een militaire term dat een 'afdeling' of 'korps' kan aanduiden. Tevens wordt het woord ook gebruikt als een 'rangschikking' of 'volgorde.' Zodoende zijn beide betekenissen behulpzaam om te realiseren dat er een volgorde is (één volgt op de ander) en een groepering of categorisatie van opstandingen. Christus is duidelijk de eerste vrucht, de allereerste en allerbelangrijkste Die is opgestaan. Hij is de eerste die is opgestaan om nooit meer te sterven, wat niet gezegd kan worden van Lazarus of Talitha of de zoon van de Summitische vrouw. Jezus is in alles de eerste!
'Daarna' of 'vervolgens' omschrijft dat na deze eersteling (Jezus) dat "wie van Christus zijn" zullen opstaan. Wanneer? Het woord voor 'komst' is 'parousia'. Wanneer Jezus terugkomt zal de volgende opstanding plaatsvinden. En daarna... na díe opstanding... komt het einde. Openbaring 20 omschrijft deze opstandingen: Er is de opstanding van hen die in Christus zijn, er is de opstanding van de gelovigen die tijdens de verdrukking gemarteld zijn en er is de opstanding van oudtestamentische gelovigen. Maar er volgt in het einde nóg een opstanding, die in Openbaring 'de tweede dood' wordt genoemd. Dit komt, omdat zij niet opstaan tot eeuwig leven, maar om te verschijnen voor de Grote witte troon - het oordeel over alle ongelovigen. Alles heeft zijn tijd en zijn moment en dit verloopt allemaal volgens Gods plan.

Met een verwijzing naar Psalm 8 legt Paulus vast dat Jezus Koning moet zijn tot alles aan Hem is onderworpen. Dit is het plan van God! Jezus is de tweede Adam die wél vervult wat Adam door zijn ongehoorzaamheid heeft verspeeld met een hap nam uit de vrucht van die éne verboden boom. Maar verder maakt Paulus duidelijk dat het Koningschap van Jezus onderworpen zal worden aan God de Vader om Hem te eren en verheerlijken. Dit is het plan van God dat in de Schrift wordt geopenbaard. Hier stormt heel de menselijke geschiedenis op af: "opdat God alles in allen zal zijn!" God die volmaakt met Zijn Schepping is verzoend door het volbrachte werk van Christus.

Troost elkaar dan...
Dit is de hoop die wij in het Evangelie hebben. Jezus Christus volvoert het plan van God en zal alles onderwerpen, zodat Hij Zijn Vader mag eren en dat wij met God verzoend zijn. Christus is opgestaan... Hij is WAARLIJK opgestaan!

Zó prediken wij! (v.11)

De Opstanding en het Leven
Klik hier voor de Slides
Handelingen 17:15-34; Kolossenzen 1:15-18; 1 Korintiërs 15:12-20

Soms onderschatten wij misschien hoe cruciaal de opstanding voor ons geloof is. Dit kan zijn omdat we weten dat we misschien voor gek worden verklaard... dat overkwam Paulus in Athene. Lees het maar in Handelingen 17:15-34.
In vers 32 lezen wij dat "toen zij nu over de opstanding van de doden hoorde, spotten sommigen daarmee." Niemand houdt ervan om bespot te worden en dat kan als effect hebben dat we dit curciaal onderwerp liever overslaan. Intellectuelen vinden de opstanding vandaag ook een behoorlijk moeilijk onderdeel van het geloof. Dat terwijl de schrijvers en poëeten uit elke eeuw en de filmmakers van de afgelopen eeuw dit toch een behoorlijk interessant onderwerp vinden. Het houdt ons bezig... wat overkomt ons na ons sterven? Paulus ontwikkelt een interessant en behoorlijk goed-beargumenteerd betoog over het belang van de Opstanding.

