W tej rozmowie dużo jest konkretów. Mówimy wprost: dlaczego dzieci do 3. roku życia naprawdę nie powinny mieć kontaktu z ekranami – i co w tym czasie najbardziej wspiera ich rozwój emocjonalny i poznawczy oraz od kiedy i na jakich zasadach warto w ogóle myśleć o internecie czy mediach społecznościowych.

Tłumaczymy, dlaczego uspokajanie dzieci za pomocą ekranów działa na krótką metę, ale na dłuższą może utrudniać uczenie się regulacji emocji. I pokazujemy, co działa zamiast. Rozmawiamy o zasadach, które nie są kontrolą, tylko wsparciem oraz o tym, jak wprowadzać strukturę, która daje dziecku poczucie bezpieczeństwa.

Zatrzymujemy się też przy zjawisku, które coraz częściej pojawia się w gabinetach terapeutycznych: emocjonalnych relacjach z AI. Dla wielu dzieci i nastolatków to już nie tylko chatbot, ale ktoś, komu powierzają tajemnice, kto zawsze ma czas, kto nie ocenia. T

Wreszcie – o rodzicach. O budowaniu relacji, o tym, skąd bierze się bezradność, i czego dzieci tak naprawdę od nas chcą. A także o tym, co najtrudniejsze: czy da się odbudować więź z nastolatkiem, kiedy mamy wrażenie, że już jest za późno?

Dr n.med. Aleksandra Lewandowska

Konsultant Krajowa w dziedzinie psychiatrii dzieci i młodzieży. Absolwentka Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Od czasu studiów do chwili obecnej zaangażowana w działalność społeczną promującą zdrowy styl życia wśród dzieci i młodzieży, współpracując z fundacjami, stowarzyszeniami, samorządami, przedszkolami, szkołami oraz uczelniami. Od okresu studiów do chwili obecnej zaangażowana również w działalność naukową, zdobywając nagrody i wyróżnienia za prezentowane prace na konferencjach. Autorka i współautorka kilkudziesięciu publikacji. Dydaktyk. Kierownik naukowa szkolenia specjalizacyjnego w dziedzinie psychoterapii dzieci i młodzieży. Lekarz praktyk, dla którego praca jest jednocześnie pasją. Pracuje z pacjentami w lecznictwie zamkniętym, ambulatoryjnym i w opiece środowiskowej. Koordynator medyczny Oddziału Psychiatrycznego dla Dzieci, Oddziału Psychiatrycznego Dziennego dla Dzieci i Młodzieży, Poradni Zdrowia Psychicznego dla Dzieci, Młodzieży i Ich Rodzin, Poradni Psychologiczno-Psychoterapeutycznej Środowiskowej, Programu Koordynowanej Opieki dla Dzieci i Młodzieży z rozpoznaniem Zaburzenia ze Spektrum Autyzmu Szpitala im. J. Babińskiego w Łodzi. Wiceprzewodnicząca Rady do spraw Zdrowia Psychicznego przy Ministerstwie Zdrowia. Członek Rady Eksperckiej projektu „Zdrowe Życie” Członek Międzyresortowego Zespołu do spraw podstawy programowej przedmiotu edukacja zdrowotna.

Rozmowa odbyła się w ramach projektu Domowe Zasady Ekranowe, realizowanego przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę. Celem projektu jest promowanie zrównoważonego korzystania z urządzeń ekranowych — tak żeby nie stanowiły one zagrożenia dla relacji rodzinnych, rozwoju dzieci i zdrowia domowników. Więcej informacji: domowezasadyekranowe.pl

Czy wystarczająco wiemy o tym co nasze dzieci robią online? Skąd przekonanie, że są bezpieczne  kiedy zostawiamy ich samych z telefonem w ręku? Dzieci coraz wcześniej mają kontakt z pornografią, padają ofiarą groomingu, trafiają na drastyczne sceny przemocy i patotreści – ale to tylko część zagrożeń. Intensywne korzystanie z internetu to również nieharmonijny rozwój - świat dziecka staje się monokulturą, w której dominuje jeden sposób funkcjonowania.

