EBG Preken

Titel

De Opstanding en het Leven
Klik voor de Slides
1 Korintiërs 15:1-12

We beginnen vandaag met een prekenserie over de opstanding. Hoewel wij weten dat de opstanding een cruciaal onderdeel van ons geloof is, valt het mij op hoe weinig ik er expliciet over gepreekt heb in al mijn jaren. Uiteraard komt de opstanding van Jezus Christus regelmatig aan bod in mijn prediking, maar om dit de centrale focus te laten worden van een prekenserie... dat heb ik tot op heden niet gedaan. Over twee weken vieren wij samen Pasen en ik wil in de aanloop daar naartoe graag stilstaan bij dit cruciaal - en wellicht onderbelicht - onderwerp. Voor de vroege Gemeente was dit de manier waarop zij elkaar begroetten: Eén iemand zij: "Hij is opgestaan" en het antwoord van de ander volgende: "Hij is waarlijk opgestaan." Ik moedig je aan om in de komende weken elkaar te bemoedigen, troosten en aan te moedigen met deze groet. Jezus is opgestaan! En dat is het vieren waard!

Evangeliseren met het Evangelie
Paulus begint door onze aandacht te richten op een nieuw onderwerp. Vergeet niet dat dit een brief is, die geschreven is aan onvolwassen gelovigen. Lees het maar in hoofdstuk 3. Paulus windt er geen doekjes om en de onderwerpen die worden behandeld in de Korintebrief zijn heftig en hebben geleid tot scheuringen in de Gemeente. Dit onderwerp is geen uitzondering. Vanuit de Griekse achtergrond hadden een aantal een onBijbelse dualisme geleerd; de Griekse filosofie had een hoge waardering voor de geest en minachtte daarentegen alles dat materie was, of stoffelijk. Het idee dat het lichaam zou kunnen opstaan en dat het lichaam überhaupt waarde had was lachwekekend. In vers 12 zal Paulus deze filofie onder handen nemen... maar dat is voor volgende week. Het eerste waar Paulus wil dat zijn lezers begrijpen is het Evangelie waarmee hij heeft evangeliseert... dat staat er letterlijk. Dit Evangelie wordt omschreven als een Evangelie dat niet is verandert vanaf de eerste dag dat je het hebben gehoord. Het is het Evangelie dat zij hebben aangenomen (letterlijk: opgepakt en meegenomen). Maar het is ook het Evangelie waarin zij staan... met andere woorden het fundament waarop zij dagelijks wandelen en bouwen (zie hfst. 3). Niet alleen dit, het is het Evangelie dat hen redt. Let ook weer hier op de tijdsbepalingen waarmee Paulus schrijft. Ze hebben een onveranderd Evangelie (tijdloos), het is het Evangelie dat zij hebben aangenomen (een moment in het verleden). Het is het Evangelie waarin zij staan (tegenwoordige tijd) en het is het Evangelie dat hen zal redden (toekomstige tijd). Het Evangelie raakt heel je wezen. Geen wonder dat Paulus in Romeinen 1:16 dat het Evangelie een kracht Gods is tot behoud!

Er is geen ander Evanglie
Paulus maakt zich hier vaak zorgen om... dat mensen tot een ander Evangelie keren. Hij reserveert zijn zwaarste en meest indringende waarschuwing voor hen die een "ander Evangelie prediken" in Galaten 1. Lees mee. Laat het vervloekt zijn! Het is een serieuze zaak. Neem jij het zo serieus om het Evangelie goed te krijgen? En dat als jij Evangeliseert, dat je het goed uitlegt? Het is essentieel dat wij dit juist hebben... want een ander Evangelie is helemaal geen Evangelie (blijde boodschap), omdat elk ander Evanglie NIET kan redden. We kunnen er niet in vast staan en het kan ons niet redden... een ander Evangelie is zoals Paulus het in 1 Korintiërs 15:2 zegt "tevergeefs".

