زندگی تازه

والدین با ریشه‌یابیِ انفعال در فرزند خود و تشویق او به برداشتن گام‌های رو به جلو، ابرازِ وجود، مسئولیت‌پذیری و حل مسائل، می‌توانند او را از دنیای بی‌تفاوتی و سستی به مسیر فعالیت، پشتکار و رشد سالم هدایت کنند.‏

والدین با تشویق کودک به گام برداشتن، تجربه کردن و استقامت ورزیدن حتی در میان ناکامی‌ها، و با پرهیز از انجام وضایف او، فعالیت، پشتکار و مسئولیت‌پذیری را در وی پرورش می‌دهند تا مسیر رشد و آینده ‌سازی را بیاموزد.‏

والدین با برقراری تعادل میان برآوردن خواسته‌ها و تجربه‌ی ناکامی، و با حفظِ مرزهای لازم در کنار محبت، می‌توانند کودک را از حسادت و استحقاق‌طلبی برهانند و او را به سوی پذیرش، قدردانی، رضایتمندی و مسئولیت‌پذیری هدایت کنند.‏

والدین با هدایت فرزند خود از واکنش‌گرایی به سوی عمل‌گرایی و آموزش مهارت‌هایی همچون مکث، ابرازگری، تصمیم‌گیری و حل مسئله، زمینۀ لازم را برای مسئولیت‌پذیری، مدیریت احساسات و رشد خداپسندانه او فراهم می‌سازند.‏

طبق قانون هفتم عمل‌گرایی، والدین با پذیرشِ اعتراض‌ها و رفتارهای تدافعی کودک و هدایت آن‌ها به سمت حل مسئله، می‌توانند زمینه‌ساز پرورش شخصیتی مسئولیت‌پذیر در او باشند؛ شخصیتی که از توانایی لازم برای مواجهه با مشکلات برخوردار است.‏

والدین باید تشخیص دهند که آیا محدودیت باعث آسیب به کودک شده یا صرفاً او را آزرده کرده است. رشد با درد عجین است و پذیرش مسئولیت و محدودیت (به عنوان دردهای سازنده)، شخصیت کودک را مقاوم و سالم پرورش می‌دهد.‏

رفتار والدین بر پایۀ احترام، ثبات و بخشش (فیض)، انگیزه‌های کودک را از ترسِ تنبیه به سوی انتخاب‌های مستقل و بالغانه سوق می‌دهد. این تحول درونی، زمینه‌ساز شکوفایی اخلاقی و تعهد قلبی به مسئولیت‌هاست.‏

هنگامی که والدین با همدردی و احترام به حریم کودک رفتار می‌کنند، او نیز احترام به حریم دیگران و مسئولیت‌پذیری در رشد را می‌آموزد و به سوی شخصیتی سالم و الهی رهسپار می‌شود.‏

هنگامی که والدین با محبت و همدردی، قانون احترام را تعلیم می‌دهند، کودکان درمی‌یابند که دنیا تنها متعلق به آنها نیست و رفتارشان بر دیگران تأثیرگذار است. این درک، زمینه‌ساز رفتار منصفانه و مسئولانه در روابط آتی آنان خواهد بود.‏

تعیین حدود و آموزش مسئولیت‌پذیری، کودکان را قادر می‌سازد تا توانایی‌ها و محدودیت‌های خود را درک کنند، خویشتن‌داری بیاموزند، مسئولانه تصمیم بگیرند و از تمایل به سلطه بر دیگران دوری جویند.‏