Potrzebny jest ustawiczny proces refleksji dotyczący tego jak świadomie towarzyszyć dzieciom w ich korzystaniu zinternetu i urządzeń ekranowych. Zadanie rodzica może się wydawać zadaniem niemożliwym – z jednej strony zapewniać bezpieczeństwo, z drugiej pozwolić naswobodę i oddzielenie. Co to znaczy, że granice offline powinny być spójne z tymi dotyczącymi aktywności online? Dlaczego to ważne, żeby dzieci nie grały w gry zanim nie nauczą się czytać i pisać? Po co potrzebne są dni przerwy wkorzystaniu z sieci? Na czym polega zasada 30%? Na te i wiele innych pytań odpowiadamy podczas rozmowy.

dr Maciej Pilecki

dr hab. n. med., specjalista psychiatra, specjalista psychiatrii dzieci i młodzieży, specjalista psychoterapii dzieci imłodzieży, lider grup Balinta STB, psychoterapeuta i superwizor PTP, kierownik Kliniki Psychiatrii i Psychoterapii Dzieci i Młodzieży UJ CM, kierownik Oddziału Klinicznego Psychiatrii Dorosłych, Dzieci i Młodzieży SzpitalaUniwersyteckiego w Krakowie. Wychowanek i wieloletni pracownik krakowskiej Katedry Psychiatrii. Autor kilkudziesięciu publikacji, rozdziałów w książkach,podręcznikach i monografiach z zakresu psychiatrii wieku rozwojowego, psychoterapii, terapii rodzin, zaburzeń odżywiania się i schizofrenii.

Rozmowa odbyła się w ramach projektu Domowe Zasady Ekranowe, realizowanego przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę. Celem projektu jest promowanie zrównoważonego korzystania z urządzeń ekranowych — tak żeby nie stanowiły one zagrożenia dla relacji rodzinnych, rozwoju dzieci i zdrowia domowników. Więcej informacji:domowezasadyekranowe.pl

„Naszym zadaniem jako ludzi jest bycie wielowymiarowymi, jeżeli będziemy ludźmi jednej czynności to nie jest to dla nas dobre”. To, co oferuje internet i media społecznościowe, choć atrakcyjne i angażujące, jest niewystarczające, by wspierać pełny rozwój młodego człowieka. Utknięcie w świecie online może mieć poważne konsekwencje – od osłabienia więzi społecznych po zwiększone ryzyko depresji. Tymczasem jednym z najważniejszych zadań okresu adolescencji – tego czasu między dzieciństwem a dorosłością – jest nauczenie się, jak czuć się dobrze w relacjach z innymi. Od jakości tych doświadczeń będzie zależała jakość życia nastolatka przez kolejne dekady.Właśnie dlatego tak ważna jest rola rodziców: wspieranie zrównoważonego rozwoju dziecka, pomaganie mu w budowaniu tożsamości i przygotowywanie do samodzielnego wyruszenia w świat – także ten cyfrowy. W rozmowie poruszamy m.in. temat tego, co zmienia się, gdy dziecko kończy 12 lat, jak to wpływa na relację z opiekunami, dlaczego samotność dosłownie może zabijać i jak ogromną siłę ochronną mają bliskie, żywe relacje. Rozmawiamy też o tym, dlaczego warto uczynić wszystko z dzieckiem „rozmawialnym” – nawet te najtrudniejsze tematy – oraz po co dzieciom mistrzostwo. A wszystko to w kontekście ekranów. dr n. med. Krzysztof Szwajcaspecjalista psychiatra, psychoterapeuta, superwizor psychoterapii SN PiTR PTP. Pracownik naukowy Kliniki Psychiatrii i Psychoterapii Dzieci i Młodzieży Katedry Psychiatrii UJ CM. Prezes Zarządu Fundacji „Dom Terapii”. Jest autorem i współautorem ponad 90 publikacji naukowych i kilkuset wystąpień zjazdowych. Superwizuje liczne ośrodki psychoterapeutyczne, prowadzi szkolenia. Laureat nagrody im. Aliny Margolis-Edelman (2019).Rozmowa odbyła się w ramach projektu Domowe Zasady Ekranowe, realizowanego przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę. Celem projektu jest promowanie zrównoważonego korzystania z urządzeń ekranowych — tak żeby nie stanowiły one zagrożenia dla relacji rodzinnych, rozwoju dzieci i zdrowia domowników. Więcej informacji: domowezasadyekranowe.pl

