در فرهنگ کتاب مقدس، نام افراد نشان‌گر ذات و شخصیت آن‌ها است. نام عیسی که از طبیعت نجات‌بخش او حکایت می‌کند، والاترین نام می‌باشد که توسط آن، آمرزش و نجات به انسان بخشیده می‌شود.‏

یوحنا می‌فرماید که اگر کسی بگوید خدا را می‌شناسد ولی طبق دستورات خدا عمل نمی‌کند، دروغگو است. همچنین اگر ادعا کند در نور است اما از برادر خود متنفر باشد، هنوز در ظلمت به‌‌سر می‌برد.‏

عیسی مسیح، شفیع و وکیل مدافع ما می‌باشد و جانش را برای نجات موکلین خود فدا کرد. مسیح با خون خود کفارۀ گناهان ما و همۀ مردم جهان شد تا با ایمان به او در پاکی و عدالت او سهیم شویم.‏

بخشش گناهان، تولد تازه، ورود به خانوادۀ الهی و حیات جاويد، هدیۀ ارزشمند خدا هستند که به‌سبب فيض خدا و ازطریق ایمان به مسیح حاصل می‌گردد. مسیح در حضور خدای پدر برای ما شفاعت می‌نمايد.‏

اعتراف به گناه اولین قدم برای شناخت پاکی خدا است. مسیح آمد تا روند سقوط انسان را متوقف سازد و با پرداخت جریمۀ گناه، به انسان نجات و حیات جاويد ببخشد، زیرا ننگ گناه تنها با خون مسیح پاک می‌شود.‏

ثمرۀ زندگی در نور، شراکت با خدا و سایر ایمانداران است. مسیح که نور عالم است به جهان آمد تا رابطۀ شکسته شده میان انسان و خدا را برقرار کند و با مرگ خود بر صليب نجات و حیات جاويد را مهیا سازد.‏

یوحنا بر تجسم کلمۀ خدا یعنی مسیح تأکید می‌کند و هدفش از نگارش رسالۀ اول این است که خوانندگان، مسیحیت واقعی را بشناسند و با مسیح و سایر ایمانداران شراکت داشته باشند تا شادمانی آنها کامل شود.‏

یوحنای رسول، مسیحیت واقعی را برای ما تشريح می‌کند و در ابتدای رسالۀ اول خود، به حقیقت مهم ازلی و ابدی بودن عیسی شهادت می‌دهد. ایمان به الوهیت مسیح، اساس و شالودۀ زندگی مسیحی می‌باشد.‏

نوشته‌های یوحنا، قسمت مهمی از عهد جدید را تشکیل می‌دهند. روح‌القدس از یوحنا برای مقابله با تعالیم غلط عرفان یونانی استفاده کرد و ازطریق رسالات او معنای واقعی مسیحیت را برای ما آشکار ساخت.‏

خشم، زنگ خطری است که به ما اعلام می‌کند بعضی از اموال، توقعات و حقوق‌مان را به خدا نسپرده‌ایم. خدا به‌وسیلۀ عواملی ما را امتحان می‌کند تا در شخصیت ما مرواریدهای روحانی به‌وجود آورد.‏