در اولین بهار زندگی‌اش که پر از عطر و بوی خوشبختی میداد ... خدیجه بیگم در عالم رویا آینده‌ای را دید که او را پریشان کرد و همسر بزرگوارش آگاهانه از تقدیرشان او را به آرامش خواند. هر دو خود را برای سختی‌های زندگی آماده کرده بودند که خداوند فرزندی را بر آن‌ها بخشید ولی عمر این کودک کوتاه بود و خیلی زود داغ فرزند را بر دل مادرش نشاند.

در کوچه باغ‌های شیراز دو کودک به پاکی نور خورشید در گردش روزگار به سمت تقدیرشان رشد می‌کردند که دختر پاک سرشت در عالم رویا تقدیرش رقم می‌خورد و با بزرگ مرد کودکی‌اش رهسپار زندگی شیرین رویایش می‌شود.

در نمایشنامه رادیویی نرگس شیراز با روایتی متفاوت از تاریخ حیات حضرت باب و آئین بابی رو به رو هستیم. این بار این تاریخ کوتاه و فراموش‌نشدنی را از دریچه چشم خدیجه بیگم همسر حضرت باب می‌نگریم.

در محکمه شیراز، سید باب مورد حمله حسین خان آجودان باشی قرار گرفت و تجار و امام جمعه شیراز و بزرگان به عظمت مقام سید باب واقف شدند.

حسین خان آجودان باشی به آزار و اذیت پیروان باب اکتفا نکرد و معترض حضرت باب شد و حضرت باب خود رهسپار دارالحکومه شد.

حضرت باب در مکه و در حین مراسم حج، حجت را تمام فرمودند و رسالت خویش را اعلام نمودند.

پس از وصول نامه باب الباب حضرت باب رهسپار سفر حج شدند. سفری که نه ماه طول کشید و سرپرستی خانواده خود را به دایی خود سپرده و فقط جناب قدوس و مبارک خادم حضرتشان همراهشان بودند.

خطه نور با حضور میرزا حسینعلی نوری به محبت حضرت باب مشتعل شد و آثار حضرت باب در آن خطه دست به دست میشد و تمام شبهات توسط میرزا حسینعلی مرتفع می‌گشت.

میرزا عزیز، دل خسته و ناراضی از نفوذ قدرتمند سخنان میرزا حسین علی به محضر ملا محمد نوری رفت و از ترسی که بر دلشان رخنه کرده بود سخن گفتند.

میرزا حسین علی نوری پس از اقرار به حقانیت سید باب و ایمان به مقام والای ایشان، قیام به تبلیغ و انتشار اوامر آن حضرت نمود.