Апошнія дні большасць публічных абмеркаванняў тым ці іншым чынам звязаная са знаходжаннем наймітаў з “Вагнера” ў Беларусі. Уладальнік гэтай прыватнай вайсковай кампаніі Прыгожын, гаворачы пра прыезд сваіх падначаленых у нашу краіну, чамусьці найперш звярнуў увагу на “рэакцыю” беларусак: нібыта яны ў захапленні ад з’яўлення такіх патэнцыйных кавалераў…

Гэтыя словы і саму сітуацыю абмяркоўваем з доктаркай навук і гендарнай даследчыцай Ірынай Сідорскай

Няўдалы тур пад назвай “Кіеў за тры дні” не стаў навукай ні для крамлёўскага, ні, відаць, для драздоўскага стратэгаў. Праўда, цяпер аб’ектам сваіх планаў па “ўратаванні рускамоўных” і сусветнай стабільнасці яны абралі Украіну. Адзін расказвае пра “імперскія планы кіраўніцтва Польшчы”, другі радасна вязе першаму ў якасці доказа “польскага вераломства” чарговыя мапы са словамі “а я вам зараз пакажу”. А яшчэ ёсць нібыта “нічыйныя” вагнераўцы, якія так хочуць “на экскурсію ў Варшаву і Жэшуў”.

Што прымушае Лукашэнку паўтараць практычна ўсе трызненні Пуціна і што стаіць за яго словамі пра “ратаванне” Заходняй Украіны? Ці існуе пагроза, што “вагнераўцы” ў Беларусі выключна для таго, каб ствараць напружанне ля польскай мяжы? Якую небяспеку найміты ўяўляюць для грамадзян Беларусі і як на вайну ва Украіне ўплывае пазіцыя ЗША што да атак на Крэмль? Гэтыя ды іншыя тэмы ў штотыднёвым жывым эфіры Еўрарадыё абмяркоўваем з палітычным аглядальнікам, гісторыкам Аляксандрам Фрыдманам

230724 - ZOOM - Ці верыць Лукашенка сваім картам? by Euroradio

У чарговы свой “еўрапейскі тур” выправіўся галоўны казачнік Беларусі Аляксандр “Маляваныч” Ждановіч. І гледзячы на ажыятаж, з якім яго сустракалі прыхільнікі ў Вільні, Беластоку ды Варшаве, беларусы паспелі засумаваць па яго выступах і майстар-класах. Нягледзячы на тое, што беларускіх імпрэз што ў Вільні, што ў Польшчы цяпер вельмі багата…

Што цікавага вязе ў сваім творчым чамадане актор, чым парадуе прыхільнікаў гэтым разам? Якую ролю культурныя імпрэзы адыгрываюць у захаванні беларусамі сваёй ідэнтычнасці? На гэтыя ды іншыя пытанні ў эфіры Еўрарадыё адказвае актор і вядоўца Аляксандр “Маляваныч” Ждановіч.

Чарговы раз Лукашэнка падхапіў трызненні Пуціна і пачаў развіваць тэму “паўсюль ворагі”. Да ўсяго, яму так, відаць, спадабалася колькасць мемаў, што спарадзіла яго стэндап-шоу з картамі, што ён вырашыў адыграць і другі сезон серыяла “А зараз я вам пакажу, адкуль...” Гэтым разам на картах паказаныя “планы Польшчы па акупацыі часткі Украіны”. Ну, Пуцін жа пра гэта днямі казаў, але без доказаў — патрэбных для гэта картаў у яго няма! І ад вагнераўцаў ён адмовіўся, а тыя так хочуць “на экскурсію ў Варшаву і Жэшуў”! Відаць, паглядзець, ці ёсць у мясцовых крамах чорныя пакункі вялікіх памераў.

Што прымушае Лукашэнку паўтараць за Пуціным любое трызненне і ці верыць ён сам сваім “картам”? Ці існуе пагроза, што вагнераўцы сапраўды надумалі скончыць жыццё самагубствам ля польскай мяжы? Навошта амерыканская разведка злівае інфармацыю Лукашэнку і як бяспеку ў рэгіёне змяняе пацверджаная наяўнасць у Беларусі ядзернай зброі? Гэтыя ды іншыя тэмы ў штотыднёвым жывым эфіры Еўрарадыё абмяркоўваем з дацэнткай, кандыдаткай гістарычных навук, незалежнай эксперткай Розай Турарбекавай

230721 - ZOOM - У Беларусі перабоі з лекамі ад гепатыту С. План Мінздароўя даў збой? by Euroradio

Год таму, 17 ліпеня 2022 года, Народнае антыкрызіснае ўпраўленне адкрыла ў цэнтры Варшавы новую беларускую прастору — музей Вольнай Беларусі. За год музей зрабіўся адной з самых папулярных беларускіх пляцовак у Варшаве, дзе ладзіліся не толькі выставы, канферэнцыі і творчыя сустрэчы, але і тэатральныя прэм'еры, і аўкцыёны, і "Спеўныя сходы". А 22 ліпеня музей Вольнай Беларусі запрашае на “Вечар-сустрэчу сяброў музея Вольнай Беларусі”, прысвечаны гадавіне са дня адкрыцця.

