Εγώ, παραιτούμαι!

Το Εγώ Παραιτούμαι ολοκληρώνεται με μερικές ακόμα ιστορίες από τα Κάτω Πατήσια.

Χρεώσεις με βάση τα χιλιόμετρα, χρεώσεις με βάση την υπηρεσία, χρεώσεις με βάση την ημερομηνία...Γενικώς στην καθημερινότητά μας χρεωνόμαστε από εφαρμογές για υπηρεσίες που δυσκολευόμαστε να κατανοήσουμε. Μπορεί κάποιος να μας εξηγήσει το γιατί;

Το πρόβλημα με τους τουρίστες δεν αφορά πλέον μόνο τις Κυκλάδες τον Ιούλιο και τον Αύγουστο. Αφορά και την Αθήνα που για να βρεις να κάτσεις ακόμα και στο πιο παρακμιακό χαμαιτυπείο της γειτονιάς σου πρέπει να κλείσεις τραπέζι μια εβδομάδα πριν.

Ένα αλλόκοτο σημείωμα σε ένα ταμπλό φορτηγού στα Κάτω Πατήσια, το ανατριχιαστικό Raw και το πιο κουλό πράγμα που μου έχει συμβεί σε σινεμά.

Πυραμίδες, φαλάφελ, καμήλες, η Αγορά του Αλ Χαλίλι και ένα χαμένο αεροπλάνο από Κάιρο για Αθήνα. Ένα επεισόδιο γεμάτο με τραγελαφικά σκηνικά από την πρωτεύουσα της Αιγύπτου.

Πώς είναι να βγαίνεις μόνος για ποτό και γιατί κάποιοι άντρες επιμένουν να φορούν τζιν και κλειστά παπούτσια το 2024 ακόμα κι αν έξω έχει 40 βαθμούς.

Στο σημερινό επετειακό επεισόδιο, συγκεντρώσαμε τα 10 πράγματα που μας έμαθαν οι καλεσμένοι και οι συμπαραγωγοί του podcast για τη ζωή.

Υπάρχει ρατσισμός απέναντι σε γειτονιές; Μια βόλτα από τα Κάτω Πατήσια και τα Εξάρχεια μέχρι το Ντιτρόιτ και την Ισλανδία έχει την απάντηση.

Ένα επεισόδιο-μανιφέστο για πώς θα έπρεπε να αντιμετωπίζουμε την εργασία μας αποτινάσσοντας από επάνω μας το σύνδρομο της εποχής που μας θέλει να μην ζητάμε παρά μόνο να δίνουμε.

Σε αυτό το επεισόδιο ήρθε η ώρα να κλείσουμε το saga με τους μάστορες, να πάμε μια βόλτα με το ChatGPT στα Κάτω Πατήσια και να ψάξουμε απελπισμένα για να βρούμε φασόλια μαυρομάτικα.