Πέρα από την ασθένεια του τίτλου, στο σημερινό επεισόδιο, θα μιλήσουμε και για το πώς είναι να πάσχεις από τη νόσο του κιθαρίστα χωρίς να έχεις αγγίξει ποτέ σου κιθάρα.

Ο κώδικας ασφαλείας της πολυκατοικίας στα Κάτω Πατήσια που έσπασε, το Υπουργείο Υγείας που θα μας βάλει να πληρώνουμε από την τσέπη μας και μετά θάνατον και μια γκουφιά που καλό είναι να μην κάνεις την πρώτη σου εβδομάδα στη δουλειά.

Τρία σημειώματα ενός διαχειριστή στην είσοδο μιας πολυκατοικίας αποδεικνύουν ότι δεν πρόκειται για μια περιοχή παίξε-γέλασε.

Κούτες, σακούλες σκουπιδιών, κούτες, υδραυλικοί, ηλεκτρολόγοι, κούτες, μαραγκοί, κλειδαράδες, σακούλες σκουπιδιών, κούτες. Και μερικές ακόμα κούτες.

Πληκτρολόγησα «greek speakers wanted» στο google, αισθάνθηκα τυχερός, πάτησα enter και τα υπόλοιπα είναι ιστορία.

Μια κουβέντα με έναν από τους μεγαλύτερους Έλληνες διηγηματογράφους της νέας χιλιετίας, ο οποίος απαντά -ως επί το πλείστον- με στίχους του Λέοναρντ Κοέν.

Ένας ηθοποιός μάς μιλά για όλα εκείνα που κατά καιρούς τον έχουν φέρει ένα βήμα από το να πει «Εγώ, παραιτούμαι!» και να εγκαταλείψει την υποκριτική.

Πώς μια ληστεία σε μια υπόγεια διάβαση της Συγγρού σχετίζεται με τη δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος και με μια φωτογραφία του Νίκου Ρωμανού.

Το σημερινό επεισόδιο αποτελεί μια ευγενική υπενθύμιση προς όλους μας ότι καλό είναι όσο καλά και αν περνάμε κάνοντας κάτι, μία στο τόσο να κάνουμε και ένα διάλειμμα.

Εξετάσεις αίματος, ανατριχίλες, παρολίγον λιποθυμίες και μια επέμβαση με ολική νάρκωση κατά τη διάρκεια της οποίας ήμουν σχεδόν σίγουρος ότι θα ξυπνήσω.