Fragmenten Nooit Meer Slapen

In 'De favoriete scène van' vertellen regisseurs over de scène waar ze als kind van wakker lagen of als volwassene alleen maar van konden dromen. Nicole van Kilsdonk is bekend van onder andere ‘Hoe overleef ik mezelf’, ‘Patatje oorlog’ en haar vele telefilms. Voor de serie ‘Deining’ won ze in 2004 een Gouden Kalf. Vannacht onthult ze haar favoriete scène uit andermans werk.

Schrijver Jan Siebelink werd bij het grote publiek bekend door zijn roman Knielen op een bed violen (2005). Dertig jaar eerder debuteerde hij met de verhalenbundel Nachtschade. Hierin staat het verhaal Witte chrysanten, waarin eigenlijk alle thema’s staan die Siebelink later in zijn grote romans heeft uitgewerkt; de bloemenkwekerij als het verloren paradijs uit zijn jeugdjaren en het duistere geloof van zijn vader. Ter ere van zijn 80ste verjaardag verschijnt het boek De bloemen van Jan Siebelink, waarin 109 planten en bloemen uit Siebelinks schrijversuniversum zijn verzameld. Elfie Tromp spreekt met Jan Siebelink.

Aquarium is dé nieuwe Theatervoorstelling van Hummelinck Stuurman. Pierre Bokma, jaqueline Blom Annick Boer en Guy Clemens spelen twee buren die elkaar net leren kennen. Wat begon als een onschuldige ontmoeting, veranderd al snel in een nachtmerrie, in deze zwarte komedie van Nathan Vecht. De voorstelling wordt door critici zeer goed ontvangen, Maar wat vinden jij en wij er eigenlijk van?

In 2013 zette Maaike Ouboter zichzelf op de kaart met het lied Dat ik je mis wat ze zong in het tv-programma De Beste Singer-Songwriter van Nederland. Het lied gaat over de dood van haar ouders en raakte bij velen een gevoelige snaar. Twee jaar later verscheen haar debuutalbum En hoe het dan ook weer dag wordt. Nu is er een nieuwe theatervoorstelling met liedjes en verhalen: Vanaf nu is het van jou. In de rubriek Open Kaart beantwoordt Maaike Ouboter vragen over leven en werk.

Er is een wildgroei aan podcasts. Wij gidsen je graag langs het aanbod van podcasts die het culturele veld belichten. Deze week is dat: ‘Lees Dees’, een serie waarin bijzondere boeken uit de twintigste eeuw worden besproken. Deze aflevering gaat over de Nederlandse schrijver Josepha Mendels (1902-1995). In haar debuutroman ‘Rolien en Ralien’ schreef ze openhartig over seksualiteit toen dat nog niet bon ton was. Mendels groeide op in een orthodox-joods milieu, maar had moeite om zich de strenge levenswijze eigen te maken. Ze wilde nergens bij horen. Niet bij de joden, niet bij de feministen en niet bij de schrijvers: ‘Ik doe alleen waar ik zin in heb. Ik zal sterven als een niet-nette dame.’ Met uitgeefster Eva Cossee, schrijfster Roos van Rijswijk, en bijzondere opnamen van de schrijfster zelf.

Steef de Jong is theatermaker, liedjesschrijver en beeldend kunstenaar. Hij heeft een fascinatie voor de operette: het miskende stiefkind van de opera en de moeder van de musical. Na de operettetrilogie 'Strausvogel', 'Ludwig' en 'Groots en meeslepend wil ik leven' gaat hij nu terug naar de moeder aller opera’s en operettes: 'L’Orfeo' van Monteverdi, uit 1607. De Jong maakt een geheel eigen versie: een Orfeo-operette van nu met livemuziek, handgemaakte kartonnen pop-updecors, humor en eindeloze verbeelding. Hanneke Groenteman spreekt met Steef de Jong.

Steef de Jong is theatermaker, liedjesschrijver en beeldend kunstenaar. Hij heeft een fascinatie voor de operette: het miskende stiefkind van de opera en de moeder van de musical. Na de operettetrilogie 'Strausvogel', 'Ludwig' en 'Groots en meeslepend wil ik leven' gaat hij nu terug naar de moeder aller opera’s en operettes: 'L’Orfeo' van Monteverdi, uit 1607. De Jong maakt een geheel eigen versie: een Orfeo-operette van nu met livemuziek, handgemaakte kartonnen pop-updecors, humor en eindeloze verbeelding. Hanneke Groenteman spreekt met Steef de Jong.

Peter te Bos is zanger en grafisch ontwerper. Vijfendertig jaar geleden, in 1983, richtte hij de band Claw Boys Claw op. Met hun donkere rockmuziek bleek de band ook prima in de jaren negentig te passen – ze scoorden o.a. een hit met 'Rosie'. Na een lange pauze stak Te Bos het heilige vuur tien jaar geleden weer aan, en nu verschijnt Claw Boys Claws nieuwe album 'It’s Not Me, The Horse Is Not Me – Part 1'. Als grafisch vormgever gaf Te Bos het Lowlands Festival een eigen gezicht, ook ontwerpt hij boekomslagen voor schrijvers als John le Carré en Dan Brown. Hanneke Groenteman spreekt met Peter Te Bos.

Slapeloze nachten en knikkende knieën: in de rubriek 'DeReismicrofoon' volgen we elke week iemand in de laatste dagen voor zijn of haar werk officieel het daglicht ziet. Altvioliste Esther Apituley heeft de wens zoveel mogelijk mensen in contact te brengen met klassieke muziek. Zo ook met Vivaldi’s ‘De vier jaargetijden’. In haar nieuwe voorstelling ‘Vivaldi code rood’ vertaalt ze de klassieker naar deze tijd van klimaatverandering. In aanloop naar de première nam ze ‘De Reismicrofoon’ mee.

Peter te Bos is zanger en grafisch ontwerper. Vijfendertig jaar geleden, in 1983, richtte hij de band Claw Boys Claw op. Met hun donkere rockmuziek bleek de band ook prima in de jaren negentig te passen – ze scoorden o.a. een hit met 'Rosie'. Na een lange pauze stak Te Bos het heilige vuur tien jaar geleden weer aan, en nu verschijnt Claw Boys Claws nieuwe album 'It’s Not Me, The Horse Is Not Me – Part 1'. Als grafisch vormgever gaf Te Bos het Lowlands Festival een eigen gezicht, ook ontwerpt hij boekomslagen voor schrijvers als John le Carré en Dan Brown. Hanneke Groenteman spreekt met Peter Te Bos.