Οι δημόσιοι υπάλληλοι που θα απολυθούν θα γίνουν πλούσιοι σε μία οικονομία που θα καλπάζει λόγω της χαμηλής φορολογίας και της πληροφορικής. Ένας άνθρωπος με ικανότητες που τώρα μιζεριάζει σε ένα γκρι γραφείο δημόσιας υπηρεσίας, βάζοντας δύο σφραγίδες την ημέρα, θα αξιοποιήσει τα ταλέντα του, που τώρα το δημόσιο τα έχει βάλει στο ψυγείο, και θα παράγει πλούτο για τον εαυτό του και για την κοινωνία. Αν όμως δεν θέλει να εργαστεί και θεωρεί ότι επειδή κάποτε είχε έναν βουλευτή-μέσο αυτό μπορεί να του εξασφαλίσει μία ολόκληρη ζωή αργομισθίας, θα προσγειωθεί στην πραγματικότητα πολύ απότομα. Η ερώτηση του τι θα γίνουν οι δημόσιοι υπάλληλοι όταν απολυθούν δείχνει το πόσο λάθος αντίληψη έχουμε για το ρόλο του κράτους. Το κράτος δεν είναι ένα γραφείο ευρέσεως εργασίας. Δεν είναι ο πατερούλης που θα σε πάρει από το χέρι και θα σου βρει δουλειά. Το κράτος πρέπει να βάλει ένα πλαίσιο, στο οποίο κάθε άνθρωπος που θέλει να εργαστεί, έχει ικανότητες και ταλέντα, να μπορεί να τα αξιοποιήσει χωρίς να αισθάνεται το μακρύ χέρι του κράτους συνεχώς στην τσέπη του και χωρίς να αισθάνεται ότι σε κάθε βήμα του, κουβαλάει τα βαρίδια του κρατισμού, με την δαιδαλώδη και αντιφατική νομοθεσία, με τα χιλιάδες εμπόδια που σου βάζει το κράτος σε κάθε σου βήμα. Η απελευθέρωση της οικονομίας θα δώσει την ευκαιρία σε κάθε Έλληνα να αξιοποιήσει τα ταλέντα και τις δεξιότητές του.