euroradio.fm

Звесткі пра ўмяшальніцтва Масквы ў прэзідэнцкія выбары ў ЗША выклікалі абурэнне не толькі ў грамадзян гэтай краіны, але і ва ўсім цывілізаваным свеце. Але то ЗША. У выпадку ж умяшальніцтва Масквы, як палітычнага кіраўніцтва, так і расійскіх спецслужб, у беларускія выбары гэта не толькі практычна нікога не абурала ў Беларусі, але і віталася. Маўляў, мы ж не чужыя адно аднаму. Часам нават змаганне за падтрымку Крамля вялося ў шэрагах апанентаў Лукашэнкі. Сам жа ён у гэтым забегу на ўвагу Крамля быў найчасцей наперадзе ўсіх.

Якія пагрозы нясе расійскі ўплыў на сітуацыю ў краіне і чым небяспечная сітуацыя з будучымі “выбарамі”? Ці існуе верагоднасць пачатку ваеннага супрацьстаяння Расіі і NATO і якое месца адведзенае Беларусі? Што адбываецца ў шэрагах беларускіх дэмсіл і ці ёсць у іх магчымасць уплыву на сітуацыю ў краіне? Гэтыя ды іншыя тэмы абмяркоўваем у штотыднёвым жывым эфіры Еўрарадыё з кіраўніком варшаўскага Цэнтра палітычнага аналізу і прагнозу, доктарам палітычных навук Паўлам Усавым

Школьнікі-спецслужбісты і ашуканец-GPT — "Раніца з Еўрарадыё" за 17 студзеня by Euroradio

Дэпутаты-лукашысты і манты feat. дранікі — Еўразум за 16 студзеня |Новости Беларуси за 16 января by Euroradio

Напачатку студзеня бягучага года з афіцыйным візітам Варшаву наведала Святлана Ціханоўская. Сярод шэрагу іншых сустрэч на самых розных узроўнях, узяла яна ўдзел і ў сустрэчы прадстаўнікоў беларускай дэмакратычнай супольнасці з віцэ-міністрам МУС Польшчы прафесарам Мацеем Душчыкам. Як паведамлялася, “падчас сустрэчы абмяркоўваліся важныя для дзясяткаў тысяч беларусаў у Польшчы пытанні легалізацыі”.

Якія канкрэтна пытанні, звязаныя з легалізацыяй беларусаў у Польшчы, на сёння самыя балючыя і актуальныя? Ці існуе магчымасць для станоўчага вырашэння гэтых пытанняў і колькі часу на гэта можа спатрэбіцца? Што апроч легалізацыі клапоціць беларусаў у Польшчы і дзе па гэтых праблемах атрымаць кансультацыю і дапамогу? На гэтыя ды іншыя пытанні ў эфіры Еўрарадыё адказвае кіраўніца аддзела прававой дапамогі Цэнтра беларускай салідарнасці Вольга Дабравольская

Bild публікуе магчымы сцэнар падзеяў бліжэйшых месяцаў, які разглядаецца Бундэсверам. Паводле гэтага сцэнара, у снежні 2024 года варта чакаць эскалацыі ў Калініградскай вобласці, у раёне Сувалкскага калідора. Пасля чаго да межаў Расіі і краін Балтыі, а таксама ў Беларусь будуць сцягнутыя расійскія войскі. Узброеные сілы Беларусі будуць уцянутыя ў канфлікт на тэрыторыі краін Балтыі і Польшчы. У 2025 годзе могуць пачацца поўнамасштабныя баявыя дзеянні паміж Расіяй і NATO, сцвярджаюць эксперты.

Ці сапраўды гэта сцэнар, да якога рыхтуецца Бундэсвер, ці гэта не больш, як адзін з варыянтаў штабных гульняў ваенных? Чаму замест пашырэння ваеннай дапамогі Украіне на Захадзе шырацца настроі “прымусу да перамоў Украіны з Пуціным”? Як смерці апанентаў Лукашэнкі за кратамі мяняюць рэжым і да чаго прывядзе гэта супрацьстаянне ў грамадстве? Гэтыя ды іншыя тэмы абмяркоўваем у штотыднёвым жывым эфіры Еўрарадыё з палітычным аглядальнікам, гісторыкам Аляксандрам Фрыдманам