Dziwnym trafem w szkole Sieciaków grupa dzieci daje się namówić na spotkania z osobami poznanymi w sieci. Czy to kolejna zasadzka Sieciuchów? Zanim Netka, Ajpi, Spociak i Kompel rozpoczną wakacje, muszą rozwiązać zagadkę tajemniczej fotobudki i serii tajemniczych zdarzeń w centrumhandlowym.

Czwarta część przygód Sieciaków porusza temat niebezpiecznych kontaktów online. Uczy ograniczonego zaufania do osób poznawanych w sieci i uważnego dysponowania prywatnymi informacjami. Książka może inicjować rodzinne rozmowy o bezpieczeństwie w sieci. Może również posłużyć jako materiał edukacyjny w szkole.

W serii ukazały się jeszcze: „Sieciaki – misja bezpieczny internet”, „Sieciaki. Twarzozmieniacz i Wielka Gala Fejmu” i „Sieciaki. Jest nas więcej”.

Audiobook dla dzieci w wieku 7+ lat

Autor: Łukasz Wojtasik

Czyta: Masza Bogucka

Realizacja akustyczna: Grzegorz Dondziłło

Realizacja: Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę. Główny partner: Fundacja Orange. Audiobook współfinansowany przez Unię Europejską

Więcej informacji: www.sieciaki.pl

W najnowszym odcinku naszego podcastu poruszamy temat, który budzi wiele emocji – przedmiot edukacja zdrowotna, który miał być obowiązkowy, ostatecznie stanie się dobrowolny.

Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę stoi na stanowisku, że edukacja zdrowotna powinna być obowiązkowa. Dlaczego? Bo to nie tylko wiedza o zdrowiu fizycznym, ale także o emocjach, szacunku, granicach i budowaniu zdrowych relacji – wiedza, która może chronić dzieci przed przemocą i wykorzystywaniem 🧠❤️

Dla wielu dzieci szkoła jest jedynym miejscem, gdzie mogą otrzymać rzetelną, opartą na nauce wiedzę, której z różnych powodów nie dostają w domu. Obowiązkowy przedmiot wyrównuje szanse wszystkich uczniów – niezależnie od sytuacji rodzinnej czy środowiska, w jakim dorastają.

Wiktoria Kinik, rzeczniczka prasowa Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę, rozmawia z dr Aleksandrą Lewandowską i Martą Skierkowską o tym, co tracimy, rezygnując z powszechnej edukacji zdrowotnej, i dlaczego warto, by rodzice zachęcili swoje dzieci do udziału w nowym przedmiocie, który może pomóc im zadbać o zdrowie fizyczne i psychiczne.

Posłuchaj, dlaczego obowiązkowa edukacja zdrowotna to nie opcja, a konieczność, jeśli naprawdę zależy nam na bezpieczeństwie i przyszłości najmłodszych 🎧

#edukacjazdrowotna #bezpieczeństwodzieci #dlarodzica

O tym ile dzieci doświadcza przemocy w sporcie porozmawiam z autorami pierwszego w Polsce badania na temat przemocy wobec dzieci w środowisku sportowym. Nasi rozmówcy opowiedzą o tym, jakich form krzywdzenia doświadczają zawodnicy i kim są osoby krzywdzące. Jak polskie wyniki wyglądają na tle międzynarodowym?