Wat is het Evangelie?
En de vervolg vraag is duidelijk toch? Wat is dan het Evangelie? Helaas hebben discipelen van Jezus hier steeds meer moeite mee, om dit goed te kunnen uitleggen. De vraag wordt gesteld en je kunt vaak een speld horen vallen. Ik geef je 1 minuut... schrijf voor jezelf op wat het Evangelie is. Kun je dat? Het Evangelie wordt door Paulus omschreven in vier duidelijk zinnen: (1) Christus is gestorven. Hij voegt daar twee zinsneden aan toe: (a) voor onze zonden, wat Zijn sterven heel persoonlijk maakt en ook omschrijft waarom het belangrijk is dat Jezus stierf. Het zondeprobleem MOET deel van het Evangelie zijn. Sla het beslist niet over. Het tweede is (b) overeenkomstig het OT, wat het Evangelie verankert in het Woord van God en de beloften in het OT. (2) Christus is begraven. Dat betekent dat Hij echt dood was... Hij werd begraven volgens Joodse traditie en dan is het duidelijk dat Hij niet moe was of buiten westen was geraakt. Hij was drie dagen in het graf. (3) Christus is opgewekt of opgestaan. Hier volgens weer twee belangrijke punten: (a) op de derde dag (heel specifiek) en (b) overeenkomstig het OT. Weer heel duidelijk een vervulling van het OT. Als laatste punt blijkt (4) Christus is verschenen aan een hele lijst van personen. Ooggetuigen bevestigen dat Zijn opstanding écht is gebeurd.De Getuigenissen
Je kunt deze verzen niet lezen zonder de overtuiging dat de ooggetuigen overtuigend zijn. In chronologische volgorde worden ze allemaal opgenoemd... daarom dat er ook verdubbeling is. Als laatste wordt Saulus genoemd. Wat kan van een vervolger een verkondiger maken? Toch alleen een duidelijk en overtuigende Evangelie? En dat prediken wij!

Dat is de boodschap dit Paulus duidelijk wil laten klinken... en ik met hem.

IK VERMAG ALLE DINGEN
Filippenzen 4:10-18

We hebben met vijf preken de imperatieven van Filieppenzen 4 bestudeerd: blijdschap (4), buren/broers - vriendelijkheid (5), bekendmaken (6-7), bedenken (8) en bewerken (9). Dit noem ik "terug naar de basis" omdat dit cruciale onderdelen zijn van wat het betekent om in en uit het geloof te leven. Paulus zet deze dan ook, onder leiding van de Heilige Geest, in een opdrachtsvorm: dit MOET je doen. Hij is nog niet klaar met wat hij aan deze gelovigen in Filippi wil leren, want in vers 11 keert hij tot een heel praktisch voorbeeld dat voortkomt uit een specifieke omstandigheid dat Paulus uitvergroot over alle omstandigheden.

Het medeleven van deze Gemeente
Paulus noemt een heel specifiek voorbeeld waar hij dankbaar voor is: dat deze Gemeente aan het denkt. Dit is een herinnering dat dagelijks is ("u hebt ook wel steeds aan mij gedacht" v.10), maar ook heel specifiek voor datgene waarin deze Gemeente specifiek voor Paulus heeft gedaan ("ik heb alles ontvangen en ik heb overvleod; ik ben nu geheel voorzien..." v.18). Deze Gemeente heeft niet alleen nu, maar ook in het verleden op een bijzonder en opvallende manier voor Paulus gezorgd. Het smeedt hen als broeders samen. Ze denken aan elkaar en dit denken bloeit ook op, wanneer daar gelegenheid voor is. Wij zouden hier ook een voorbeeld aan mogen nemen... mijn beoordeling van onze Gemeente is dat wij erg vrijgevig zijn en omzien naar de noden die door o.a. de werkgroep zending worden genoemd. Zijn we dat ook voor elkaar? Dat je aan elkaar denkt? Dat het weer opbloeit? En dat je naar elkaar omziet? We leven in een cultuur waarbij we heel makkelijk en snel dingen kunnen oplossen met geld en dat we voorzien in financiele noden. Maar wat als de nood niet financieel is? Wat als er tijd van je wordt verlangt? Tijd om op bezoek te gaan... tijd om elkaar te zien... tijd om naar elkaar te luisteren... tijd om van elkaar te houden. Zijn we dan net zo vrijgevig?

De overtuiging van Paulus
Paulus wil niet dat deze Gemeente denkt dat hij afhankelijk is van hun "denken" en dat hij op één of andere manier gebrek heeft geleden. Vervolgens schrijft hij twee bijzondere verzen over wat hij geleerd heeft. Lees deze twee verzen een paar keer over. Is dit jouw beleving? Veel en weinig... rijkdom en armoede... veiligheid en gevaar... Paulus heeft het allemaal gekend. Hij wijdt hier in 2 Korintiërs 1 en 11 over uit, waarbij hij even laat doorschemeren wat zijn leven is geweest in dienstbaarheid van de Heer. Maar dit leidt tot zijn sterke conclusie: "Ik vermag alle dingen in Hem die mij kracht geeft." (v.13) Alle dingen is niet dat ik zomaar alles kan... het is opgebonden in de context van alle uiteenlopende omstandigheden... Paulus zegt dat hij tegen alles bestand is door de kracht van Christus. Door Christus kan ik het aan. Is dat jouw beleving? Dat ondanks alle dingen die er kunnen gebeuren en waar wij voor kunt staan, dat jouw overtuiging is dat je het door Christus aankunt?

