ลูกศิษย์วัดมาขอธรรมะจากคุณยาย ท่านจึงสอนว่า ไม่ว่าใครจะว่ายาย เถียงยาย หรือทะเลาะกับยาย จะเป็นลูกศิษย์ใกล้ชิด หรือเป็นผู้ใหญ่กว่า เวลามีอารมณ์ ก็ว่ายาย ต้องอย่างนั้น อย่างนี้สิ ยายจะเงียบ ยอมแพ้เขาไปก่อน ให้เขาพูด ๆ และว่าไป ยายจะเอาชนะทุกคนด้วยความเงียบก่อน เขาพูดไป พอเหนื่อย ก็หยุดเอง ปล่อยให้เขาโกรธ มีอารมณ์ว่าไปคนเดียว ยายเงียบอย่างเดียว ยายเอาชนะทุกคนแบบนี้มาทั้งนั้น ยายนิ่งเงียบ ดิ่งธรรมะดูภายใน แล้วยายก็ชนะ

อย่าเอาบุหรี่ไปถวายนะ

หน้าที่ของนักบวช

อดทนต้องมีท่านะ อดทนเหลวไหล  เลอะเทอะ  ก็ใช้ไม่ได้  อดทนต้องมีท่า

ถ้าอดทนมีท่าจะต้องอดทนอย่างไร  เราทำสวนใกล้กันเป็นชาวสวน  ทำสวนใกล้กัน  เขาก็ทำสวน  เราก็ทำสวน  แต่มันพอๆ กันเสมอๆ กัน  เราก็อยากให้มันดีกว่าเขานะ  ให้เขาแพ้เราให้ได้ อยากได้ดีกว่าเขา  ให้เขาแพ้เราให้ได้  นั่นคือ  อภิชฌา  อยากจะรุกเจ้าเสียมั่ง อยากจะทอนกำลังเจ้าเสียมั่ง ให้เรามีสมบัติดีกว่า คุณสมบัติดีกว่า เกิดขึ้นแล้ว

ถ้าว่าจิตขยับขึ้นเช่นนี้ คิดท่านี้ อยากจะให้ดีกว่าเขา นี่เป็นอภิชฌาแล้ว

จาก คำสอนหลวงปู่ Podcast : 🍎Apple   https://apple.co/2UavIP0 ;  📻 Spotify https://spoti.fi/2wJlVWq

คำว่าจิตนี่แหละ เป็นดวงใสเท่าดวงตาดำข้างนอก ใสเกินใส ปกติมโน ใจเป็นปกติ คือภวังคจิต จิตที่เป็นภวังคจิตน่ะ ใส เหมือนยังกับน้ำที่ใส ใสเหมือนยังกับน้ำที่ใสนะ

จิตที่ใสนั่นแหละ เหมือนน้ำแดงเข้าไปเจือเสียแล้ว มันก็ปนเป็นนะซี นี่เป็นอย่างนั้นหนา

เมื่อจิตระคนด้วยราคะ เหมือนน้ำแดงเข้าไปเจือเสียแล้ว

เมื่อจิตระคนด้วยโทสะ เล่า เหมือนยังกับน้ำเขียวน้ำดำเข้าไปปนระคนเสียแล้ว

จิตระคนด้วยโมหะ เหมือนน้ำตมเข้าไป ระคนเสียแล้ว

ไอ้จิตใสนะมันก็ลางไป

จากพระธรรมเทศนาเรื่อง "สุขที่สัตว์ปราราถนาจะพึงได้"

จาก คำสอนหลวงปู่ Podcast : 🍎Apple   https://apple.co/2UavIP0 ;  📻 Spotify https://spoti.fi/2wJlVWq

เมื่อมีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นกับตัวเรา ต้องเอา ธรรมขึ้นมาพิจารณาเสมอว่า เป็นอย่างไร อย่าให้เราหลงเพลิดเพลินไปตามกิเลส เดี๋ยวเรา จะเป็นเหยื่อของกิเลสเปล่า ๆ ต้องพยายามตรึกอยู่ในธรรมะตลอดเวลา เมื่อมี อะไรเกิดขึ้น ปัญญาที่เกิดจากการนั่งธรรมะจะช่วยให้เรา รู้ในสิ่งที่ถูกต้องมากที่สุด วันหนึ่ง ๆ ผ่านไปอย่างรวดเร็ว เดี๋ยววันเดี๋ยวคืน เดี๋ยวก็อาทิตย์ เดี๋ยวเดือนเดี๋ยวปี ลองพิจารณาดูเถิดว่า เวลาล่วงไป ๆ เราทำอะไรบ้าง เราต้องพิจารณาอยู่เสมอว่า เราดำเนินชีวิตตาม จุดมุ่งหมายของเราหรือเปล่า ? เราควรทำสิ่งใดบ้าง ? ควรเว้นสิ่งใดบ้าง ? การกระทำครั้งนี้ เหมาะสมกับตัวเราและฐานะเราแล้วหรือ ? ต้องพิจารณาอยู่เสมอ อย่าได้หลงตัวเอง

เกิดเป็นคน มันต้องหามงคลใส่ตัว ชีวิตถึงจะเจริญได้ จะต้องนึก ต้องคิดหามงคลใส่ตัว คิดแต่เรื่องดี ๆ ที่เป็นมงคล ใจถึงจะเจริญได้ ถ้าใจดี คำพูดก็เป็นมงคล ทำอะไรก็จะเป็นมงคลไปด้วย

กฎแห่งกรรมเรื่องที่ต้องเรียนรู้

คนทุกคนมีสิทธิ์บรรลุธรรม

เพราะติดสุขในภพเหล่านี้แหละเรียกว่า ติดสุขน้อย ไม่ใช่สุขใหญ่

สุขใหญ่ คือ สุขอันไพบูลย์ ให้ละสุขน้อยอันนั้น เมื่อไปถึงแล้วก็ไม่ติด สุขหนักขึ้น ไม่ถอยเลย ไม่ได้หยุดอยู่กับที่ สุขทวีขึ้นไปเหล่านี้เลย ไม่มีถอยกลับ

นี่ต้องนับว่าวิชชาวัดปากน้ำ  วิชชาสมถะวิปัสสนาเดินให้ถูกแนวนั้นทีเดียว  เข้าถึงธรรมกายให้ได้  เข้าถึงธรรมกายเป็นลำดับไป  ยิ่งใหญ่ไพศาลนับประมาณไม่ได้  จะไปพบพระพุทธเจ้า  พระนิพพาน  พระอรหันต์  ก็รู้ตัวทีเดียวว่า  เราเกิดมาเป็นมนุษย์พบพระพุทธศาสนา  ได้รู้จักของจริง เห็นของจริงอย่างนี้ ไม่เสียทีที่พ่อแม่อาบน้ำป้อนข้าวมา อุ้มท้องมาไม่หนักเปล่า แม้บุคคลที่จะทนไว้ด้วยเศียรเกล้าก็ไม่เมื่อยเปล่า ไม่หนักเปล่า

จากพระธรรมเทศนาเรื่อง "สุขที่สัตว์ปราราถนาจะพึงได้"

จาก คำสอนหลวงปู่ Podcast : Apple https://apple.co/2UavIP0 ; Spotify https://spoti.fi/2wJlVWq