Чым са зробленага цягам года можа асабліва ганарыцца каманда музея? Што цікавага плануецца і з якімі цяжкасцямі ў працы яна сутыкаецца? Якую ролю такія прасторы, як музей Вольнай Беларусі, адыгрываюць для захавання беларусамі сваёй ідэнтычнасці? На гэтыя ды іншыя пытанні ў эфіры Еўрарадыё адказвае дырэктарка музея Вольнай Беларусі (Варшава) Наталля Задзяркоўская.

Здавалася, эміграцыя для беларусаў — зусім не цукар. Але вось айчынным кіношнікам змена геаграфічных каардынат пайшла, як ні дзіўна, на карысць: за апошнія паўтара года яны стварылі ажно дзве прафесійныя ініцыятывы. Адна — Беларуская незалежная кінакадэмія — была гучна прадстаўленая на Берлінскім кінафестывалі, а на яе адкрыццё завіталі кіраўнік Еўрапейскай кінаакадэміі і міністарка культуры Германіі. Другая — Беларуская сетка кінематаграфістаў — хутка ладзіць у Варшаве з'езд беларускіх кінематаграфістаў.

Дык дзеля чаго кіношнікі будуць збірацца на анансаваным з'ездзе? І навошта беларускай супольнасці ажно дзве вельмі падобныя адна да адной арганізацыі? Дзе аўтарам шукаць грошы пад уласныя праекты? І што цяпер адбываецца з кіно ў самой Беларусі? Пра гэта ды іншае пагаворым з сустваральнікамі Беларускай сеткі кінематаграфістаў: прадзюсарам Леанідам Каліценем і кінааналітыкам Максімам Жбанковым.

"Галоўнае, каб быў мір і спакой — гэта эканоміка. Ніхто нікому не дапаможа", — заявіў 21 ліпеня Лукашэнка і абурыўся, што Еўропа адварочваецца ад Украіны ў пытанні харчавання. Але, здаецца, і без Украіны ў беларускага кіраўніка хапае праблем. Гэта і "вагнераўцы", якія калонамі заязджаюць у Беларусь, і ордар на арышт, які замаячыў на гарызонце за вываз украінскіх дзяцей у нашу краіну. Ды і ў эканоміцы справы так сабе — эксперты кажуць пра немінучую дэвальвацыю.

Пры чым, як аказалася, вагнераўцы, якія з камфортам размясціліся ў Беларусі, жывуць тут за наш кошт. Прымаючы бок — Беларусь — бясплатна забяспечвае расійскі кантынгент харчаваннем, палівам, электрычнай і цеплавой энергіяй, іншымі відамі камунальных паслуг, медыцынскай дапамогай. Беларусам такое і не снілася, для іх грошай няма. А расіянам — калі ласка!

Пра прыярытэты беларускіх уладаў пагаворым сёння з блогерам і палітыкам Аляксандрам Кныровічам. Таксама закранем іншыя важныя тэмы: Беларускі Чырвоны крыж адчувальна пазелянеў і цяпер у адкрытую служыць рэжыму, набліжаюцца слуханні па Аб'яднаным пераходным кабінеце ў Каардынацыйнай радзе, а супраць байполаўца Аляксандра Азарава (Кныровіч упэўнены!) гуляе ФСБ Расіі.

Неўзабаве трэцяя гадавіна выбараў 2020 года. Падзеяў, якія адны называюць абуджэннем беларускай нацыі, іншыя — спланаванай у Маскве аперацыяй, скіраванай на далейшае паглынанне Беларусі. Адны ўхваляюць пратэсты, іншыя кажуць, што тагачасныя лідары выбарчай кампаніі вінаватыя ў тых шалёных рэпрэсіях, якія абрынуў лукашэнкаўскі рэжым як помсту за свой жнівеньскі страх. Як вынік, у Беларусі тысячы асуджаных па палітычных прычынах, 1,5 тысячы палітвязняў, сотні тысяч эмігрантаў, вынішчанае палітычнае і культурніцкае поле.

Што насамрэч патрэбна вагнераўцам у Беларусі і якія пагрозы яны нясуць, як беларусам, так і суседнім з Беларуссю краінам? З чым мы прыйшлі да трэцяй гадавіны выбараў 2020 года? Ці рэальна пабачыць Лукашэнку на лаве падсудных у Гаазе і ці можа выжыць беларуская культура ў эміграцыі? На гэтыя ды іншыя пытанні ў жывым эфіры Еўрарадыё адказвае публіцыст, літаратар, Вялікі майстар Вялікай ложы Беларусі Сяргей Дубавец.