En als je dan hoofdstuk 1 leest begrip je deze instelling van Paulus: "Het leven is mij Christus!" (1:21) Het draait voor Paulus alleen maar om Christus in dit leven... en sterven is dan gewin, omdat je dan bij Hem mag zijn. Een bekende predikant zei eens dat wij allemaal tussen Filippenzen 1:21 en 2:21 leven... één van deze twee zinnen is ons motto voor het leven. Mijn vraag vanmorgen: Wat is jouw motto? Waar leef jij voor? Christus of je eigen belangen?

De Bekendste Psalm

Deze Psalm is in twee delen - twee helften - geschreven: verzen 1-4a en verzen 4c-6. In de eerste helft wordt het metafoor van de Herder gebruikt en in de tweede helft het metafoor van de Gastheer. Leiding en goede zorg is het karakteristiek van de Heere die mijn herder is en goedheid en goedertierenheid is het karakter van de Heere die mijn gastheer is. Het numerisch midden is 4b: U bent bij mij. Dat betekent dat in het Hebreeuws deze drie woorden (U bent bij mij) worden omringd met 26 woorden aan de voorkant (De Herder) en aan de achterkant (De Gastheer). Nog één opmerking over het structuur van de Psalm. Verzen 1 en 6 vormen een inclusio - een literaire envelop, waarbij de Verbondsnaam van God: de HEERE (Yahweh), de Eeuwige Getrouwe God het lied (mizmor - v.1) van David omringen.
De hele structuur van de Psalm onderstreept de nabijheid van de HEERE, de Eeuwige Getrouwe God, die voor David "U bent bij mij" is van dit leven tot in de eeuwigheid.

Mijn Herder
Het metafoor van herderschap komt tot uiting in de werkwoorden die David hanteert: Hij doet mij nederliggen, Hij leidt mij zachtjes, Hij verkwikt mij. Groene, grazige weiden en stille wateren zijn voor een schaap van uiterst belang: een schaap wordt geleid naar de gewassen die goed voor het beest zijn; en rustige wateren zijn van belang, want bij snelstromend water is er kans dat een schaap omvalt. Het juiste voedsel en rustgevende omstandigheden leiden tot een verkwikte ik. Hij leidt mij op gangbare wegen - deze uitdrukking heeft natuurlijk een dubbele bedoeling. Ten eerste paden die voor een schaap niet te moeilijk of ongangbaar zijn. Ten tweede (met een hint naar Psalm 1) paden die rechtvaardig zijn - die geestelijk gangbaar voor mij (de persoon) zijn. De Herder doet dit omwille van zijn naam: God heeft zich aan David verbonden en daarom zorgt Hij zo voor Hem.
Zelfs al is het pad gevaarlijk - de schaduw van de dood - vreest David geen kwaad, omdat Hij heeft leren vertrouwen in zijn herder en de overtuiging waar deze Psalm naar wijst: U bent bij mij.Mijn Heer

Het metafoor van de gastheer komt to uiting in de tafel die gereed staat, de eer voor de uitgenodigde (zalving met olie) en de beker die nooit leeg is. Dit is een royaal feest en een groot feestmaal dat binnen het zicht, maar buiten het gevaar van de vijanden plaatsvindt. Het wekt de emotie van jaloezie op, omwille van de eer die de gastheer aan zijn uitgenodigde gast geeft. In plaats van vijanden die hem achtervolgen omschrijft David de goedheid en verbondstrouw van de gastheer die hem levenslang zullen achtervolgen. Weer wordt het duidelijk dat gevaar wordt weggehouden, omdat de HEERE bij hem is. En hoe lang zal dit zijn hoop en zekerheid zijn? Eeuwig. Tot in lengte van dagen zal David in het huis van de HEEERE verblijven.

Conclusie
Mijn Herder zorgt voor mij. Mijn Heer eert mij. Gods trouw omringt en doordrenkt deze Psalm: U bent bij mij! En mis hierin niet de verandering van het persoonlijk voornaamwoord. David weet van zijn herder in de 3e persoon enkelvoud, maar het dal brengt de 2e persoon enkelvoud: U bent bij mij. Juist in de donkere dalen wordt Gods aanwezigheid persoonlijk. Hij is als Herder en Heer volledig betrouwbaar en dichtbij!