Όταν ωρίμασα αρκετά, ώστε να σταματήσω να κατηγορώ τους γονείς μου για όλα όσα αισθανόμουν ότι δεν είχαν κάνει σωστά στην ανατροφή μου, τότε και μόνο άρχισα να διακρίνω τις δικές μου αστοχίες με τα δικά μου παιδιά και να θεραπεύω, παράλληλα, τον ανήλικο εαυτό που ζούσε κάποτε μέσα μου. Σε αυτή τη διαδικασία θεραπείας, δεσμεύτηκα απέναντι στον εαυτό μου σε μία σειρά από απλές, φαινομενικά συμπεριφορές της γενιάς των γονιών μου που ήξερα ότι δεν θα αναπαράγω, ποτέ.
Συντάκτρια: Ελένη Παπαϊωάννου
Κατηγορία: Living, Ψυχολογία