حسین خان آجودان باشی به آزار و اذیت پیروان باب اکتفا نکرد و معترض حضرت باب شد و حضرت باب خود رهسپار دارالحکومه شد.

حضرت باب در مکه و در حین مراسم حج، حجت را تمام فرمودند و رسالت خویش را اعلام نمودند.

پس از وصول نامه باب الباب حضرت باب رهسپار سفر حج شدند. سفری که نه ماه طول کشید و سرپرستی خانواده خود را به دایی خود سپرده و فقط جناب قدوس و مبارک خادم حضرتشان همراهشان بودند.

خطه نور با حضور میرزا حسینعلی نوری به محبت حضرت باب مشتعل شد و آثار حضرت باب در آن خطه دست به دست میشد و تمام شبهات توسط میرزا حسینعلی مرتفع می‌گشت.

میرزا عزیز، دل خسته و ناراضی از نفوذ قدرتمند سخنان میرزا حسین علی به محضر ملا محمد نوری رفت و از ترسی که بر دلشان رخنه کرده بود سخن گفتند.

میرزا حسین علی نوری پس از اقرار به حقانیت سید باب و ایمان به مقام والای ایشان، قیام به تبلیغ و انتشار اوامر آن حضرت نمود.

ملاقات شبانه ملا محمد نوری با ملاحسین، اثری بی‌نهایت بر قلب ملا محمد نوری گذاشت و این قرار باعث شد تا پسر میرزا بزرگ نوری را بشناسند.

حضرت باب هر یک از پیروان اولیه خود را جهت اعلان ظهور عظیمشان به شهرهای مختلف مامور ساختند. کم کم هر یک از حروف حی همانند شعله‌ای افروخته بر فراز کوه‌های شام، جهل و غبار اوهام مردم را با نور خود به روشنایی مبدل و قلوب خفته در تعصب را به نور هدایت مهتدی و سرشار از عشق نمودند.

اصحاب حضرت باب برای ابلاغ امر الهی سفر در پیش گرفتند و هر کدام دچار سرنوشتی متفاوت گشتند.

حضرت باب به هر یک از حروف حی مأموریتی محول نمودند و اولین کسی که برای این امتحان آماده گشت، ملا علی بسطامی بود.