Evangeliseren met het Evangelie
Vorige week legden wij een belangrijk fundament: Je moet evangeliseren met het Evangelie. Het is een onveranderlijke boodschap, die je met je meeneemt (aanvaardt), waar je op staat en waardoor je gered wordt. Het belang van deze boodschap mag niet onderschat worden, want Paulus stelt duidelijk dat geen ander Evangelie ons kan redden. Dat je het Evangelie goed begrijpt, goed oppakt, goed vasthoudt en goed hoopt is van eeuwigheidsbelang. Daarom wijdt Paulus dit hele hoofdstuk aan dit ene onderwerp.

De Opstanding IS het Evangelie
In alles de Eerste
We springen even naar Kolossenzen 1 om een lofgezang van de Gemeente, geschreven door Paulus, door te namen. Het thema van dit lied is dat Christus de prioriteit behoort te krijgen in alles. Hij is de Eerstgeborene. Nu mogen wij dat eerst definiëren, want eerstgeboren, doet ons denken dat Jezus een begin heeft gehad... en dan zou Hij niet God zijn. Toch wordt dat in vers 15 duidelijk gesteld: "Hij is de volmaakte afbeelding van God, omdat Hij God is." Het spreekt hier van vertegenwoordiging... dat Christus God vertegenwoordigd en dat kan alleen God zelf. Daarom dat Jezus in Johannes 14:9 tegen Filippus zegt: "Wie mij gezien heeft, heeft de Vader gezien." Eerstgeborene verwijst daarom naar Zijn positie en prioriteit. Hij is de belangrijkste - net als de eerstgeboren zoon een belangrijke positie en prioriteit heeft in het OT gezin. In dit korte stukje leren wij dat Christus de Eerstgeborene over de Schepping - en dat betekent volgens vers 16 dat alles door Hem geschapen is (Hij is dus de Schepper - dat betekent dat Hij aan God gelijk is)... maar dan ook alles is door Hem gemaakt: zichtbare dingen en onzichtbare dingen. Sterker nog: Alle dingen bestaan door Hem (v.17). Hij heeft de positie en prioriteit in de Schepping. Hij is volgens vers 18 niet alleen Schepper, maar ook het Hoofd van het Lichaam, de Gemeente. Dit komt doordat Hij de eerstgebore uit de dood is. Dat betekent dat Hij de positie en prioriteit in de Gemeente heeft als de Opgestane. En zodoende is Hij in alles de Eerste... heeft Hij positie en prioriteit.
Met Christus verenigd
In hoofdstuk 3:1-4 leren wij dat dit als gevolg heeft dat Hij als eerste ook onze opstanding garandeert... wij zijn met Hem opgestaan en daarom ook met Christus in God verborgen en zullen met Hem Christus geopenbaard worden in heerlijkheid. Heeft Jezus zulke prioriteit in jouw leven? Het komt Hem wél toe!

