Faraz Azizi

دروغ بودن واقعیتی که قابل دیدن است توهم نیست... بهم خوردن نظم حقیقت است
نگاه می‌کنم... به سایه ای که در من ریشه دارد
من به عمق سیاهی خیره شدم
من... به خودم خیره شدم

سهم آدمی از زندگی غم است نه خاک 
این روز ها دلتنگی شغل همه ماست

حق‌الناس چیز کمی نیست
من... به همه آدم های این جهان بدهکارم

کرختگی زبانم حاصل سکوتی پابرجاست ،ای تو خلوت چند لحظه ای شب
این روزها تمام پیاده رو های شهر برایم راهروی زندان شده است
ب . ن . د

(00:00:00) Gharibaneh / غریبانه

(00:04:28) gharibane

من تحت تاثیر غربتم 
سالهاست که دنبال چیزی به اسم ماندن می‌گردم