Дырэктар “Беларускай ініцыятывы” Chatham House Рыгор Астапеня падрыхтаваў да публікацыі даклад з інтрыгоўнай назвай “Якую Беларусь хочуць беларусы?” У ім ідзе размова пра два вобразы краіны, якія існуюць у Беларусі сёння. Першы — гэта Беларусь Аляксандра Лукашэнкі, пабудаваная на аўтарытарным праўленні, калясавецкай ідэнтычнасці і знешнепалітычнай арыентацыі на Расію. Другая Беларусь — гэта краіна, якую ўяўляе дэмакратычны рух, чыім галоўным палітыкам цяпер з’яўляецца Святлана Ціханоўская. Гэта вобраз дэмакратычнай краіны з рынкавай эканомікай, які абапіраецца на нацыяльны праект ідэнтычнасці і мае выразную празаходнюю арыентацыю. Абодва гэтыя вобразы маюць сфармаваныя буйныя групы прыхільнікаў, але ў той ці іншай ступені супярэчаць уяўленням беларусаў, супярэчаць таму, чаго хочуць беларусы, сцвярджае аўтар даклада.

У чым адметнасць вобразаў Беларусі па-лукашэнкаўску і Беларусі, якую ўяўляе дэмакратычны рух? Чаму ні адзін з гэтых праектаў не адпавядае таму, чаго насамрэч хочуць беларусы? Што з сябе ўяўляе ідэальны вобраз Беларусі, пра які беларусы мараць, і ці існуе гэты вобраз наогул? На гэтыя ды іншыя пытанні ў эфіры Еўрарадыё адказвае дырэктар “Беларускай ініцыятывы” Chatham House Рыгор Астапеня.

Напярэдадані так званага “адзінага дня галасавання” ў Лукашэнкі анасавалі амністыю. Праўда, прысвечаную не “выбарам”, а чарговай юбілейнай даце вызвалення Беларусі. І пачалося абмеркаванне каатэгорый, якія заслугоўваюць амніставання. Адначасова прапануецца аблегчыць пакаранне для тых, хто заняты ў сферы сэкс-паслуг. Толькі гаворка тут не пра жанчын, якія тыя сэкс-паслугі надаюць, а пра… сутэнёраў.

Пра тое, чаму рэжым больш шкадуе арганізатараў сэкс-паслуг, а не ахвяр гэтых “арганізатараў”, чым расійскім чыноўнікам не дагадзілі гендарна-нейтральныя прыбіральні, а таксама пра хатні гвалт у разуменні “Міністра МУС Кубракова”, мы і разважаем з гендарнай даследчыцай Ірынай Сідорскай у чарговым выпуску Gender Gap

Адзёр ля Брэста і барацьба за моладзь — "Раніца з Еўрарадыё" за 16 студзеня by Euroradio

Падаражэнне крэдытаў і бедныя медыя — Еўразум за 15 студзеня |Новости Беларуси за 15 января by Euroradio

Колькасць канфліктаў у свеце павялічваецца. І з’яўляюцца новыя рызыкі і выклікі. І гэта ўжо не пра ХАМАС і Ізраіль, а пра пачатак актыўнага супрацьдзеяння атакам хусітаў ваенных ЗША і Вялікабрытаніі. З ішага боку ў Тайвані перамог на прэзідэнцкіх выбарах кандыдат, які вельмі не даспадобы Кітаю, што можа таксама накаліць абстаноўку ў тым рэгіёне яшчэ больш. А яшчэ набліжаюцца выбары ў Еўрапарламент, рост у Еўропе папулярнасці правых партый і левых настрояў у грамадстве… Усё гэта адцягвае ўвагу свету ад вайны ва Украіне і злачынстваў лукашэнкаўскага рэжыма.

Што і хто стаіць за хусітамі і адкуль у іх смеласць канфліктаваць з ЗША? Да якіх наступстваў мгуць прывесці вынікі выбараў у Тайвані, у тым ліку ў нашым рэгіёне? Да чаго можа прывесці рост у Еўропе папулярнасці правых партый і як гэта паўплывае на стаўленне да вайны ва Украіне і да рэжыму Лукашэнкі? Гэтыя ды іншыя тэмы ў штотыднёвым жывым эфіры Еўрарадыё абмяркоўваем з дацэнткай, кандыдаткай гістарычных навук, незалежнай эксперткай Розай Турарбекавай