خدیجه بیگم با دل آشفته‌ای که داشت سعی می‌کرد تا بتواند از بزرگان تقاضای کمک کند تا این توطئه خاتمه یابد، ولی گویی که حاکم شهر خیالاتی در سر داشت و از شنیده‌ها ترسیده بود و سید باب را برای خود، دشمن می‌پنداشت. چند روزی حضرت باب در کنار خدیجه بیگم در بیت مبارک شیراز حضور یافتند. خدیجه بیگم بهترین ساعات و لحظات عمرش را در آن مدت کوتاه سپری می‌کرد.

روزهای سختی که آغاز شده بود پایانی نداشت، نیمه شب فراشان با گستاخی تمام و پنهانی وارد بیت مبارک شیراز شدند ... اهل و عیال سید باب بدون دانستن جرم وی با نگرانی شب را به صبح رساندند. وقت سحر سید باب به خانه بازگشت و جرمش را که توطئه‌ای بیش نبود به اهل خانه فرمود ... اما این تنها دستگیری وی نبود و خیلی زود با غل و زنجیر او را به خانه داروغه بردند.

خدیجه بیگم شناخت دیگری از همبازی قدیمی‌اش داشت و کسی را در مقابل خویش می‌دید که بزرگواری‌اش باعث نگرانی‌های بیشتری در وجودش میشد. ولی همسر بزرگوارشان با کلماتی گوهربار او را به آرامش دعوت کرد و خدیجه بیگم بر عظمت وجود همسر مبارک خویش سجده کرد.

در اولین بهار زندگی‌اش که پر از عطر و بوی خوشبختی میداد ... خدیجه بیگم در عالم رویا آینده‌ای را دید که او را پریشان کرد و همسر بزرگوارش آگاهانه از تقدیرشان او را به آرامش خواند. هر دو خود را برای سختی‌های زندگی آماده کرده بودند که خداوند فرزندی را بر آن‌ها بخشید ولی عمر این کودک کوتاه بود و خیلی زود داغ فرزند را بر دل مادرش نشاند.

در کوچه باغ‌های شیراز دو کودک به پاکی نور خورشید در گردش روزگار به سمت تقدیرشان رشد می‌کردند که دختر پاک سرشت در عالم رویا تقدیرش رقم می‌خورد و با بزرگ مرد کودکی‌اش رهسپار زندگی شیرین رویایش می‌شود.

در نمایشنامه رادیویی نرگس شیراز با روایتی متفاوت از تاریخ حیات حضرت باب و آئین بابی رو به رو هستیم. این بار این تاریخ کوتاه و فراموش‌نشدنی را از دریچه چشم خدیجه بیگم همسر حضرت باب می‌نگریم.

در محکمه شیراز، سید باب مورد حمله حسین خان آجودان باشی قرار گرفت و تجار و امام جمعه شیراز و بزرگان به عظمت مقام سید باب واقف شدند.

حسین خان آجودان باشی به آزار و اذیت پیروان باب اکتفا نکرد و معترض حضرت باب شد و حضرت باب خود رهسپار دارالحکومه شد.

حضرت باب در مکه و در حین مراسم حج، حجت را تمام فرمودند و رسالت خویش را اعلام نمودند.

پس از وصول نامه باب الباب حضرت باب رهسپار سفر حج شدند. سفری که نه ماه طول کشید و سرپرستی خانواده خود را به دایی خود سپرده و فقط جناب قدوس و مبارک خادم حضرتشان همراهشان بودند.