Porozmawiamy również o skutkach tych trudnych doświadczeń, ale także o chroniącej roli, którą mogą odegrać zarówno osoby z zespołu trenerskiego, jak i rodzice młodych zawodników, by sport dzieci był bezpieczny i rozwijający. 

Podcast został zrealizowany w ramach projektu "Przeciwdziałanie przyczynom krzywdzenia dzieci" sfinansowanego z Funduszu Sprawiedliwości, którego Dysponentem jest Minister Sprawiedliwości.

Rozmowy o wykorzystywaniu seksualnym dzieci są bardzo trudne. Jeszcze trudniejsze, jeśli to z dziećmi mamy o tym rozmawiać. Jednak bez takich rozmów nie będziemy mogli uchronić najmłodszych przed tak ogromną krzywdą. 

Wiktoria Kinik rozmawia z Martą Skierkowską, wiceprezeską Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę i psycholożką o tym, jakie słowa mogą pomóc w budowaniu bezpiecznej przestrzeni do takich rozmów oraz jak edukować najmłodszych w sposób odpowiedni do ich wieku. Chcesz dowiedzieć się więcej na ten temat? Odwiedź stronę: www.gadki.fdds.pl.

Możesz nas wesprzeć: https://fdds.pl/wplac.html

Rozmowa Marty Wojtas (FDDS) z dr Anną Kubiak na temat przemocy rówieśniczej. Dowiedz się czym różni się bullying od rówieśniczej agresji i dlaczego warto to rozróżniać. Jak w rzeczywistości, w której przemoc rówieśnicza jest powszechna jej przeciwdziałać. Co powinni zrobić dorośli - rodzice, pracownicy szkoły, a co mogą zrobić młode osoby.

Prawie 90% dzieci doświadcza przemocy w sporcie – to wyniki najnowszych badań Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę. Jak to zatem możliwe, że ten temat nadal pozostaje w sferze tabu? Co takiego jest w sporcie, że mówimy o nim w kontekście przemocy?  

W podcaście rozmawiamy o tym, czy sport uczy życia, jaka jest rola trenera i rodzica w tworzeniu bezpiecznej przestrzeni dla zawodników i zawodniczek. Poruszamy temat konsekwencji przemocy oraz czynników zwiększających ryzyko wystąpienia przemocy w sporcie. 

Odpowiadamy na pytanie, czy standardy ochrony dzieci mogą zmienić sytuację występowania przemocy wobec dzieci w sporcie. Po wysłuchaniu podcastu dowiesz do czego ustawa “Kamilka” zobowiązała kluby sportowe i czemu nie jest to tylko formalność? A także dostaniesz konkretne wskazówki co zrobić, żeby nie zostać z tym wyzwaniem sam. 

Podcast został sfinansoway ze środków Plan International przekazanych przez DEC w ramach realizacji projektu pn. „Children affected by the Ukraine Crisis and host communities thrive in safe home environments in Poland”. Financed by the project entitled „Children affected by the Ukraine Crisis and host communities thrive in safe home environments in Poland". 

Media społecznościowe i platformy rozrywkowe stały sie nieodłącznym elementem rzeczywistości młodych osób. Tam szukają zarówno rozrywki, jak i kontaktu z rówieśnikami oraz informacji o otaczającej rzeczywistości. Korzystając z tych narzędzi są nastawieni na działanie algorytmów, które dobierają dla nich treści. Czy dobór treści może mieć negatywny wpływ na użytkownika? Według jakich kryteriów dobierane są treści? M. in. na te pytania odpowiadamy w podcaście rozmawiając o badaniu Algorytmy Traumy przeprowadzonym przez Fundację Panoptykon. Gośćmi podcastu są: Katarzyna Szymielewicz i dr Konrad Ciesiołkiewicz.

Zachęcamy także do zapoznania się z materiałami Fundacji Panoptykon.