Έχω Γεράσει

Έχουμε άραγε απομακρυνθεί τόσο πολύ από την πρακτική τριβή στη σύγχρονη εποχή, που ψάχνουμε απεγνωσμένα να δημιουργήσουμε τεχνητά crafts (αντί εννοείται να αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα στον πυρήνα του);

maybe the struggle IS the point

Καλή ακρόαση :)

Έψαξα πολύ για ένα πιο σεφερλίδικο τσιτάτο για να ξεκινήσω την περιγραφή του επεισοδίου, αλλά μεχ.. i dont have it i me i guess.

Σε αυτό το επεισόδιο, λοιπόν, (παρά)μιλάμε για το ροζ — ένα χρώμα που μοιάζει αθώο, αλλά φέρει μαζί του ολόκληρες ιστορίες γύρω από το φύλο, τη θηλυκότητα και το πώς μαθαίνουμε να βλέπουμε τον εαυτό μας.

Από το ροζ ως σύμβολο «κοριτσίστικης» ταυτότητας, μέχρι την περίφημη “I hate pink phase” , τι ακριβώς απορρίπτουμε όταν αρχίζουμε να "μισούμε" το ροζ;

Άσμα της εβδομάδας: My honest face - Inhaler

Χελλόυ φρεντς!

Πρώτη ραντομίλα του actual φθινοπώρου (θα έλεγε κανείς), και τι μαρτυρά καλύτερα Οκτώβρη από λίγα performative παραμυθένια βάιμπς. Έλα τώρα που δεν είσαι τις χρυσόσκονης...

Ένιγουέι, μια στροφή γύρω από τις σκέψεις μου, για εσάς που -όπως και εγώ- τη θέλετε λίγο τη μαγεία σας

Μονό που, spoiler alert, μάλλον βρίσκεται στο πολύ primitive ένστικτό σου

Enjoy with glitter

Hello Hell-oh!

...και θα ξεκινήσω με ερώτηση: Μήπως το girlboss ήταν τελικά η “alpha male / red pill” εκδοχή του corporate feminism;

Άτσα! Εδώ σε θέλω φιλενάδα.

Από το “lean in”, το hustle culture και το “content grinding”, μέχρι τη στιγμή που το girlboss έγινε meme, κατέληξε cringe και — για πολλούς — μια εκδοχή ενδυνάμωσης που τελικά αναπαρήγαγε τις ίδιες δομές που υποτίθεται ότι αμφισβητούσε.

Σήμερα το πιάνουμε από την αρχή, και βλέπουμε που θα μας βγάλει.. as always!

Άσμα της εβδομάδας: A Different Kind Of Happiness - Nothing But Thieves

https://www.roemagazine.com/article/the-girlboss-was-basically-just-patriarchy-in-lipstick

Καλώς ήρθατε στην ΤΡΙΤΗ κατά σειρά ραντομίλα της νέας σεζόν (η οποία προοριζόταν να είναι η 2η, αλλά η ζωή είχε δυστυχώς πιο έκτακτη επικαιρότητα). Ποιος θα το περίμενε όμως, ότι δεν έχω βρει ΑΚΟΜΑ το ρυθμό μου(?). Bear with me και θα βγει η ζωή, μη μου στεναχωριέστε.

Για σήμερα έχουμε, αξιοζήλευτη τρίτη ηλικία, ράντομ updates που δεν ζήτησε κάνεις (aka. fillers), και το μοναδικό κόνσεπτ που κολλάει σε κάθε θέμα που πιάνω σε αυτή τη ζωή: μανάδες.

Enjoy

Χελλόου χελλόου!

Καλώς σας βρίσκω σε αυτό το - ίσως λίγο πιο συμμαζεμένο - προτελευταίο σεπτεμβριανό επεισόδιο. Αρχίζει και με χτυπά η φθινοπωρινή ψύχρα κατακούτελα και ξεκινάμε σιγά σιγά να μπαίνουμε στα εβδομαδιαία μου triggers.

Για σήμερα έχουμε λίγο ξεφόρτωμα, λίγο συναισθηματική εξάντληση και το κλασικό μας αχρείαστο commentary.

Άσμα της εβδομάδας: Mary on a cross - Ghost

Αυτή τη φορά συναντιόμαστε μούρη με μούρη σε μια έκτακτη ραντομίλα, γιατί δυστυχώς μας πρόλαβε η επικαιρότητα. Ο Γιώργος Μαζωνάκης ήταν και θα είναι μια μεγάλη μου συμπάθεια στην ελληνική μουσική σκηνή, οπότε δεν μπόρεσα να συγκρατήσω την παρόρμησή μου να μιλήσω στο κενό, για τις λίγες σκέψεις μου προς τιμήν του.

Αν και δεν ήταν η καλύτερή αφορμή να βρεθούμε ιντερνετικά, ας κάνουμε λίγο group therapy.

Άλλο ένα αψιλολόγητο επεισόδιο, χωρίς αρχή-μέση-τέλος, ώστε να νιώσετε την raw και ανεμπόδιστη ροή του λόγου μου, με μια ανάσα (ναι, δεν ξέρω γιατί σας τιμωρώ έτσι).

Εφόσον λοιπόν, έχουμε καταλήξει ότι το yapping είναι επίσημα το μεσαίο μου όνομα, power through and enjoy the ride.

Άσμα της εβδομάδας: Marianne - Fontaines D.C.

Είναι Παρασκευή, είναι Σεπτέμβρης, και αν κάτι σημαίνει αυτό, είναι ότι έχουμε την πρώτη Ραντομίλα της σεζόν!

Για σήμερα έχουμε ένα μικρό recap σκέψεων, λίγο μαγεία και λίγο πίστη στα θεία. Bear with me, it's gonna be a weird ride.

xx

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΕΙΠΑΜΕ; Μετά απο ένα μήνα καλοκαιρινής αποχής και ψυχολογικού recharge (έστω ότι), το Έχω Γεράσει είναι ξανά εδώ, για να σας κρατήσει συντροφιά στην προ-φθινοπωρινή κατάθλιψη και επιστροφή στην (κατά τα άλλα αγαπημένη) ρουτίνα.

Relax and σύνταξη manifest (and maybe listen to some post-punk)

Peace out

Άσμα της εβδομάδας: New Noise - Refused