De Opstanding IS het Evangelie
Terug in 1 Korintiërs 15 ontwikkelt Paulus een fascinerend argument om te omschrijven wat er zonder de opstanding allemaal in elkaar stort zodat verzen 1-2 ongedaan gemaakt worden.
Vijf Gevolgen
Argument [1] is dat Christus niet is opgewekt zonder de opstanding. (v12-13) Als de opstanding niet bestaat, zoals filosofen bedenken, dan is Christus niet opgestaan. Wat gaat er fout als Christus niet is opgestaan? Dat gaat Paulus nu verder ontwikkelen.
[2] Het geloof is zonder inhoud als Jezus dood is. (v.14) Dit verklaart dan dat wat Paulus predikt een leugen is - en dan is de hoop van vers 1-2 geen hoop.
[3] Alle getuigen zijn ongeloofwaardig verklaard. (v.15) Alle getuigen in verzen 5-8 zijn dan allemaal leugenaars en verkondigen fabeltjes.
[4] Het geloof is zinloos, want je zonden zijn niet vergeven. (v.16-17) Als Christus niet leeft en als er geen opstanding is, dan zijn je zonden niet vergeven... het offer van Christus is dan niet aanvaard, want Hij is dood gebleven... zo verschilt Jezus op geen enkele manier van alle andere slachtoffers in het OT.
[5] Er is geen hoop voor na de dood. (v.18) Als je nog in je zonden bent, wacht het oordeel je wanneer je sterft. Je hebt geen hoop, geen bemiddelaar, geen eeuwig leven, geen liefdevolle Vader... en iedereen die in Christus al gestorven is heeft ook geen hoop. "Zonder de opstanding is er geen hoop om eeuwig met God te leven. Geloof is een leugen. Vergeving is een fabeltje. Sterven is het einde. Het enige dat telt is dit leven. Waarom zou je Jezus volgen?" Dit noemt Paulus beklagenswaardig (v.19)... nog sterker... wij zijn de meest beklagenswaardige van alle mensen!
Maar nu...
De realiteit is... wat er net allemaal is opgestapeld is NIET WAAR! Prijs de Heer. Christus IS opgewekt uit de doden en Hij IS de eersteling. Hier wordt niet hetzelfde woord gebruikt als in Kolossenzen, maar een woord dat verwijst naar de eerste vruchten. In het feest van weken had je de eerste vruchten waar het volk de Heer voor dankten. Zij dankten, want deze eerste vruchten waren een belofte dat er een oogst zou komen. Net zo is de opgestane Christus een eersteling, omdat onze opstanding door Zijn Opstanding wordt gegarandeerd. Wij hebben hoop door Hem.

Paulus zal hier een langer argument in maken waar we volgende week mee doorgaan, maar vers 22 geeft ons dezelfde hoop als Kolossenzen 3:1-4... Wij ZULLEN in Christus allen levend gemaakt worden! De Heer is opgestaan. De Heer is Waarlijk opgestaan!

Zó prediken wij! (v.11)

Titel

De Opstanding en het Leven
Klik voor de Slides
1 Korintiërs 15:1-12

We beginnen vandaag met een prekenserie over de opstanding. Hoewel wij weten dat de opstanding een cruciaal onderdeel van ons geloof is, valt het mij op hoe weinig ik er expliciet over gepreekt heb in al mijn jaren. Uiteraard komt de opstanding van Jezus Christus regelmatig aan bod in mijn prediking, maar om dit de centrale focus te laten worden van een prekenserie... dat heb ik tot op heden niet gedaan. Over twee weken vieren wij samen Pasen en ik wil in de aanloop daar naartoe graag stilstaan bij dit cruciaal - en wellicht onderbelicht - onderwerp. Voor de vroege Gemeente was dit de manier waarop zij elkaar begroetten: Eén iemand zij: "Hij is opgestaan" en het antwoord van de ander volgende: "Hij is waarlijk opgestaan." Ik moedig je aan om in de komende weken elkaar te bemoedigen, troosten en aan te moedigen met deze groet. Jezus is opgestaan! En dat is het vieren waard!

Evangeliseren met het Evangelie
Paulus begint door onze aandacht te richten op een nieuw onderwerp. Vergeet niet dat dit een brief is, die geschreven is aan onvolwassen gelovigen. Lees het maar in hoofdstuk 3. Paulus windt er geen doekjes om en de onderwerpen die worden behandeld in de Korintebrief zijn heftig en hebben geleid tot scheuringen in de Gemeente. Dit onderwerp is geen uitzondering. Vanuit de Griekse achtergrond hadden een aantal een onBijbelse dualisme geleerd; de Griekse filosofie had een hoge waardering voor de geest en minachtte daarentegen alles dat materie was, of stoffelijk. Het idee dat het lichaam zou kunnen opstaan en dat het lichaam überhaupt waarde had was lachwekekend. In vers 12 zal Paulus deze filofie onder handen nemen... maar dat is voor volgende week. Het eerste waar Paulus wil dat zijn lezers begrijpen is het Evangelie waarmee hij heeft evangeliseert... dat staat er letterlijk. Dit Evangelie wordt omschreven als een Evangelie dat niet is verandert vanaf de eerste dag dat je het hebben gehoord. Het is het Evangelie dat zij hebben aangenomen (letterlijk: opgepakt en meegenomen). Maar het is ook het Evangelie waarin zij staan... met andere woorden het fundament waarop zij dagelijks wandelen en bouwen (zie hfst. 3). Niet alleen dit, het is het Evangelie dat hen redt. Let ook weer hier op de tijdsbepalingen waarmee Paulus schrijft. Ze hebben een onveranderd Evangelie (tijdloos), het is het Evangelie dat zij hebben aangenomen (een moment in het verleden). Het is het Evangelie waarin zij staan (tegenwoordige tijd) en het is het Evangelie dat hen zal redden (toekomstige tijd). Het Evangelie raakt heel je wezen. Geen wonder dat Paulus in Romeinen 1:16 dat het Evangelie een kracht Gods is tot behoud!

Er is geen ander Evanglie
Paulus maakt zich hier vaak zorgen om... dat mensen tot een ander Evangelie keren. Hij reserveert zijn zwaarste en meest indringende waarschuwing voor hen die een "ander Evangelie prediken" in Galaten 1. Lees mee. Laat het vervloekt zijn! Het is een serieuze zaak. Neem jij het zo serieus om het Evangelie goed te krijgen? En dat als jij Evangeliseert, dat je het goed uitlegt? Het is essentieel dat wij dit juist hebben... want een ander Evangelie is helemaal geen Evangelie (blijde boodschap), omdat elk ander Evanglie NIET kan redden. We kunnen er niet in vast staan en het kan ons niet redden... een ander Evangelie is zoals Paulus het in 1 Korintiërs 15:2 zegt "tevergeefs".

Wat is het Evangelie?
En de vervolg vraag is duidelijk toch? Wat is dan het Evangelie? Helaas hebben discipelen van Jezus hier steeds meer moeite mee, om dit goed te kunnen uitleggen. De vraag wordt gesteld en je kunt vaak een speld horen vallen. Ik geef je 1 minuut... schrijf voor jezelf op wat het Evangelie is. Kun je dat? Het Evangelie wordt door Paulus omschreven in vier duidelijk zinnen: (1) Christus is gestorven. Hij voegt daar twee zinsneden aan toe: (a) voor onze zonden, wat Zijn sterven heel persoonlijk maakt en ook omschrijft waarom het belangrijk is dat Jezus stierf. Het zondeprobleem MOET deel van het Evangelie zijn. Sla het beslist niet over. Het tweede is (b) overeenkomstig het OT, wat het Evangelie verankert in het Woord van God en de beloften in het OT. (2) Christus is begraven. Dat betekent dat Hij echt dood was... Hij werd begraven volgens Joodse traditie en dan is het duidelijk dat Hij niet moe was of buiten westen was geraakt. Hij was drie dagen in het graf. (3) Christus is opgewekt of opgestaan. Hier volgens weer twee belangrijke punten: (a) op de derde dag (heel specifiek) en (b) overeenkomstig het OT. Weer heel duidelijk een vervulling van het OT. Als laatste punt blijkt (4) Christus is verschenen aan een hele lijst van personen. Ooggetuigen bevestigen dat Zijn opstanding écht is gebeurd.De Getuigenissen
Je kunt deze verzen niet lezen zonder de overtuiging dat de ooggetuigen overtuigend zijn. In chronologische volgorde worden ze allemaal opgenoemd... daarom dat er ook verdubbeling is. Als laatste wordt Saulus genoemd. Wat kan van een vervolger een verkondiger maken? Toch alleen een duidelijk en overtuigende Evangelie? En dat prediken wij!

Dat is de boodschap dit Paulus duidelijk wil laten klinken... en ik met hem.